Η Σέριφος του Λεωνίδα Καλφαγιάννη

Έχουν περάσει δέκα χρόνια από τότε που πρωτοπάτησα το αριστερό μου σανδάλι σε αυτόν το μαγικό τόπο. Τον τόπο μου. Το νησί μου.

Όχι, δεν είμαι από τη Σέριφο. Οι ρίζες μου βρίσκονται σε ένα άλλο νησί των Κυκλάδων, πιο πράσινο, πιο μεγάλο, πιο φασαριόζικο. Τη Νάξο.

Ωστόσο η σχέση που απέκτησα με αυτό το νησί, τόσο ακαριαία και βαθιά, συχνά μου θυμίζει τη φράση που λέει «τους γονείς και τα αδέλφια δεν τα επιλέγουμε. Τους φίλους, ναι».

Τη Σέριφο την επέλεξα. Δεν μου δόθηκε. Την ερωτεύτηκα. Την αγάπησα. Και το περίεργο είναι ότι τόσα χρόνια δεν έχω δώσει απάντηση στο γιατί.

Δεν καταφέρνω κάθε χρόνο να κολυμπώ στις θάλασσές της, όμως κάθε που μπαίνει η άνοιξη σχεδιάζω το ταξίδι μου εκεί ακόμα κι αν ξέρω πως δεν θα μπορέσω για ακόμα μια χρονιά να ζεσταθώ στον ήλιο της.

Έχω βρεθεί στα αγαπημένα μέρη με όλους τους πιθανούς συνδυασμούς. Μόνος, με γνωστούς, με συναδέλφους, με κολλητούς, με κοπέλα, με μεγάλους, με μικρούς... με αμάξι, μηχανή ή με τα πόδια, με αεροπλάνα, ιστιοπλοϊκά και με βαπόρια.

Έχω νιώσει όλα τα συναισθήματα. Χαρά, έξαψη, ευτυχία, ολοκλήρωση, μαγεία, μοναξιά και νοσταλγία, τρέλα, πάθος, αφασία.

Όλα αυτά που έχω ζήσει σε αυτό το νησί, τα φυλάω στην καρδιά μου σαν στολίδια.

Σαν αυτά τα στολίδια που έχει αυτός ο μαγικός τόπος σε κάθε γωνιά του, ψηλά ή χαμηλά, στις παραλίες, τα βουνά, στις γειτονιές, στα μαγαζιά, στα ορατά μα και τ’ αόρατα.

Η Σέριφος έχει μια ενέργεια που δύσκολα τη βρίσκεις αλλού. Ίσως τα ορυκτά που κρύβει στα σπλάχνα της, τα κοιτάσματα χρυσού, χαλκού σιδήρου από την αρχαιότητα κιόλας. Ίσως τα βότανα τα θεραπευτικά που γεννά στη γη της και στα βάθη της. Ίσως γιατί όντας η πατρίδα του Περσέα έγινε και ο τόπος της Μέδουσας, όταν αυτός έφερε το κεφάλι της τρόπαιο της διαδρομής του. Κι έτσι όποιος κοιτάζει ή γεύεται την ομορφιά της πετρώνει, και μένει να κοιτάει προς τα εκεί.

Δεν ξέρω τι ακριβώς είναι αυτό που με μαγνητίζει σε αυτό το άγονο μέρος. Ξέρω όμως ότι κάθε καλοκαίρι αναζητώ το εύφορο κομμάτι της δικής μου γης, στην αυλή της.

*Ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης είναι ηθοποιός και παίζει στους «Αχαρνής» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα.

Φωτό: © Πηνελόπη Φατούρου