ECOVOICE: Επεξεργασία αστικών λυμάτων

Εκτός από το μεγάλο θέμα του χρέους της Ελλάδας που έχει τοποθετήσει την Γερμανία στην καθημερινότητα μας, έντονη κινητικότητα μεταξύ των δύο χωρών υπάρχει και σε θέματα περιβάλλοντος. Με αφορμή την υλοποίηση της Οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων τα δύο Υπουργεία Περιβάλλοντος, Ελλάδας και Γερμανίας οργάνωσαν διημερίδα για την ανταλλαγή εμπειριών σχετικά με την εφαρμογή της Οδηγίας στις δύο χώρες.

Η Οδηγία 91/271 που θεσμοθετήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση το 1991 αφορά την συλλογή, επεξεργασία και διάθεση των αστικών λυμάτων και έχει σαν στόχο την προστασία του περιβάλλοντος από τις αρνητικές επιπτώσεις που προκαλεί η διάθεση ανεπεξέργαστων αστικών λυμάτων καθώς και η απόρριψη υγρών αποβλήτων στο δίκτυο αποχέτευσης από ορισμένους βιομηχανικούς κλάδους. Η ενσωμάτωση της Οδηγίας στο εθνικό μας δίκαιο έγινε το 1997 και το 1999 συντάχτηκε ο πρώτος κατάλογος ευαίσθητων περιοχών όπως ορίζει η Οδηγία έτσι ώστε να καθοριστεί ο απαιτούμενος βαθμός επεξεργασίας των λυμάτων.

Παρότι πρόκειται για μια δαπανηρή οδηγία, αφού τα κράτη-μέλη πρέπει να διαθέσουν σημαντικούς οικονομικούς πόρους για την υλοποίηση της, η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται στις χώρες που έχουν κάνει πράγματα στον τομέα αυτό. Ωστόσο υπάρχουν προβλήματα για την αποδοχή των Κέντρων Επεξεργασίας Λυμάτων από την κοινή γνώμη. Πρόσφατα είδαμε την προσφυγή των κατοίκων της Π. Φώκαιας κατά της απόφασης του Δήμου Σαρωνικού για την χωροθέτηση του βιολογικού καθαρισμού στην θέση Γερακίνα. Όπως και με τις χωροθετήσεις των ΧΥΤΥ έτσι και εδώ λειτουργούμε με την λογική του μακριά από την γειτονιά μου. Τα προβλήματα των οσμών ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, η μείωση της αξίας της γης στις περιοχές που βρίσκονται Εγκαταστάσεις Επεξεργασίας Λυμάτων, η συχνή διέλευση βυτιοφόρων και η οπτική υποβάθμιση είναι μερικοί από τους φόβους των κατοίκων. Φόβοι που θα ξεπερνιόνταν όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο εάν τηρούνταν οι περιβαλλοντικοί όροι. Στην Ελλάδα όμως δεν έχει δημιουργηθεί το κλίμα εμπιστοσύνης αφού δεν υπάρχει ποτέ έγκυρη ενημέρωση των κατοίκων και λήψη μέτρων σε περίπτωση αστοχίας της λειτουργίας μιας μονάδας επεξεργασίας λυμάτων.

Ο τομέας που υστερεί η χώρα μας έναντι της Γερμανίας αλλά και άλλων ευρωπαϊκών χωρών είναι ο τομέας της επαναχρησιμοποίησης των υγρών αποβλήτων και της ιλύος (λυματολάσπη). Σήμερα το 40-50% της ιλύος πηγαίνει στα ΧΥΤΑ. Με δεδομένο το σταδιακό περιορισμό της διάθεσης οργανικών στερεών απορριμμάτων σε ΧΥΤΑ πρέπει να αναζητηθούν εναλλακτικές βιώσιμες μέθοδοι διάθεσης της παραγόμενης ιλύος. Σε άλλες χώρες με πρόσθετη επεξεργασία και με αυστηρούς ελέγχους στα βιομηχανικά απόβλητα που καταλήγουν στο δίκτυο αποχέτευσης των αστικών λυμάτων η λυματολάσπη διατίθεται για γεωργική χρήση, ενώ τα επεξεργασμένα λύματα για αστική και περιαστική χρήση, όπως δηλαδή το πότισμα πρασίνου.

Στην Αθήνα καταναλώνουμε 400 εκ. κυβικά νερού το χρόνο, συνεπώς όποια εξοικονόμηση και να πετύχουμε είναι σημαντική έτσι ώστε να αποφύγουμε την μεταφορά νερού. Το ΥΠΕΚΑ σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει το νερό από τα επεξεργασμένα λύματα για το περιαστικό πράσινο αλλά και στo μεγάλο έργο της ανάπλασης του Φαληρικού Όρμου.