Κοινωνία - Περιβάλλον - Δημοκρατία στο βωμό των επενδύσεων

Στο κυνήγι της πολυπόθητης ανάπτυξης η κοινωνία έχει οδηγηθεί στην απελπισία, το περιβάλλον σε υποβάθμιση και εν τέλει η δημοκρατία σε κατάργηση. Ένα θέμα που δεν του έχουμε δώσει τη πρέπουσα σημασία και θα το βρούμε σύντομα μπροστά μας είναι οι εμπορικές συμφωνίες και οι συμφωνίες προστασίας επενδύσεων που η Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει της Συνθήκης της Λισσαβόνας, έχει το δικαίωμα να συνάπτει. Η αρχή γίνεται με την εμπορική συμφωνία με τον Καναδά, θα ακολουθήσει η συμφωνία με τις ΗΠΑ, μετά με την Ινδία, τη Σιγκαπούρη κ.ά.

Το κρίσιμο με αυτές τις συμφωνίες είναι ότι δίνουν το δικαίωμα στις επιχειρήσεις και στον οποιονδήποτε ιδιώτη επενδυτή που ενοχλείται από κάποιο νόμο για την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων, του περιβάλλοντος ακόμα και για νόμους που αφορούν τη δημόσια υγεία να ζητούν τη κατάργηση τους. Για την κατάργηση των νόμων που ενοχλούν, οι εταιρείες δεν χρειάζεται να προσφύγουν στα εθνικά ή ευρωπαϊκά δικαστήρια αλλά σε μια εξωθεσμική επιτροπή τριών δικηγόρων. Οι δικηγόροι-διαιτητές λειτουργούν χωρίς την αρχή της αμεροληψίας που είναι η βάση του ευρωπαϊκού δικαστικού συστήματος. Μπορούν δηλαδή να συμμετέχουν ως διαιτητές σε μια υπόθεση ενώ σε μια άλλη να είναι δικηγόροι των εταιρειών. Επιπλέον δεν υπάρχει η δυνατότητα του κράτους να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης των δικηγόρων.

Με απλά λόγια καταργείται τόσο το δικαίωμα των κρατών-μελών όσο και της Ε.Ε να νομοθετούν και με έμμεσο τρόπο το ρόλο του νομοθέτη αναλαμβάνουν οι εταιρείες. Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν αρκετά όπου έχουν υπογραφεί ανάλογες συμφωνίες. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Σουηδική εταιρεία Vattenfall που μήνυσε τη Γερμανία το 2012 για την απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης να κλείσει τα εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας μετά το ατύχημα στη Φουκοσίμα.

Η Athens Voice συνάντησε στις Βρυξέλλες τον ανεξάρτητο ευρωβουλευτή Κρίτωνα Αρσένη και μίλησε μαζί του για τις εμπορικές συμφωνίες που πρόκειται να συνάψει η Ε.Ε. Στο video που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τι μας απάντησε.