«Η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί το σημαντικότερο περιβαλλοντικό κίνδυνο υγείας στην Ευρώπη» προειδοποιεί η έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος για το 2015. Για την Ελλάδα τα στοιχεία της έκθεσης είναι πραγματικά τραγικά. 11.100 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο στη χώρα μας από την έκθεση στα μικροσωματίδια, ενώ άλλοι 1300 θάνατοι οφείλονται στο διοξείδιο του αζώτου. Τα στοιχεία δείχνουν ότι όλοι οι κάτοικοι των ελληνικών μεγαλουπόλεων είμαστε εν δυνάμει πρόωρα μελλοθάνατοι. Ωστόσο η πολιτεία στέκεται «αμήχανη» μπροστά στο τεράστιο πρόβλημα. Και όταν υπάρχει αμηχανία δυο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν. «Η οι υπεύθυνοι να μη γνωρίζουν το θέμα ή κάτι άλλο και δεν παίρνουν μέτρα» θα πει ο Πρόεδρος του ECOCITY κ. Θάνος Ζαφειρόπουλος.
Και πραγματικά τι άλλονα υποθέσει κανείς όταν το ECOCITY από το 2005, εδώ και δέκα χρόνια δηλαδή, όχι μόνο προειδοποιεί τις ελληνικές κυβερνήσεις αλλά τους παρέχει μελέτες και προτάσεις που μπορούν να δώσουν λύσεις. Το 2005 το ECOCITY κατέθεσε προτάσεις για τις επιπτώσεις της νοθείας των καυσίμων. Το 2010 έδωσε μάχη κατά της πετρελαιοκίνησης και επισήμανε τους κινδύνους που θα επιφέρει στη δημόσια υγεία η άρση της απαγόρευσης της κυκλοφορίας πετρελαιοκίνητων οχημάτων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ενώ πριν ακόμη έρθει στην επιφάνεια το σκάνδαλο της VW η Οργάνωση φώναζε για τις διαφορές μεταξύ πραγματικών εκπομπών ρύπων σε συνθήκες κυκλοφορίας και εργαστηριακών μετρήσεων, και πόσο επικίνδυνες είναι για τον αέρα που αναπνέουμε. Πέρυσι πάλι κατέθεσε προτάσεις για την αντιμετώπιση της αιθαλομίχλης και για την πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμων, που σύμφωνα με υπολογισμούς του ECOCITY, σε συνεργασία με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο, οι απώλειες για το ελληνικό δημόσιο ανέρχονται στα 2 δις ευρώ.
Από αριστερά Κωνσταντινόπουλος, Ζαφειρόπουλος, Ασημακόπουλος, Κατσουγιάννη
Παρόλα αυτά όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις αγνόησαν επιδεικτικά τις προειδοποιήσεις και τις προτάσεις της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης θέτοντας την υγεία των πολιτών σε κίνδυνο. Έτσι σήμερα οι ελληνικές πόλεις έχουν γυρίσει στις δεκαετίες του ’70 και του ’80 που η Αθήνα ήταν πνιγμένη στο νέφος. Τα παλιά φορτηγά και λεωφορεία, που ξεφορτώνονται οι ευρωπαίοι και τα αγοράζουμε εμείς, σε συνδυασμό με τα πετρελαιοκίνητα επιβατικά αυτοκίνητα, την αιθαλομίχλη, τη χρήση βιομάζας και τη νοθεία καυσίμων, οι ελληνικές πόλεις μετατρέπονται σε θαλάμους αερίων.
Το ECOCITY επισημαίνει για άλλη μια φορά τους κινδύνους από την ατμοσφαιρική ρύπανση και την έλλειψη των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους. Ωστόσο αυτή τη φορά δεν θα μείνει μόνο στις προειδοποιήσεις αλλά προχωράει και στη νομική καταγγελία των θεμάτων. Από την αρχή του νέου χρόνου η Οργάνωση προχωρά σ’ ένα μηχανισμό ελέγχου και καταγγελιών διαχείρισης. Ο πολίτης έχει το δικαίωμα βάση της Συνθήκης του Άαρχους να έχει πρόσβαση στα στοιχεία. Ωστόσο η ελληνική πολιτεία βρίσκει πάντα προφάσεις να μην δίνει τα στοιχεία που της ζητούνται καταπατώντας τη Συνθήκη.
Ο Μηχανισμός Ελέγχου του ECOCITY θα παρεμβαίνει ενεργά σε κάθε παραβίαση του περιβαλλοντικού κεκτημένου με μηδενική ανοχή σε ενέργειες που έχουν επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και στην ποιότητα της ζωής μας, καταγγέλλοντας τες όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.
9°
