Περιβαλλον

Επιστήμονες κρούουν κώδωνα κινδύνου για την επίδραση των αντηλιακών στη θαλάσσια ζωή

Κάθε χρόνο εκλύονται έως 14.000 τόνοι φίλτρων UV σε περιοχές με κοραλλιογενείς υφάλους

Η επίπτωση των αντηλιακών στη θαλάσσια ζωή χρειάζεται άμεση διερεύνηση, σύμφωνα με νέα μελέτη - Πώς επιδρούν τα χημικά φίλτρα στα οικοσυστήματα — Η επίδραση των αντηλιακών στο θαλάσσιο περιβάλλον απασχολεί έρευνες των επιστημόνων © Unsplash+/Pablo Merchan Montes

18.02.2025, 16:42
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ελλαδα Οι διακοπές που μας προσπέρασαν

Ελένη Ψυχούλη

Health & Fitness Γιώργος Παππάς: «Ο ιός του Δυτικού Νείλου είναι μια πραγματικότητα στην οποία πρέπει να προσαρμοστούμε»

Δήμητρα Γκρους

Κινηματογραφος Trainspotting: 30 χρόνια μετά, ποια είναι η ζωή που επιλέξαμε;

Μπάμπης Καλογιάννης

Η επίπτωση των αντηλιακών στη θαλάσσια ζωή χρειάζεται άμεση διερεύνηση, σύμφωνα με νέα μελέτη - Πώς επιδρούν τα χημικά φίλτρα στα οικοσυστήματα

Τα χημικά φίλτρα των αντηλιακών που προστατεύουν από την υπεριώδη (UV) ακτινοβολία ενδέχεται να προκαλούν λεύκανση των κοραλλιών και μείωση της γονιμότητας των ψαριών, σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική έκθεση.

Η παγκόσμια αγορά αντηλιακών παρουσιάζει ραγδαία ανάπτυξη, με τις πωλήσεις να αναμένεται να φτάσουν τα 13,6 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2028.

Καθώς τα προϊόντα αυτά ξεπλένονται στη θάλασσα σε μεγάλες ποσότητες, επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για πιθανές επιπτώσεις στα θαλάσσια οικοσυστήματα.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Marine Pollution Bulletin, εξέτασε περισσότερες από 110 μελέτες σχετικά με αντηλιακά, φίλτρα UV και τις περιβαλλοντικές τους επιπτώσεις.

Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο εκλύονται 6.000 έως 14.000 τόνοι φίλτρων UV μόνο σε περιοχές με κοραλλιογενείς υφάλους, συμβάλλοντας στη λεύκανση, τις δυσμορφίες των κοραλλιών και την υπογονιμότητα των ψαριών.

«Η έρευνα μέχρι στιγμής έχει μόλις αγγίξει την επιφάνεια του προβλήματος», αναφέρει η επικεφαλής της μελέτης, Αννελίζ Χοτζ, ερευνήτρια στο Θαλάσσιο Εργαστήριο του Πλίμουθ. «Αυτές οι χημικές ουσίες θεωρούνται ψευδοεπίμονοι ρύποι λόγω της συνεχούς εισροής τους στο θαλάσσιο περιβάλλον. Πρέπει να κατανοήσουμε πώς αλληλεπιδρούν και αν μπορούν να συσσωρευτούν στην τροφική αλυσίδα».

Τα φίλτρα UV, όπως η βενζοφαινόνη-3, ανιχνεύονται σε θάλασσες από πολυσύχναστες παραλίες μέχρι απομακρυσμένες περιοχές, όπως η Ανταρκτική. Αυτά τα φίλτρα εισέρχονται στο νερό άμεσα μέσω κολύμβησης ή έμμεσα από ντους παραλίας και πετσέτες με υπολείμματα αντηλιακού.

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Χημικών Ελέγχει τη βενζοφαινόνη-3 ως πιθανό ενδοκρινικό διαταράκτη, ενώ οι υπάρχουσες τεχνολογίες επεξεργασίας λυμάτων, όπως η όζονωση, αποδεικνύονται αναποτελεσματικές στην απομάκρυνση της τοξικότητας αυτών των ουσιών.

Οι ερευνητές ζητούν εντατικότερες μελέτες σε διαφορετικά θαλάσσια περιβάλλοντα και στάδια ζωής των οργανισμών, προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι επιπτώσεις των αντηλιακών και να προστατευτούν τα θαλάσσια οικοσυστήματα από πιθανές καταστροφικές συνέπειες.

(Με πληροφορίες του Guardian)