ECOVOICE: Σκουπίδια

Με αφορμή την ολοκλήρωση του νομοσχεδίου που ενσωματώνει την Ευρωπαϊκή Οδηγία 98/2008 το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής οργάνωσε ημερίδα όπου παρευρέθηκε μεταξύ άλλων και ο Julio Garcia Burgues υπεύθυνος του τμήματος διαχείρισης αποβλήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η οδηγία που έπρεπε να έχει ενσωματωθεί στο εθνικό μας δίκαιο από τον περασμένο Δεκέμβρη, κάτι που δεν έγινε, μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στην επιβολή προστίμων και οι Ευρωπαίοι μας προειδοποιούν αυτή τη φορά μέσα στη χώρα μας.

Η φιλοσοφία που έχει σχεδιαστεί η συγκεκριμένη οδηγία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή εστιάζει στην αειφόρα οικονομία. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός πρέπει να χρησιμοποιούνται σωστά οι πόροι και η ανάκτηση τους από τα απόβλητα είναι καθοριστικός παράγοντας. Το πλαίσιο της Οδηγίας-που εφαρμόζεται στην Ευρώπη εδώ και 30 χρόνια- αποτελεί εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία μέχρι το 2020 πρέπει να επιτευχθεί ανακύκλωση 50% για τα δημοτικά απόβλητα (μέταλλο, πλαστικό, χαρτί και γυαλί) και 70% για τα κατασκευαστικά απόβλητα(μπάζα). Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα –σύμφωνα με τα στοιχεία της EYROSTAT- θάβουμε το 82% των αποβλήτων, ανακυκλώνουμε το 17% , κάνουμε κομποστοποίηση το 1% την ίδια στιγμή που στην Ευρώπη το ποσοστό που στέλνουν για ταφή είναι 0%, ανακυκλώνουν 48%, κάνουν κομποστοποίηση 18% και παράγουν ενέργεια από τα απορρίμματα 34%. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι ενώ στην Ευρώπη οι χωματερές εκμηδενίζονται και τα σκουπίδια αξιοποιούνται δίνοντας κερδοφορία στην επιχειρηματική δραστηριότητα, στην Ελλάδα εξακολουθούμε να τα θάβουμε και να δημιουργούμε όχι μόνο τεράστιο περιβαλλοντικό πρόβλημα και υποβάθμιση περιοχών αλλά συγχρόνως στερούμε από την χώρα και πολύτιμες πηγές εσόδων.

Για να μπορέσουμε να φτάσουμε τα Ευρωπαϊκά επίπεδα θα πρέπει να επανασχεδιάσουμε την πολιτική μας για τα απορρίμματα ακολουθώντας την ιεράρχηση που θέτει η οδηγία. Πρόληψη- Επαναχρησιμοποίηση- Ανακύκλωση- Ανάκτηση και ασφαλής διάθεση. Το νομοθετικό πλαίσιο είναι σαφέστατα το πιο σημαντικό, οι τεχνολογίες και η εμπειρία των Ευρωπαϊκών μητροπόλεων υπάρχουν αλλά για να λυθεί το πρόβλημα χρειάζεται και η αλλαγή του καταναλωτικού και παραγωγικού μοντέλου. Να παράγουμε προϊόντα χρησιμοποιώντας όσο το δυνατόν λιγότερους φυσικούς πόρους και να καταναλώνουμε προϊόντα πιο φιλικά στο περιβάλλον.