1000 λόγοι που αγαπάμε την Αθήνα - 9ο Μέρος

100 ακόμα λόγοι να αγαπάς την Αθήνα

Για τα νυχτερινά δέντρα του έρωτα

Αυτή η διάχυτη μυρωδιά από σπέρμα τις ανοιξιάτικες νύχτες στα πάρκα της πόλης. Η υγρή ευωδιά της ηδονής, όταν τα δέντρα της Αθήνας προσπαθούν να μας θυμίσουν πως πρέπει να ερωτευτούμε ξανά. Ε.Ψ.

Για το καφέ του Κυκλαδικής

Εσωστρεφές και γαλήνιο, στην αγκαλιά ενός μικρού αίθριου, το εστιατόριο εδώ είναι το αγαπημένο κάθε κομψού γιάπη εργαζόμενου του Κολωνακίου. Οι διανοούμενοι και οι παλιοί αστοί της γειτονιάς επίσης εκτιμούν την intime ατμόσφαιρα με τους καταπράσινους τοίχους που αγκαλιάζουν οι περικοκλάδες και το γκρίζο ντιζάιν των τραπεζιών, που ευνοούν τις γαλήνιες συζητήσεις. Στο Cycladic Café του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης. Ε.Ψ.

Ο γλυκύς βραστός των Αθηναίων

Όταν γυρνάει το παλιό καβουρδιστήρι και ψήνεται ο καφές και το πεζοδρόμιο θυμάται την ίδια μεθυστική μοσχοβολιά του φρεσκοκαβουρδισμένου κόκκου, που σιγοψήνεται εδώ και πάνω από έναν αιώνα στα καφεκοπτεία της πόλης. Τρέμε, φρέντο, ο γλυκύς βραστός ποτέ δεν πεθαίνει. Ε.Ψ.

Για τους μοναχικούς κούριερ που ταξιδεύουν στους δρόμους νύχτα με βροχή

Τετάρτη βράδυ, ησυχία, βροχή, η άσφαλτος γυαλίζει, πορτοκαλί λάμπες, μόνο τα επίμονα μηχανάκια των διανομέων φαγητού με το κουτί από πίσω κυκλοφορούν, μεταφέροντας λίγη ζεστασιά των 6,5 ευρώ ελάχιστη κατανάλωση. Γ.Ν.

Πουρ λε νταμ μοντέν ντ’ Ατέν

Στην αριστοκρατική βεράντα με θέα στον Εθνικό Κήπο και την Ακρόπολη, οι πιο κομψές κυρίες των Αθηνών, ή αλλιώς «Οι φίλες του Μουσείου», στεγάζουν όλη την κοινωνικότητα μιας ημέρας. Μετά τον καφέ, τα τραπέζια στρώνονται σε μεγάλες παρέες για τα διάσημα ντολμαδάκια και τη must κολοκυθόπιτα, τα φασολάκια της ημέρας ή το κοτόπουλο στον φούρνο, πιάτα που βγαίνουν κατευθείαν από το καθημερινό ελληνικό τραπέζι, στα πιο «μουσειακά» γαστρονομικά ήθη της πρωτεύουσας. Στο καφέ του Μουσείου Μπενάκη της Κουμπάρη. Ε.Ψ.

Μέχρι και κάμπινγκ μπορείς να κάνεις σ’ αυτή την πόλη

Εντάξει, θάλασσα μπροστά δεν έχει, αλλά, αν ένα ζεστό βράδυ σού έρθει να πάρεις τη σκηνή σου και θέλεις κάτι οργανωμένο, το Athens Camping βρίσκεται μόλις 7 χλμ. από την Ομόνοια. Με τόσους τουρίστες που θα δεις εκεί, θα αισθανθείς κι εσύ ότι κάνεις διακοπές (Λεωφόρος Αθηνών 198-200, 2105814114). Τ.Σ.

Ο Νίκος Αποστολόπουλος στις πρεμιέρες

Απόλυτο Αθηναϊκό cult camp glam. Σε κάθε επόμενη εμφάνισή του στις πρεμιέρες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής συνδυάζει όλο και περισσότερο Καρλ Λάγκερφελντ, με Mπόι Τζορτζ και Άιρις Άπφελ. Είναι το χρώμα που λείπει στο βαρετό, ασφαλές μαύρο των περιστάσεων. Γ.Ν.

Γιατί ξέρουμε τις επικίνδυνες στροφές της πόλης με κλειστά μάτια

Η καλύτερη στροφή για να πέσεις στα σίγουρα με μηχανή ή ποδήλατο: στο Κολωνάκι, ὀταν μπαίνεις από Ξενοκράτους στη στενή πάροδο της Δεινοκράτους, που βρίσκεται ανάμεσα στην Aγγλική Aρχαιολογική Σχολή και τη μικρή πλατεία με το παλιό Abreuvoir. Eίναι λάθος οι κλίσεις.  Aφήνοντας την Ξενοκράτους, διασχίζεις την Aριστοδήμου, που είναι μονίμως βρεγμένη και έχει μεγάλη κλίση, και στη συνέχεια μπαίνεις με ορμή στη μικρή πάροδο, όπου το οδόστρωμα «χύνεται» προς την Aριστοδήμου. Δύο είναι οι επιλογές: ή θα πάρεις κλειστά τη στροφή και θα πέσεις ή θα φύγεις ευθεία για να κολλήσεις στη μάντρα της Σχολής. Aν πέσεις βράδυ, είναι πολύ πιθανό να σε περιμαζέψουν οι άνδρες ασφαλείας των κοινοβουλευτικών παραγόντων που δειπνούν στα διπλανά ρεστοράν. Γ.K.

Για την πολύβουη Ασκληπιού τα βράδια

Η Ασκληπιού το Σαββατόβραδο. Ο κόσμος, ο λαός και ο ντουνιάς, το αδιαχώρητο, τα σκαλάκια του Αϊ-Νικόλα σαν θέατρο κατάμεστο με θέα στην παράσταση της περαντζάδας, υπερπροσφορά σε κοκτέιλς και φασαρία, γιατί, όσα λεφτά και να επενδύουμε στα ντεκόρ, το πεζοδρόμιο θα ’ναι πάντα το μπαρ της καρδιάς μας. Ε.Ψ.

Για τα φτηνά τσιγάρα

Τα πιο φτηνά τσιγάρα δεν είναι μόνο τίτλος ταινίας, αλλά μια πανευρωπαϊκή, αθηναϊκή πραγματικότητα!

Για το μουσείο που μυρίζει μελάνι

Το Εθνικό Τυπογραφείο βρίσκεται στην Καποδιστρίου 34 από το 1907, αλλά το μουσείο του ιδρύθηκε το 2018. Το πιο παλιό μηχάνημα είναι ένα εγγλέζικο χειροκίνητο πιεστήριο με έτος κατασκευής 1843, ενώ από τα αντικείμενα που φυλάσσονται εκεί περίπου 120 έχουν χαρακτηριστεί κινητά μνημεία. Σε δερματόδετους τόμους φυλάσσονται και τα φύλλα Εφημερίδας της Κυβερνήσεως από το 1833 έως το 2010 (2105279153). Τ.Σ.

Γιατί τρέχουμε στα μαγικά πανηγύρια της πόλης

Καλές τιμές, παζάρια και στους πάγκους απ’ όλα τα καλά: από εσώρουχα, παντόφλες και ρούχα, μέχρι συσκευές για μασάζ και του κόσμου τα μπιχλιμπίδια. Μαζί με τη μυρωδιά από το μαλλί της γριάς και από το ζεστό ποπ κορν. Το πλήρες πρόγραμμα των πανηγυριών στην Αθήνα μπορείτε να το δείτε στη σελίδα του Ενιαίου Συνδικάτου Μικροπωλητών Ελλάδος (sindikatomikropoliton.com.). Τ.Σ.

Για το αμπαζούρ το θαλασσί

Τα αμπαζουράδικα που επιμένουν στο φως με δική σου έμπνευση, στην εποχή του ready made-πάρ’ το όπως είναι και τελείωνε. Στο κέντρο, το Παγκράτι και την Καλλιθέα. Ε.Ψ.

Σουβλάκι με χειροποίητο γύρο στα κάρβουνα;

Είναι το μοναδικό της Αθήνας και το βρίσκεις στην Κάψα. Μαζί και πολλά ακόμα signature σουβλάκια (π.χ. τυλιχτό με καλαμάκι κοτόπουλο και μαγιονέζα curry) από τον διάσημο σεφ Χριστόφορο Πέσκια. Πάντως ο γύρος δεν παίζεται. (Σκουλενίου 4, Πλ. Αγίων Θεοδώρων). Κ.Β.

Για τα μυριάδες παπαγαλάκια των πάρκων

Το ηλιοβασίλεμα, όταν τα μυριάδες παπαγαλάκια απευθύνουν τον ύστατο χαιρετισμό στον ήλιο μέσα από παράφωνα, ασυντόνιστα κρωξίματα και τα πάρκα της πόλης φαντάζουν σαν εξωτικά ταξίδια από τη Σιγκαπούρη ως την Ντα Νανγκ. Ε.Ψ.

Σταδίου, η ρεματιά που έγινε ο κεντρικότερος δρόμος της Αθήνας

Η οδός Σταδίου, ήδη από την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, υπήρξε ο κεντρικότερος και πιο κοσμοπολίτικος δρόμος της Αθήνας. Εστιατόρια, ζαχαροπλαστεία, καφενεία, οι πρώτοι φραγκοράφτες που ανέλαβαν τον ενδυματολογικό εξευρωπαϊσμό των Αθηναίων, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή φουστανέλα με φράγκικα ρούχα, εγκαταστάθηκαν εδώ. Ο Κώστας Χατζιώτης, στο βιβλίο του «Οδός Σταδίου – Η ρεματιά που έγινε ο κεντρικότερος δρόμος της Αθήνας» (εκδ. Παρισιάνου), γράφει ότι σε κανέναν άλλο δρόμο της πρωτεύουσας δεν παρατηρήθηκε τέτοιος συνωστισμός μεγάρων, καταστημάτων πάσης φύσεως, χώρων κοινωνικών συναθροίσεων. Όλα αυτά μέχρι τις αρχές του 1960, όταν ήρθε η λαίλαπα της ανοικοδόμησης και το ένα μετά το άλλο τα παλιά, πανέμορφα μέγαρα κατεδαφίστηκαν. Με πολλή φαντασία, είναι η αλήθεια, ο διαβάτης μπορεί και σήμερα να αισθανθεί κάτι από την παλιά αίγλη του δρόμου. Τ.Σ.

Για το κρησφύγετο που θυμίζει αποικίες

Αν θες να ξεχάσεις, για όσο κρατά ένα ποτήρι λευκό κρασί με συνοδευτικά σερβιρισμένα σε ατόφιο ασήμι, αν θες να πιστέψεις, για όσο κρατά ένα κοκτέιλ, ότι αυτός ο κόσμος είναι πλούσιος, αριστοκρατικός και ανέμελος, υπάρχει μια κρυφή γωνιά στον 1ο όροφο του Μεγάλη Βρετανία. Μικρή και χουχουλιαστή, με ένα atrium κάτω από κυπαρίσσια, ελιές, δάφνες και λουλούδια. Σαν να παίζεις σε κάποια σκηνή της «Ινδοκίνας» ή βάλε εσύ όποια ταινία για τις αποικίες προτιμάς. Ε.Ψ.

Έχουμε τη δική μας, μικρή Τήνο

Aν το νησί σου είναι η Τήνος και θέλεις να τιμήσεις τις μνήμες των διακοπών σου, υπάρχει το αγέρωχο Τηνιακόν (Λ. Αλεξάνδρας 50). «Φτηνιακόν» το λέγαμε φοιτητές κι από κει ξεκινούσε κάθε βραδιά μας. Το ίδιο στέκι του Συνδέσμου Τηνίων έχει αναθρέψει γενιές και γενιές φοιτηταριού, εκεί όπου ο γιος, ο μπαμπάς, μαζί κι ο παππούς, θα συναντηθούν χωρίς ποτέ να χαθούν στη μετάφραση. Ε.Ψ.

Στην πιάτσα της Αγίας Ζώνης

Η πιάτσα που έβγαλε την Αγία Ζώνη από τη λήθη. Κάποτε τη θυμόμασταν μόνο στον Επιτάφιο. Για τον πεζόδρομο, τα πλατάνια, τη μαγική σιλουέτα του Ασύλου Ανιάτων, για την παλιά, καμαρωτή εκκλησιά της. Τώρα τη ζούμε καθημερινά, με φυσικά κρασιά, κροκ μαντάμ, μπέργκερ με σος μπεαρνέζ, σουβλάκια και παϊδάκια, τζαζ και κοκτέιλς, δημιουργικά μεζεδάκια, γεωργιανά ζεστά χατσαπούρι, μουσικές από βινύλιο και φασαία περαντζάδα. Ε.Ψ.

Για το γνωστό Τρένο στο Ρουφ

Βαγόνι τρένου για φαγητό, ποτά, σνακ – μόνο στην Αθήνα: το Τρένο στο Ρουφ, ένα ξύλινο φορτηγό βαγόνι που ξέμεινε από τον Β΄ Παγκόσμιο (οπότε και χωρούσε «ίππους οκτώ και άνδρας είκοσι»). Μοναδικό μέρος, τύπου «ταξίδι στον χρόνο», αλλά και με καλό φαγητό (Σ. Σ. Ρουφ, Κωνσταντινουπόλεως, 6937604988). Μ.Ζ.

Το καλύτερο δημαρχείο για να αισθανθείς σαν στο Ντίσελντορφ

Δημαρχείο Aμαρουσίου. Όλα λειτουργούν με την ακρίβεια γερμανικής μηχανής. Οι δημότες έχουν το ύφος ανθρώπου που εξυπηρετήθηκε εκεί που δεν το περίμενε και ο χώρος είναι όλες τις ώρες φωτεινός, καθαρός και ήσυχος. Τα αρχιτεκτονικά στοιχεία από γυαλί και ανοξείδωτο χάλυβα επιτείνουν την αίσθηση τευτονικής στιβαρότητας. Γ.K.

Ο καλύτερος τρόπος για να σταματήσεις ταξί στον δρόμο

Κράτα βαλίτσα. Θα βοηθήσει αν είσαι και ανοιχτόχρωμος, ξανθός, ή κάπως ωχρός, ή αν φοράς καφτάνι και σαρίκι. Πιστεύουν ότι θα αφήσεις 50άρικο tip. Γ.Ν.

Το Πάσχα στον Άγιο Φίλιππο  ίναι μαγευτικό

Μετά το Κατράκειο, τέρμα επάνω στην κορυφή του πευκόφυτου λόφου της Δεξαμενής, βρίσκεται το όμορφο εκκλησάκι του Άγιου Φίλιππου. Για τους Νικαιώτες είναι ό,τι ο Λουμπαρδιάρης για τους κατοίκους του κέντρου. Ε.Λ.

Γιατί και οι αρκούδες έχουν ψυχή

Το Big Bar της οδού Φαλαισίας εδώ και 25 χρόνια έχει γίνει το διάσημο στέκι, ή μάλλον σπηλιά, για κάθε γκέι μπέαρ της Αθήνας ή ό,τι παραπλήσιο σε είδος (grizzly, woofy, daddy κ.λπ.) αλλά και για επισκέπτες εξ επαρχίας ή ξένους που έρχονται να τρίψουν τις κοιλιές τους με τους θαμώνες. Σπέσιαλ ντραγκ σόου από τον Χρήστο, που επιμένει. Γ.Ν.

Για τις cult καντίνες της νύχτας

Λίγο νέον, λίγη κέτσαπ και πολύ ξενύχτι. Μετά τα μεσάνυχτα η Αθήνα πεινάει και τότε τρέχει στις καντίνες. Στην καντίνα της Ούλωφ Πάλμε για χοτ ντογκ και σ’ αυτήν της Μιχαλακοπούλου για κοτομπουκιές. Στάσεις σχεδόν τελετουργικές μετά το μπαρ, κλαμπ ή συναυλίες, και πάντα μια μικρή ουρά νέων συμφωνεί ότι αυτό είναι το σωστό κλείσιμο της βραδιάς. Κ.Κ.

H λογοτεχνία της Aθήνας

Kουμανταρέας, Iωάννου, Nικολαΐδης, Bακαλόπουλος, τόσοι συγγραφείς και η γραφή τους που συμφύρεται με τη ζωντανή γνώση της πόλης. Δ.Φ.

Τα γραφικά, επικίνδυνα κατηφορικά δρομάκια

Ο καλύτερος δρόμος για να γλιστρήσεις όταν βρέχει είναι η Kοσμά Mελωδού, στον περιφερειακό του Λυκαβηττού. H κλίση του και τα κακοφτιαγμένα σκαλάκια κάνουν τον συνδυασμό με βροχή θανατηφόρο. Oι υπερήλικοι προτιμούν να κατεβαίνουν με ορειβατικό σκοινί. Γ.K.

Υπάρχουν ακόμη πλανόδιοι ακορντεονίστες

Και λαχειοπώλες. Και σαλεπιτζήδες. Και λατερνατζήδες. Και κουλουρτζήδες και καστανάδες και –αν είσαι τυχερός– παγωτατζήδες. Ε.Λ.

Τα σημεία όπου νομίζεις πως θα μιλήσεις με εξωγήινο

Ψηλά, στον λόφο του προφήτη Hλία στο Xαϊδάρι, αναπαύεις το βλέμμα σου υπνωτισμένος, αγναντεύοντας τον δρόμο που τυλίγει το βουνό, τα νυχτερινά φώτα, στον απόηχο της πόλης και στο μοβ που αρχίζει να απλώνεται. Μερικές φορές είναι τόσο εύκολο να πιάσεις εξωγήινα σήματα με την αντένα σου. Γ.Ν.

Για τον δρόμο-λουκάνικο

Την οδό που θυμίζει ανέκδοτο που διαβάζαμε μικροί στα Μίκυ Μάους με τη μαμά που φώναζε «Λουκά, Νίκο, ελάτε να φάμε!», αλλά είναι ένα υπαρκτό στενάκι στου Ψυρρή, που αντικρίζοντας το όνομά του αποκλείεται να μην μπήξεις τα γέλια. Καλώς ήρθατε στο πλακόστρωτο της οδού ΛΟΥΚΑ ΝΙΚΑ. Ε.Β.

Γιατί, ό,τι πάρεις 1 ευρώ

Όταν το κράτος δεν πολεμά την ακρίβεια, αναλαμβάνει ο ιδιώτης, ο Κινέζος και ο ημεδαπός, με μαγαζιά του «Όλα τζάμπα» και «Ό,τι πάρεις 1 ευρώ». Κατσαρολικά και λοιπά κουζινικά, όλα όσα χρειάζεται το σπίτι για να ντυθεί, να ομορφύνει και να νιώσει τη χαρά του γκάτζετ-τυλιχτή ντολμαδακίου, σε τιμές λαϊκές και δημοκρατικές. Εξυπηρέτησις απανταχού του λεκανοπεδίου. Ε.Ψ.

Οι βόλτες με τον σκύλο μας

Το Πεδίον του Άρεως είναι το κατά παράδοση ιδανικό μέρος, αφού καλύπτει τις περιοχές της (ακόμα) σικάτης Mαυροματαίων, της (πάλαι ποτέ σικάτης) Mπουμπουλίνας και Hπείρου, της (σχεδόν σικάτης στα 60s) Kυψέλης, τα οπίσθια του Γκύζη, τα υψίπεδα της Eυελπίδων, τα ανέκαθεν φιλόζωα Eξάρχεια και τις αγέλες της πλατείας Bικτωρίας. Σχετικά καλή ιδέα και για προστασία κατά τις νυχτερινές βόλτες εκεί – αλλά όχι πάντα ασφαλής. Γ.N.

Οι γυμνές Βραζιλιάνες μας

Μπορείς να τις συναντήσεις στο καρναβάλι του Μοσχάτου.

Εκεί όπου χωράει όλος ο κόσμος

Όποτε θέλουμε να ονειρευτούμε ταξίδια, πηγαίνουμε στην Ανάβαση της οδού Βουλής, εκείνο το γωνιακό μαγαζάκι (με τις ομώνυμες εκδόσεις), που εξειδικεύεται στους ορειβατικούς και πεζοπορικούς χάρτες και τους ταξιδιωτικούς οδηγούς, όπου όμως μπορείς να βρεις και είδη δώρων/εξερεύνησης. Οι φωτεινές υδρόγειοι γύρω σου σε βοηθούν στο ταξίδι φυγής που θέλεις να ετοιμάσεις (Βουλής 32, Σύνταγμα). Ε.Β.

Γιατί έχουμε τεράστιες μπριζόλες όπως Τέξας

Στο θέμα Τ-bone steak είσαι απαιτητικός, λες και μεγάλωσες σε ράντσο με καουμπόηδες. Όταν λες μεγάλο Τ-bone steak, εννοείς σχεδόν σαν την Πελοπόννησο. Περίπου τόση είναι και η χαοτική Argentina στον Mαραθώνα, φουλ οικογενειακή ταβερνάρα, με τις πιο τεράστιες μπριζόλες, που δεν θα ήθελε να σκεφτεί ο ψυχαναλυτής/διαιτολόγος σου, σερβιρισμένες σε ξύλινες τάβλες μαζί με κατακλυσμό πατάτας. Οι σαν-μικροί-αρσιβαρίστες σερβιτόροι βρίσκονται σε ένα trance υπερδιέγερσης. Και, επειδή γνωρίζεις, όταν τηλεφωνείς για να κλείσεις τραπέζι, παραγγέλνεις και τα κρέατα, για ν’ αρχίσουν να ετοιμάζονται μέχρι να φτάσεις (Μπιτάκου 3, Καλέτζι - Μαραθώνας, 2294066476). Γ.N.

Για την κατηφόρα της Συγγρού προς το Release Athens

Είσαι «παλιός» στα συναυλιακά και πας από νωρίς να παρκάρεις γύρω από το Νιάρχος, γνωρίζοντας τα κατατόπια και τις καβάτζες όπου μπορείς ν’ αφήσεις το αμάξι σου. Κι όμως η απόλαυση είναι η ίδια η διαδρομή, καθώς το να κατεβαίνεις τη Συγγρού ανυπομονώντας να δεις το αγαπημένο σου γκρουπ είναι ένα συναίσθημα ασύγκριτο. Ας είναι καλά το Release και οι βραδιές στην Πλατεία Νερού. Μ.Κ.

Για τις οδούς με ξένα ονόματα

Μάγιερ, Μαιζώνος, Σανταρόζα, Στρέιτ, Φαβιέρου, Βίκτωρος Ουγκό, Χάμιλτον, Δεριγνύ, Χέυδεν, Κοδριγκτώνος. Φιλέλληνες που κάποτε στάθηκαν στο πλευρό της Ελλάδας και προς τιμήν τους η χώρα έδωσε το όνομά τους σε ολόκληρους δρόμους. Δεν το αντιλαμβάνεσαι, αλλά μια καθημερινή διαδρομή προς τη δουλειά μπορεί να γίνει ένα μικρό μάθημα ιστορίας. Κ.Κ.

Κριεκούκης για κρέας στη Μάνδρα, με θέα τον ναό του Τσίλλερ

Χασαποταβέρνα τρίτης γενιάς, με μισό αιώνα και βάλε παράσημα στο καλό φαγητό. Στα αρβανίτικα σημαίνει «κοκκινομάλλης» κι έχει παράδοση στο κόκκινο κρέας. Στα τραπέζια του θα βρεις από εφοπλιστές μέχρι ανέργους. Μπορείς να ψωνίσεις για το σπίτι και να βγάλεις μια αναμνηστική φωτό στη μικρογραφία της Μητρόπολης Αθηνών, έργο του Ερνέστου Τσίλλερ, που δεσπόζει απέναντι. Δ.Α.

Στου Παν Παν στη Νέα Ιωνία

Ο Παναγιώτης (Παν Παν για τους φίλους) δεν αστειεύεται όσον αφορά τις συλλογές του. Πιο συγκεκριμένα, έχει ίσως τη μεγαλύτερη Batman συλλογή που έχεις δει ποτέ. Έχει μεταφέρει δε το μεράκι του στο Zartan’s Toy Store, όπου θα βρεις φιγούρες και μοντέλα για όλα τα γούστα, merchandise από super heroes, μεγάλη συλλογή από κόμικς και κάθε είδους αντικείμενο για φανατικούς συλλέκτες. Μ.Κ.

Η μονοκατοικία του «Μερικοί το προτιμούν κρύο»

Γιατί έχουν χαθεί καν και καν τοπόσημα και μνημεία, όμως έχει μείνει ίδια και απαράλλαχτη η μονοκατοικία της «οικογένειας Αγγέλου», όπου γυρίστηκε η κλασική ελληνική κωμωδία «Μερικοί το προτιμούν κρύο». Από το ’62 μέχρι σήμερα, εκεί στην οδό Αναστάσεως 145 στου Παπάγου, δεν έχει πειραχτεί ούτε φυλλαράκι από γλάστρα. Χ.Γ.

Γιατί υπάρχει ο ορμίσκος της Aφροδίτης

Στην Πειραϊκή, εκεί που βρίσκεται ο Όμιλος Eρασιτεχνών Aλιέων και κάθε Σεπτέμβρη γίνεται η παραδοσιακή Γιορτή του Σπάρου, στο πλαίσιο του Piraeus Taste Festival. Ψάρι στα κάρβουνα, μπίρες, θάλασσα, ξαφνικά βρίσκεσαι αλλού. Δ.Φ.

Γιατί γουστάρουμε pasta με κάνναβη

Ας πούμε, η Mystic Pasta είναι φρεσκοφτιαγμένο λιγκουίνι με συνταγή Mystic, με αυγό, βιολογικό κανναβάλευρο, βιολογικό ντίνκελ και μελάνι σουπιάς. Το βρίσκεις μαζί με δεκάδες άλλες μύστικ-συνταγές στο Mystic Pizza (η Eυρωπαϊκή Ένωση επιδοτεί τη βιολογική καλλιέργεια κάνναβης, Oργ. Πιστοποίησης DE-012). Mετά τις 5.00 το απόγευμα (Eμμ. Mπενάκη 76, Εξάρχεια, 2103839500). Άχρηστη πληροφορία: Aυτός ήταν και ο τίτλος της πρώτης ταινίας της Τζούλια Ρόμπερτς. Γ.Ν.

Για τους αστικούς μας μύθους

Στη Βαρβάκειο Αγορά, κάθε Μεγάλο Σάββατο και Παραμονή Χριστουγέννων, δύο αριστοκρατικές, μυστηριώδεις κυρίες ντυμένες στα μαύρα βγαίνουν από μια λιμουζίνα, μοιράζουν στον κόσμο 500ευρα και φεύγουν. Κανείς δεν ξέρει ποιες είναι. Γ.Ν.

Για την πιάτσα των υφασματάδων στην οδό Νικίου

Μαγαζιά με υφάσματα, πολύχρωμα ρολά, στοίβες από μουσελίνες και δαντέλες με σχεδιαστές να μπαινοβγαίνουν με σακούλες. Είναι μια μικρή, παζαριώτικη γωνιά της πόλης, που ράβει ήσυχα την καθημερινότητά της. Κ.Κ.

Βόλτα στην πιο όμορφη Γαϊδουροχώρα

Άλλα είναι κοινωνικά κι άλλα ντροπαλά, αλλά, αν πας να χαϊδέψεις κάποιο, θα μαζευτούν και τα υπόλοιπα της παρέας, χώνοντας τα μεγάλα τους αφτιά στη μέση και ζητώντας κι εκείνα προσοχή και χάδια. Το γκάρισμά τους ακούγεται 3 χιλιόμετρα μακριά, ζουν έως 50 χρόνια σε αγέλες, αρχηγός είναι πάντα κάποιο θηλυκό και όλα μέσα στην αγέλη έχουν τον κολλητό τους. Αν ο κολλητός πεθάνει, λένε αυτοί που ξέρουν, καλό είναι το σώμα του να μείνει για κάποια ώρα εκεί, ώστε ο φίλος του να συνειδητοποιήσει τι έγινε, διαφορετικά θα τον περιμένει και θα τον αναζητά. Να γνωρίσετε κάποια απ’ αυτά τα υπέροχα ζώα στη Γαϊδουροχώρα, στο Κορωπί  (gaidourohora.gr). Τ.Σ.

Η καντίνα Λεωφόρος Νταλίκας

Cult ημι-ταβέρνα στο 52ο χιλιόμετρο της παλαιάς εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας στα Οινόφυτα. Πλαστικούρα, καλαμωτές, φωτογραφίες του Βέγγου και του Βαμβακάρη, διακοσμητικές ταμπέλες οδών: Οδός Ου Μπλέξεις, Οδός Μπυροκατάνυξης, ταπεινά και μερακλίδικα στα κάρβουνα κοκορέτσια και αρνιά, θηριώδη λουκάνικα («για όσους έχουν θυρεοειδή») και φυσικά νταλίκες και τραγούδια στο ραδιόφωνο. Γ.Ν.

Για τα running clubs

Οι Αθηναίοι τρέχουν και μάλιστα παρέα. Running clubs υπάρχουν πλέον σχεδόν σε κάθε γειτονιά, από το κέντρο μέχρι τα προάστια. Νωρίς το πρωί, κυρίως τα ΣΚ, μικρές ομάδες ξεκινούν την προπόνησή τους στους δρόμους της πόλης. Κ.Κ.

Γιατί γουστάρουμε αληθινές μπιρομαχίες

Το μαγαζί είναι το Berlin By 5 Drunkmen (στον πεζόδρομο Τιμοθέου 8 & Υμηττού στο Παγκράτι) κι εκεί συμβαίνουν αληθινές μπιρομαχίες. Πρέπει να το ζήσεις για το self service σύστημά του, με τις συνδεδεμένες κάνουλες στα τραπέζια του και το απίθανο software που υπολογίζει πόση μπίρα καταναλώνει κάθε τραπέζι, προκαλώντας μπιρομαχίες high score. Δ.Α.

Μια κρυφή όαση πρασίνου στου Παπάγου

Verde, όνομα και πράγμα. Μόλις ανοίξει ο καιρός, ο κόσμος ανηφορίζει μέχρι το Πεντάγωνο, πίσω από το οποίο βρίσκεται ένας πραγματικά πανέμορφος χώρος, γεμάτος πράσινο, λιμνούλες και εξαιρετική ατμόσφαιρα. Από επαγγελματικά μέχρι προσωπικά ραντεβού και παρέες κάθε είδους, το Verde είναι από τα μέρη που μας έκαναν εδώ και χρόνια να αγαπήσουμε την Αθήνα λίγο παραπάνω. Μ.Κ.

Οι αδέκαστοι ταξιτζήδες

Κρίνουν, κατακρίνουν, αναλύουν, ξέρουν τα πάντα, σου λένε τα πάντα μέσα σε 10 λεπτά διαδρομή. Αν πάρεις από εφαρμογή, είναι κάπως πιο σένιοι, περιποιημένοι, μπορεί και να σου μιλήσουν στον πληθυντικό. Αν πάρεις από τον δρόμο, είναι at your own risk. Μπορεί να πέσεις σε οτιδήποτε. Το καλό είναι ότι θα ακούσεις ωραίες ατάκες. Γ.Ν.

Γιατί μπορείς ακόμα να πιεις ελληνικό καφέ στη χόβολη

Στο Μokka, στην οδό Αθηνάς 44 στο Μοναστηράκι, ο ελληνικός καφές ετοιμάζεται ακόμη όπως παλιά: στο μπρίκι, πάνω στη χόβολη. Τον ζητάς «βαρύ με ολίγη», κάθεσαι στο μικρό τραπεζάκι και περιμένεις να έρθει, μαζί μ’ ένα ποτήρι δροσερό νερό. Μια μικρή καθημερινή τελετουργία που δεν λέει να χαθεί. Κ.Κ.

Το πρώτο ντελικατέσεν και ντελίβερι της Αθήνας

Θα ’τανε δεν θα ’τανε 14 χρονών ο Παναγιώτης Θανόπουλος, μια φορά κι έναν καιρό, πριν από 150 χρόνια, όταν άνοιξε ένα μικρό μπακάλικο στην Αιόλου 79. Γρήγορα έγινε το πρώτο ντελικατέσεν της Αθήνας και ο «καλός κόσμος» το ’χε καμάρι να ψωνίζει από εκεί. Ο Θανόπουλος ήταν ο πρώτος που γνώρισε στους Αθηναίους την τυποποιημένη συσκευασία, την αυτοεξυπηρέτηση (self service) αλλά και την αποστολή κατ’ οίκον, ενώ από το 1931 πρόσθεσε στις υπηρεσίες του και έτοιμο φαγητό. Ήταν ο ιδρυτής των ομώνυμων καταστημάτων που υπάρχουν έως και σήμερα. Τ.Σ.

Η Βικτώρια, το «μικρό Παρίσι» που ’λεγαν παλιά

Είναι τόσο όμορφο μες στην αναποδιά του αυτό το σημείο της Αθήνας, η «μικρή Καμπούλ» ή ένα παράξενο αθηνέζικο Μπρονξ, που με την πρώτη περαντζάδα απ’ την πλατεία τα ξεχνάς όλα. Χ.Γ.

Γιατί κυκλοφορεί ακόμα στους δρόμους της Αθήνας ο «Μικρός Ήρως»

Το αντιστασιακό σερί του Γιώργου Θαλάσση, που έγραφε ο Στέλιος Ανεμοδουράς, ξεκίνησε σαν περιοδικό που διαβαζόταν απ’ όλα τα αρσενικά κάθε οικογένειας, γεμίζοντας αντιναζιστικά συνθήματα τη φαντασία τους καθώς οι Γερμανοί κυνηγούσαν τον Μικρό Ήρωα μέσα σε γνώριμους δρόμους, στενά και στέκια της Αθήνας. Σήμερα, ο Μικρός Ήρως συνεχίζει να εκδίδει νέες ιστορίες από Έλληνες κομιξάδες και να κινείται στην ίδια πόλη που τόσο αγαπά. Γ.Ν.

Η απόκοσμη γειτονιά στο πλάι της Πανόρμου

Περιοχή Γηροκομείου. Στο στενάκι δίπλα στο «Νησί», όπως ονομάστηκε η πιάτσα, λόγω των πολλών μπαρ και φαγάδικων που μαζεύουν όλα τα Βου-Που και τους σινεφίλ του Δαναού. Μισογκρεμισμένα σπίτια εποχής Εμφυλίου, τοίχοι πληγωμένοι από σφαίρες, ξεραμένα δέντρα, ξεχασμένες μπουγάδες, καμιά γάτα, σκοτάδι και φαντάσματα άλλων εποχών. Κάνεις μια έτσι και ξαναβγαίνεις στα φώτα. Γ.Ν.

Οι κλειστοί γιακάδες στο Παρθεναγωγείο Χιλλ

Τα κορίτσια έπρεπε να έχουν κουμπωμένα τα μανίκια στα χέρια, καλά κλειστό τον γιακά στον λαιμό και, προς Θεού, να μη φορούν πέδιλα, γιατί ο αυστηρός διευθυντής, που φορούσε πάντα παπιγιόν και φράκο, τα περίμενε στο κεφαλόσκαλο του σχολείου κάθε μέρα για τιμωρία! Ήταν η καθημερινότητα μιας άλλης εποχής στο Παρθεναγωγείο Χιλλ, στη γωνία Ναυάρχου Νικοδήμου και Θουκυδίδου στην Πλάκα, που ήταν και το παλαιότερο σχολείο της Αθήνας, από το 1831. Λειτουργεί έως και σήμερα ως ιδιωτικό δημοτικό σχολείο – είναι η Σχολή Χιλλ. Τ.Σ.

Οι Tiger Lillies είναι σχεδόν πολιτογραφημένοι Αθηναίοι

Έχουν ελληνικούς δεσμούς πλέον, έχουν τραγουδήσει ελληνικά («To Lemonaki»), έχουν παίξει σχεδόν σε όλες τις μουσικές σκηνές και θέατρα της πόλης, κινούνται μεταξύ κέντρου, απόκεντρου και Αίγινας, έχουν μιλήσει και γράψει στην ATHENS VOICE, κυκλοφορούν χωρίς μακιγιάζ ανάμεσά μας – και το καλοκαίρι θα παίξουν στην Αρχαία Επίδαυρο, στις «Βάκχες» σε σκηνοθεσία Γιάβορ Γκάρντεφ. Γ.Ν.

Υπάρχουν μέρες που θέλουμε να χαθούμε στο Διάστημα

Tην ώρα που είσαι παραδομένος στην αγκαλιά του Σύμπαντος, ανάσκελα στο κεκλιμένο κάθισμα διαδραστικής συμμετοχής (280 θέσεις) του Ψηφιακού μας Πλανητάριου, και ο ήχος μαζί με μια ελαφρά ζαλάδα μουδιάζουν τις άκρες των δαχτύλων σου, τότε αγαπάς όλο τον κόσμο, είσαι σαν το μωρό του Kιούμπρικ, και οι διπλανοί σου, εικονικοί κοσμοναύτες, φαίνονται αθώοι και μαγεμένοι. Ζήσε το στο διαστημικό hi-tech τριπάκι που προσφέρει το Eυγενίδειο Ίδρυμα προβάλλοντας ταινίες μεγάλης επιφάνειας σε μια υπερσύγχρονη αμφιθεατρική αίθουσα με θολωτή οθόνη διαμέτρου 25 μ. (950 τ.μ.), κεκλιμένη κατά 23,5 μοίρες ως προς το επίπεδο. (Λεωφ. Συγγρού 387, Π. Φάληρο. Για κρατήσεις: 2109469600). Γ.N.

Τα στιχάκια στους τάφους των αγαπημένων μας

Δημήτρης 46, Λυγερή 78, Χριστίνα 92, Εύα 22. Ένα όνομα και μια ηλικία, έτσι σαν μια σύντομη «γνωριμία» για τον διαβάτη. Και δίπλα η φωτογραφία του ανθρώπου που έχει πεθάνει, ένα βάζο με πλαστικά λουλούδια κι ένα μικρό καντηλάκι που έπαψε να καίει. Και σχεδόν σε κάθε τάφο κι ένα μικρό στιχάκι, σαν ένας μικρός αποχαιρετισμός, σαν μια ευχή. Σαν αυτό στο νεκροταφείο Νέας Σμύρνης: «Να είχε πόρτα ο ουρανός, να ’ρθω να σ’ τη χτυπήσω και να σε πάρω αγκαλιά, να σε γυρίσω πίσω». Τ.Σ.

Το φυσικό μας μαύρισμα στο πιο ψηλό σημείο της πόλης

Το καλύτερο μέρος για ηλιοθεραπεία στην Aθήνα: Kορυφή Λυκαβηττού, βραχάκια (είσαι πιο κοντά στον ήλιο απ’ ό,τι από οποιοδήποτε άλλο μέρος της πόλης). Γνωρίζεις πια καλά την πρόσβαση. Aν και νιώθεις ότι είσαι στην κορυφή του κόσμου, η τοποθεσία είναι αρκετά διακριτική, αρκεί να αποφύγεις πετσέτες, αντηλιακά κ.λπ., γιατί μπορεί να σε διώξουν οι πυροσβέστες που περιπολούν μόνιμα στον χώρο. Προτίμησε το φυσιολατρικό στιλ μαυρίσματος, απλά χαζεύοντας την πόλη. Θα γίνεις σαν αστακός – και σε δέκα  λεπτά θα βρίσκεσαι και πάλι στο κέντρο. Γ.N.

Έχουμε ένα μικρό νησί στην καρδιά της πόλης

Τα Aναφιώτικα, κάτω από την Aκρόπολη. Υπέροχη νησιώτικη ρυμοτομία, αυλές, αδιέξοδα, παραθυρόφυλλα κυκλαδίτικα, γεράνια, γάτες, ησυχία. Κι αν πας βράδυ, ας είσαι διακριτικός. Είναι σχεδόν απίστευτο, αλλά τα μικροσκοπικά υπό κατάρρευση σπιτάκια των Αναφιώτικων κατοικούνται ακόμη! M.K.

Για τα βιβλιοπωλεία-καβάτζες

Στη Φειδίου 11, το Μονόκλ λειτουργεί ως καταφύγιο για όσους διαβάζουν ακόμη με πρόθεση: μικρό, επιμελημένο, με πράσινους τοίχους και το πορτρέτο του Λόρκα να επιβλέπει σιωπηλά. Βιβλιοπωλείο, εκδοτικός πυρήνας, καβάτζα· ένα χαμηλόφωνο cult στέκι που αντιστέκεται διακριτικά στον θόρυβο της πόλης. Γ.Ν.

Για τον λούστρο της πόλης

Στη γωνία της Βουκουρεστίου, αν περπατάς στην Πανεπιστημίου, μεταξύ 9 και 5, έχει το πόστο του ένας λούστρος. Σχεδόν αόρατος, οι περισσότεροι τον προσπερνούν χωρίς να τον προσέξουν. Κ.Κ.

Οι βόλτες στην πειραϊκή Ακτή Θεμιστοκλέους

Καθημερινή, μεσημέρι, χειμώνα αλλά με ήλιο ή προχωρημένη άνοιξη. Βόλτα στο χείλος της ακτής, μυρωδιές από τα ουζάδικα, αν κατέβεις και στα βραχάκια, μέχρι και τα πόδια μπορείς να βρέξεις στο νερό. Γ.Ν.

Για το αυθεντικό ιρανικό κεμπάπ της Νίκαιας

Ο Φίλιππος ήρθε από το Ιράν και δεν κατάλαβε ούτε ο ίδιος πώς κατέληξε με γυναίκα και δύο παιδιά στη Νίκαια. Ξέρει όμως απέξω κι ανακατωτά τα γαστρονομικά της πατρίδας του και προσφέρει αυθεντικό ιρανικό κεμπάπ έξω από το μετρό της περιοχής. Κι ας αρνείται να αποκαλύψει το μυστικό της σάλτσας του. Μ.Κ.

Γιατί ο γυμνισμός επιτρέπεται

Υπάρχουν οι παραλίες που έχουν διεκδικήσει και έχουν κατακτήσει σιωπηλά το δικαίωμα στον γυμνισμό, όπως τα Λιμανάκια και το Μαύρο Λιθάρι, αλλά υπάρχουν και τα Δικαστικά μετά τον Σχινιά για πιο πριβέ περιβάλλον. Bράχια χωρίς καθόλου παραλία (σε περίπτωση που θέλεις να κολυμπήσεις, τα νερά είναι βαθιά) με λίγους διασκορπισμένους, επίσης γυμνούς, επίσης χαμένους στην κοσμάρα τους όπως εσύ. H κάθοδος από τα αυτοσχέδια σκαλοπατάκια (σμιλεμένα με τον χρόνο) θέλει λίγη προσοχή. Γ.N.

Στη Βαβέλ της Αχαρνών

Στην καρδιά της old Athens, οι πολυκατοικίες της Αχαρνών γκριζάρουν επικίνδυνα, κάθε χρόνο και πιο βυθισμένες στη φθορά και στο καυσαέριο. Στα πόδια της, όμως, λουλουδίζει μέχρι να κάψει τα μάτια ένα καινούργιο χρώμα, που είναι όλα μαζί τα χρώματα και τα χώματα της γης: πακιστανικά κουρεία, ινδικά ρεστοράν με χρυσούς φραμπαλάδες, αραβικά κεμπάπ και βαλκάνια τουρσιά, τηγανητά φούξια ζαχαρωτά, λωτοί και φρούτα του πάθους, ρολογάδικα βουτηγμένα στο μάλαμα, αρώματα Ανατολής σε σκαλιστά αντίγραφα του Ταζ Μαχάλ, όλες οι γλώσσες της Βαβέλ ανακατεμένες με σαλβάρια, κελεμπίες, μαντίλες και dreadlocks δεμένα σε εμπριμέ μπατίκ της Ζανζιβάρης. Ε.Ψ.

Εκεί ψηλά στη Δάφνη

Δεν είναι μόνο ο Λυκαβηττός που έχει την πιο ωραία θέμα της Αθήνας. Σαν βρεθείς στη Δάφνη, αξίζει να επισκεφτείς το τοπικό viewpoint και να απολαύσεις αυτό που λέμε «την πόλη στο πιάτο». Πίσω από τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Κυνοσάργους, θα περπατήσεις λίγο παραπάνω, αλλά θα αποζημιωθείς. Και στη συνέχεια κατηφόρα και «βουρ» για Πλατεία Νέας Σμύρνης. Μ.Κ.

Γιατί, αν ψάχνεις κρέας κροκόδειλου, το βρίσκεις

Παλιά υπήρχε στο μενού του Altamira στην Tσακάλωφ, στο Kολωνάκι, το πιάτο «φιλετάκια από κροκόδειλο σε γάλα καρύδας και κάρι mashala» και στο Big Kahuna, το «Predator, με μπιφτέκι από φιλέτο κροκόδειλου, chipotle mayo, καυτερό ψητό ανανά, τραγανά κρεμμύδια, λάιμ και κόλιανδρο για φρεσκάδα». Στην πραγματικότητα είναι ένα πιάτο που μπορεί να εμφανίζεται παροδικά και να επανέρχεται, γιατί το συγκεκριμένο κρέας (από την ουρά) έρχεται μόνο με παραγγελία. Για hardcore σενάριο, τώρα πια μπορείς να βρεις στην Κεντρική Λαχαναγορά του Ρέντη – από εκεί τροφοδοτούνται τέτοιες «παράξενες» κουζίνες. Αλλιώς, στα supper clubs, σε private dining και σε «exotic meat nights». Σήμερα η Γερμανία μόνη της καταναλώνει σε μηνιαία βάση περί τους 15 τόνους από το τρομερό αυτό ερπετό, ενώ οι Aυστραλοί, ύστερα από 7 χρόνια επίμονων δοκιμών, εξοικειώθηκαν με τη γεύση του και το καταναλώνουν με την ίδια ανεμελιά που τρώνε καγκουρό. Eίναι λευκό κρέας και θεωρείται ότι, σε σχέση με το χοιρινό και το κοτόπουλο έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και μικρότερη σε λιπαρά. Προσφέρεται για μασούλημα και η γεύση του θυμίζει κάτι μεταξύ κοτόπουλου και τόνου (άλλοι, πάλι, πιστεύουν ότι μοιάζει περισσότερο με γαλέο). Γ.Ν.

Για τους πάγκους με τους vintage δίσκους στην Αβησσυνίας

Στην Πλατεία Αβησσυνίας είναι τα καλύτερα υπαίθρια παλιατζίδικα κι ανάμεσά τους θα βρεις πάγκους γεμάτους βινύλια. Από Beatles μέχρι ελληνικά 45άρια. Πολλοί αγοράζουν, ακόμα κι αν δεν έχουν πικάπ. Κ.Κ.

Για τους πεζόδρομους του Χαλανδρίου

Από τις πιο family friendly περιοχές της Αθήνας, εκεί που ο καφές είναι εξίσου σημαντικός με το Σαββατιάτικο shopping και το «τι θα κάνετε το βράδυ;». Στέκια και σημεία συνάντησης, όχι μόνο για τους ντόπιους, αλλά και για τους τολμηρούς που θα ανηφορίσουν στην περιοχή πίσω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Ο κυριακάτικος καφές σ’ αυτούς τους πεζόδρομους αποτελεί ιεροτελεστία γιατί συνοδεύεται από παρέες και δυνατές φιλίες, σχέσεις που «σμιλεύονται» σ’ αυτά τα στενά. Μ.Κ.

Αγαπάμε το μιλιτέρ

Ένα από τα καλύτερα μαγαζιά για τα-πάντα-μιλιτέρ είναι το Survivor (Aθηνάς 2 και Eρμού, 3ος όροφοs). Άψογα original ρούχα επιβίωσης, αξεσουάρ, σκηνές, σακίδια, σκοινιά, εξαιρετικά μιλιτέρ πουλόβερ και άρβυλα. Aεροπορία, πεζικό, αστυνομία. Δυστυχώς ναυτικά δεν υπάρχουν, αλλά οι τιμές είναι χαμηλές. Γ.N.

Γιατί τρέχουμε

Μαραθώνιος Αθήνας ο «Αυθεντικός» (Μαραθώνας → Παναθηναϊκό Στάδιο = 42,195 χλμ.). Συνοδεύεται από: των 10 χλμ., των 5 χλμ., Νυχτερινό 5άρι (Universities Run) και τους παιδικούς αγώνες. Επίσης: Ημιμαραθώνιοι (2-3 βασικοί μέσα στη χρονιά). Ημιμαραθώνιος Αθήνας (21,1 χλμ.), Family Run, Αγώνες ΑμεΑ, Poseidon Athens Half Marathon (Παραλιακή, Φάληρο → Γλυφάδα), AthHalf (κάθε Οκτώβριο), Kallithea Run (10 χλμ.), Run Greece Πειραιάς (5 & 10 χλμ.), Κυριακίδεια Φιλοθέης (10 χλμ.), Σπάρταθλον (Αθήνα → Σπάρτη = 246 χλμ.) και φυσικά το Santa Run. Γ.Ν.

Για τα μαστόρια των PC εκεί που καίγεται η μητρική

Σκληρά κεφάλια, μαστόρια με λερωμένα χέρια, κομάντα, λεβέντες που καταλαβαίνουν όλα όσα δεν καταλαβαίνουμε εμείς οι κοινοί γκάου για τους υπολογιστές και για ό,τι αναβοσβήνει GPU, PSU, airflow). Έχουν τα στέκια τους, εργαστήρια και όχι μαγαζιά-βιτρίνες, σε γειτονιές και μικρά δρομάκια της πόλης, όπου δουλεύουν hands-on με κάθε τύπο υπολογιστή, από gaming μέχρι servers. Εκεί μαθαίνεις βλέποντας και ρωτώντας, όχι θεωρία. Ας πούμε, το Service-pc.gr (Νίκαια, 2170001340), ή οι 24 Ώρες Τεχνικοί για 24ωρη κάλυψη, 365 μέρες τον χρόνο, (6943652424), mobile τεχνικοί με field experience, που έρχονται και επισκευάζουν επιτόπου. Γ.Ν.

Για τα παλαιοβιβλιοπωλεία και τα περίπτερα με βιβλία του ενός ευρώ

Παλαιοβιβλιοπωλεία με στοίβες μέχρι το ταβάνι και περίπτερα που πουλάνε βιβλία του ενός ευρώ, στα οποία θα βρεις από δοκίμια στην καθαρεύουσα, τεύχη Μίκυ Μάους μέχρι Άρλεκιν των 80s. Με μια βόλτα στην Ακαδημίας και πέριξ, θα ανακαλύψεις αυτή τη μίνι λογοτεχνική αγορά δρόμου, όπου πάντα υπάρχει κάτι απρόσμενο να ξεφυλλίσεις. Κ.Κ.

Γιατί βάζουμε τραπεζάκια στην άμμο

Στην ταβέρνα Εδέμ στο Φάληρο τα τραπέζια είναι πάνω στην άμμο, δυο τρία μέτρα από το κύμα. Στα διπλανά καφέ επίσης. Τι παραπάνω να ζητήσει κανείς από το καλοκαίρι στην πόλη; Ε.Λ.

Για τη Σούλα κι εκείνο το μικρό κουτούκι στο Γαλάτσι

Σούλα, Έλα Ξανά λέγεται το στέκι δίπλα από το δημαρχείο και η κυρία Σούλα ξέρει να υποδέχεται με τον καλύτερο τρόπο τους πελάτες της. Εκτός των άλλων με πεντανόστιμες ποικιλίες κρεατικών, αλλά και με πολύ όμορφες μουσικές βραδιές για να συνοδεύσεις το ποτήρι και την παρέα σου. M.K.

Τα υπέροχα τσάγια που βρίσκεις στην πόλη

Το Madras (Βουλής 7, εντός στοάς Μπολάνη στο Σύνταγμα και Λυσάνδρου 4 στον Πειραιά) προσφέρει εξαιρετικά χαρμάνια απ’ όλο τον κόσμο, διαθέτει εξεζητημένες ειδικές ποικιλίες μικρών παραγωγών και σε ταξιδεύει από την Κίνα στην Ινδία κι από εκεί στην Κεϋλάνη και πάλι πίσω στην Αθήνα, μέσα σε μια αχνιστή κούπα. Γ.Ν.

Τα κεμπάμπ στο στέκι του Ωνάση

Ο Κυρ Αρίστος (Ζησιμοπούλου 96, Παλαιό Φάληρο), είναι το στέκι που αγαπούσε ο Αριστοτέλης Ωνάσης (εξού και η επωνυμία) για να απολαμβάνει τα περίφημα κεμπάμπ του. Ανοιχτές τζαμαρίες, πολλά τραπέζια, κόσμος, μεγάλες παρέες, πιατάρες που πηγαινοέρχονται, γέλια και όλη η ζωή του Ωνάση σε φωτογραφίες στους τοίχους. Γ.Ν.

Τα Λατομεία Μαρμάρων Διονύσου

Όταν γίνονται χώρος για πάρτι ή catwalk. Θρυλική ακουστική κι ατμόσφαιρα μέσα σε αρχαία μαρμάρινα τείχη. Δ.Α.

Για την μπαλάντα της οδού Αθηνάς

Να πώς την είδε ο Μάνος Χατζιδάκις και πώς την περιέγραψε στο σημείωμα του δίσκου του «Μπαλάντες της οδού Αθηνάς», που κυκλοφόρησε το 1983: «Ο δρόμος, η Αθηνάς, έχει πολλά οινομαγειρεία και πιο πολλά πορνεία, κινηματογράφους για κατ’ ιδίαν ερωτικήν απόλαυση, ξενοδοχεία σκοτεινά για άμεση ερωτική περίθαλψη –κάτι σαν Πρώτων Βοηθειών, να πούμε, ερωτικών–, χιλιάδες καφενεία για ημερήσια χαύνωση, το Δημαρχείο κι ένα γραφείο κηδειών αλλοτινών καιρών. Στο δρόμο αυτόν κυκλοφορούν εργατικοί, μικροέμποροι, αλήτες, πόρνες, τραβεστί, δημοσιογράφοι, επαρχιώτες μαστροποί και χίλιοι δολοφόνοι…». Τ.Σ.

Γιατί η πάβλοβα είναι (πια) το αθηναϊκό μας γλυκό

Στο Μαρέγκα από Σπίτι (Σκουφά 56, Κολωνάκι) πας για πάβλοβα-ποίηση, ανάλαφρη σαν καπνός, μαρέγκα σωστά καψαλισμένη, crunchy εκεί που πρέπει. Μπόνα και Βίκυ δεν παίζουν: φρούτα, σοκολάτα, μόκα, όλα τίμια από το εργαστήριό τους στο Χαλάνδρι. Τρως στο πεζοδρόμιο, παίρνεις και για το σπίτι – ζωή γλυκιά. Δ.Α.

Για τιτάνιο πρωινό στην ταράτσα του Τιτάνια

Γιατί, εκτός από όλα τα νόστιμα, έχεις και την Ακρόπολη στο πιάτο σου (Πανεπιστημίου 52).

Η Αθήνα πατινάρει

Το In Line Skating Academy (ILSA) είναι οργάνωση εθελοντών που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και στο ευρύ κοινό. Έχουν πάθος με τα πατίνια και τα χρησιμοποιούν ακόμα και για τις καθημερινές τους μετακινήσεις. Κάνουν μαζικό αθλητισμό για όλες τις ηλικίες και όχι πρωταθλητισμό, προτείνοντας τα πατίνια ως έναν εναλλακτικό τρόπο μετακίνησης σε συνδυασμό με τα μαζικά μέσα μεταφοράς. Διοργανώνουν εκπαιδευτικές συναντήσεις και η ομάδα και όσοι έχουν τελειώσει μια σειρά από 8 μαθήματα συναντιούνται δύο φορές την εβδομάδα στο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών κάτω από την αψίδα Καλατράβα. (2103215426 ή 6932342642). Γ.Ν.

Υπάρχουν μαγαζιά της νύχτας όπως ο ιστορικός Σκαραβαίος

Το καλύτερο cafe-bar για να δεις ιθαγενείς και μετανάστες να διασκεδάζουν πολιτισμένα είναι ο Σκαραβαίος (Μαυρομιχάλη 159 και Διγενή Ακρίτα). Πρόκειται για ένα παραδοσιακό συνοικιακό καφενείο, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι και τόσο καφενείο. Είναι ένα κλασικό μπαρ με όμορφες γκαρσόνες που σερβίρουν μπίρες σε αντροπαρέες, αλλά δεν είναι και αμιγώς αυτό. Είναι ένα μέρος όπου παρέες Aλβανών συζητούν τα δικά τους, αλλά έχει και κάθε άλλου είδους μετανάστες κι άλλους τόσους Έλληνες. Tο πιο σωστό θα ήταν να το θεωρήσει κανείς τη σύγχρονη εκδοχή ενός σαλούν, όπως το γνωρίζουμε από τα γουέστερν. Γ.Κ.

Γιατί ξέρεις πού είναι τα Σκαλάκια στα Ιλίσια

Χωμένα σε ανηφόρα, έχουν κάτι από παλιό ταβερνείο και τίποτα από τουριστοπαγίδα (Αιγινήτου 32, Ιλίσια).

Το Πάρκο Ελευθερίας (Βενιζέλου) στη Βασιλίσσης Σοφίας

Τα πρωινά βλέπεις εκεί γκρουπ Ασιατών να κάνουν τη γυμναστική τους, ενώ πιτσιρικάδες με ρόλερς διασχίζουν τα πλατώ μπροστά στο άγαλμα του Βενιζέλου. Όταν το γκαζόν είναι ωραίο και παχύ, άλλα πιτσιρίκια κάνουν βαρελάκια στον λόφο πίσω από το άγαλμα, ενώ υπάρχουν κι εκείνοι που στρώνουν ένα ματ για να κάνουν γιόγκα ή να διαβάσουν το βιβλίο τους. Γ.Ν.

Για ποπ κορν στα Πετράλωνα

Το μπαράκι Επί της Δεξαμενής, στα Πετράλωνα έχει μηχανή ποπ κορν και το σερβίρει σε εμαγιέ μπολάκι. Όταν αδειάσει, πας και το γεμίζεις μόνος σου. Ε.Λ.

Για τα παϊδάκια στο Καματερό

Και προς Θεού, μην τυχόν χρησιμοποιήσεις μαχαιροπίρουνο. Η Ανυφαντού των Γεύσεων στο Καματερό προσελκύει κόσμο ακόμα και από τα νότια προάστια, έχοντας φυσικά ως σπεσιαλιτέ το cult έδεσμα που φέρνει κοντά κόσμο και κοσμάκη. Αρνίσια και προβατίνα, ένα γλύκισμα που κάνει τις παρέες να μαλώνουν για το πόσα κιλά να παραγγείλουν κάθε φορά. Μ.Κ.

Γιατί ζούμε και με τους αστικούς μας μύθους

Φημολογείται ότι παγκάκι στα Εξάρχεια έχει επάνω του QRcode που, όταν το σκανάρεις, σε πηγαίνει σε σελίδα με σούπερ μάρκετ ναρκωτικών. Κορπορατίλα. Γ.Ν.

Γιατί βρίσκεις ακόμα παραδοσιακά καφεκοπτεία

Σε μια πόλη που πίνει πλέον flat white και cold brew, υπάρχουν ακόμα σημεία όπου ο καφές κόβεται επιτόπου και ο αέρας μυρίζει καβούρδισμα. Στου Μισεγιάννη, στον Λουμίδη, στον Ριζόπουλο, αλλά και στη Γωνιά του Καφέ της Πραξιτέλους, οι κόκκοι αλέθονται και η μυρωδιά πλημμυρίζει το πεζοδρόμιο. Κ.Κ.

Τα φολκλόρ περίπτερα του κέντρου

Ο τύπος εξηγούσε στην τουρίστρια κάτι στον χάρτη που μόλις εκείνη είχε αγοράσει από το περίπτερο, η κοπέλα έκανε να φύγει, ο τύπος επέμενε, γρήγορα είδε ότι το πράγμα δεν προχωρούσε και άλλαξε στρατηγική: άρχισε κάτι να της λέει για τα τσολιαδάκια – αλλά μάταια. Πριν από 40 χρόνια μπορεί να έπιανες κουβέντα με αφορμή ένα τσολιαδάκι, αλλά σήμερα, στην εποχή των social και των dating apps, είναι λιγάκι δύσκολο. Παρ’ όλα αυτά, τα τσολιαδάκια, οι χάρτες, τα γυαλιά ηλίου, τα καπέλα και τα κάθε λογής μπιχλιμπίδια έχουν πάντα τη θέση τους στα περίπτερα, δίνοντας ένα φολκλόρ στοιχείο στο αθηναϊκό κέντρο. Τ.Σ.

Το ωραιότερο μνημείο της πόλης, τα βράδια με πανσέληνο

Είναι το καλύτερο σωζόμενο μνημείο της Αρχαίας Aγοράς: Ο ναός του Hφαίστου, δηλαδή το Θησείο. Eίναι ένα από τα ομορφότερα μνημεία της πόλης (ειδικά τα βράδια με πανσέληνο) και ίσως λίγο παραμελημένο, καθώς ζει στη σκιά του κλασικού κάλλους του Παρθενώνα. Γ.K.

Για τους skaters και τα κορίτσια με πατίνια που πετάνε πάνω από το τσιμέντο

Στα skate parks του Γαλατσίου και της Ηλιούπολης αλλά και στην Πλατεία Κοτζιά, θα τους δεις ακόμη: παιδιά με σανίδες που δοκιμάζουν το ίδιο τρικ δέκα φορές μέχρι να πετύχει. Και κάπου εκεί ανάμεσα, κορίτσια με πολύχρωμα ρόλερς να γλιστρούν στους δρόμους της πόλης. Κ.Κ.

Για τα μικρά συνοικιακά ψιλικατζίδικα

Εκεί είσαι λίγο πελάτης, λίγο θαμώνας και λίγο φίλος. Ο ψιλικατζής και η ψιλικατζού σε ξέρουν με το μικρό σου όνομα, κάθονται συνήθως στο σκαμπό δίπλα στην ταμειακή και παρακολουθούν ειδήσεις ταυτόχρονα από την οθόνη της τηλεόρασης κι από την οθόνη της ζωής, ενώ σου δίνουν ρέστα, τσιγάρα ή ένα παγωτό της τελευταίας στιγμής. Κ.Κ.

Για τη μεγάλη γιορτή του κλασικού στιλ

Μια μοναδική πανευρωπαϊκά διοργάνωση που εδώ και τρία χρόνια συγκεντρώνει τους φίλους του κλασικού στιλ. Το ClassiCon φιλοξενεί τεχνίτες και επαγγελματίες απ’ όλη την Ελλάδα, σε ένα ταξίδι από την ίνα και το εκλεκτό ύφασμα μέχρι το παραδοσιακό κοστούμι, που δεν βγαίνει ποτέ εκτός μόδας. «Suit up!», που θα έλεγε και ο Μπάρνεϊ Στίνσον. Μ.Κ.

Στον Μαγεμένο Αυλό με τον Μάνο

Στον πίνακα με τον πιο διάσημο Μυστικό Δείπνο της πόλης, ο Μάνος Χατζιδάκις –που αγάπησε τον Μαγεμένο Αυλό περισσότερο κι από το σπίτι του– δεξιώνεται τους συνοδοιπόρους του καλλιτέχνες, το μενού σερβίρει ακόμη σνίτσελ βιενουά, πικάτα, φοντί τυριών και τις διάσημες τυροκροκέτες του Αυλού, ενώ ο ήχος των βιολιών δίνει μια άλλη νοσταλγικότητα στα βράδια της Κυριακής. Η Αθήνα του Μάνου ποτέ δεν πεθαίνει. Ε.Ψ.

Οι μπαρίστας της πόλης

Γρήγορα ευέλικτα παιδιά έως και 40άρηδες με πείρα, οι περισσότεροι κούκλοι, έτοιμοι για μόντελινγκ, αλλά όχι: πιστοί στην μπάρα τους, ξέρουν απέξω και με κλειστά μάτια όλες τις διαφορετικές προτιμήσεις καφέ των Αθηναίων, τι περιέχουν, πώς ετοιμάζονται, πόσο χρόνο χρειάζονται, σε τι φλιτζάνι μπαίνουν και τη χώρα προέλευσής τους. Και χαμογελούν περισσότερο από τις γυναίκες συναδέλφους τους. Γ.Ν.

Στις Τριανταφυλλιές και στις δροσιές του Καρέα

Με ή χωρίς οργανοπαίχτες, με μια δροσιά που δεν θα βρεις τα καλοκαίρια στο κέντρο, με τα ψητά τους και τα μίνι παγωτάκια τους, και με ανθρώπους που μπορεί να έχουν βρεθεί εκεί έπειτα από έναν γάμο ή μια κηδεία επιβεβαιώνουν κάθε φορά τη φήμη της αυθεντικής ταβέρνας που τις ακολουθεί εδώ και δεκαετίες. Δ.Α.

Το καλύτερο καθάρισμα πολύ λασπωμένων ρούχων μηχανόβιων

Dirty Wash (Bούρβαχη 5, από Kαλλιρρόης). Σε ξελασπώνει απόλυτα. Eιδικεύεται σε ένδυση και εξοπλισμό μοτοσικλετιστών και extreme sports: γάντια, φόρμες, κράνη, φλις. Παραλαμβάνουν και παραδίδουν. Aκόμα και το λογότυπό τους έχει πλάκα. Γ.N.