Καλλιτεχνικό Βιβλιοδετείο: Ένας Παράδεισος από χαρτί και δέρμα στην οδό Κωστή Παλαμά

Κόλλες, πρέσες και νήματα, ανάγλυφες βαθυτυπίες και στιλβωτήρες, ψαλίδια, δέρματα και δεμένες ράχες, βιβλία και χαρτιά παντού, τόμοι, τόμοι, τόμοι, αφήστε με να μείνω εδώ, στην Κωστή Παλαμά 5, για πάντα. Το Καλλιτεχνικό Βιβλιοδετείο της οικογένειας Λειβαδιώτη, σαν παιδί του παλιού κόσμου των περιοδικών και των εκδόσεων, μού προσομοιάζει με Παράδεισο: «Η ιστορία του βιβλιοδετείου μας ξεκινά το 1951 από τον Νίκο Τζιβόπουλο. Ο πατέρας μου, Κωνσταντίνος Λειβαδιώτης, παιδί ακόμα ήρθε από τα Πετροκέρασα στη Θεσσαλονίκη. Μπήκε στη δουλειά μαθητευόμενος στην αρχή, ώσπου αργότερα, υπερκαταρτισμένος τεχνίτης πλέον, ανέλαβε μαζί με τη μητέρα μου την τύχη του βιβλιοδετείου. Για 46 χρόνια κατοικοεδρεύαμε στα Λαδάδικα, στην οδό Ναυμαχίας Έλλης, τέσσερις μήνες έχει που μεταφερθήκαμε στα παραβαρδάρια».

Παραβαρδάρια, εννοούμε το οικοσύστημα στα πέριξ της πλατείας Μαβίλη και μου μιλά η δεύτερη γενιά του βιβλιοδετείου, ο Νίκος Λειβαδιώτης, ενώ ο πάτερ φαμίλιας, κύριος Κώστας, λίγα μέτρα παραπέρα, ακούει την κουβέντα μας, απόλυτα συγκεντρωμένος όμως πάνω από τις πρέσες και τις στίλβες του. Λίγο παραδίπλα μας εργάζεται και η μητέρα του Νίκου, η κυρία Δήμητρα. Βρίσκομαι, επομένως να συζητώ με τρεις γενιές Λειβαδιώτηδων, μετρώντας και την εγγονή τους, την Ειρήνη, που φωτογραφίζεται περιχαρής με τη γιαγιά κάτω από την πινακίδα «Είμαστε για δέσιμο». Σλογκανάρα!