Γιατί η υπερθέρμανση του πλανήτη απειλεί την παγκόσμια ειρήνη

Οι 11 φτωχότερες χώρες του πλανήτη δεν θα μπορέσουν να προσαρμοστούν στην υπερθέρμανση με αποτέλεσμα αστάθεια, εμφύλιες συγκρούσεις και μαζικές αποχωρήσεις προς τις βορειότερες χώρες. Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών δημοσίευσαν τα δεδομένα των ερευνών τους λίγες εβδομάδες πριν από τη διεθνή διάσκεψη για το κλίμα που θα γίνει στη Γλασκόβη στις αρχές Νοεμβρίου. 

Η τήξη των πάγων στην Αρκτική «επιδεινώνει τον στρατηγικό ανταγωνισμό για την πρόσβαση στους φυσικούς πόρους» γράφει η αμερικανική έκθεση. «Οι περισσότερες χώρες θα αντιμετωπίσουν δύσκολες επιλογές για τη μείωση των εκπομπών άνθρακα χωρίς να διαθέτουν τα τεχνικά γεω-μηχανικά μέσα. Η αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5°C δεν μπορεί να αντιστραφεί μονομερώς, χρειάζεται συντονισμός όλων των χωρών. Ωστόσο, οι περισσότερες χώρες δεν θα μπορoύν να συντονιστούν εξαιτίας της έλλειψης υποδομών. Το πρόβλημα δεν λύνεται με το να στρέφονται μερικές χώρες στην ηλιακή ενέργεια όταν οι γειτονικές τους αδυνατούν να κάνουν το ίδιο.»

Ακόμα χειρότερα, μετά το 2040, χώρες όπως το Αφγανιστάν, το Μυανμάρ, η Ινδία, το Πακιστάν, η Βόρεια Κορέα, η Γουατεμάλα, η Αϊτή, η Ονδούρα, η Νικαράγουα, η Κολομβία και το Ιράκ, θα βρεθούν μπροστά σε ανυπέρβλητες συνθήκες ανυδρίας και ακραίων φυσικών φαινομένων, με συνέπεια αθρόα μετανάστευση. Ιδιαίτερα στον χώρο του Ινδικού και του Ειρηνικού αναμένεται άνοδος της στάθμης των ωκεανών, δηλαδή καταστροφικές πλημμύρες και καταστροφή σοδειών.

Σύμφωνα με τον David Keith, καθηγητή στο Χάρβαρντ, ο οποίος χαρακτηρίζεται «αισιόδοξος της απελπισίας», υπάρχει γεω-μηχανικός τρόπος ψύξης του πλανήτη «κάνοντας ένεση οξειδίου του θείου στα υψηλά στρώματα της ατμόσφαιρας με σκοπό τη διάθλαση ενός μέρους της ηλιακής ακτινοβολίας προς το μακρινό διάστημα.» Ο Keith ισχυρίζεται ότι η μέθοδος αυτή είναι σχετικά φθηνή και σχετικά απλή: η διάθλαση της ηλιακής ακτινοβολίας απαιτεί ειδικά αεροσκάφη που «δεν στοιχίζουν πάνω από μια χολιγουντιανή υπερπαραγωγή». Παρά τον πανικό που έχει αρχίσει να επικρατεί για την κλιματική απορρύθμιση, ο Καναδός καθηγητής θεωρείται προς το παρόν ένα είδος Dr Strangelove του κλίματος: η κυρίαρχη άποψη είναι ότι δεν μπορούμε να το χειριστούμε, μπορούμε απλώς να επιβραδύνουμε την υπερθέρμανση με μείωση των εκπομπών άνθρακα και εκτεταμένες αναδασώσεις.