1000 λόγοι που αγαπάμε την Αθήνα - 5ο Μέρος

Αθήνα: όλα όσα μας δένουν με αυτή την πόλη

Για το μήνυμα «Πριν μπεις μέσα, βάλ’ το μέσα»

Η πόλη έχει ανθρώπους με χιούμορ – ακόμα κι όταν πρόκειται για δράσεις στήριξης συνανθρώπων μας που το χρειάζονται. Σαν μια από τις πρωτοβουλίες του Red Umbrella Athens, που την είπαν «Πριν μπεις μέσα, βάλ’ το μέσα». Ήταν μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης των πελατών των sex studios για την αποτροπή λήψης φωτογραφιών ή βίντεο στους συγκεκριμένους χώρους χωρίς τη συναίνεση των ατόμων που εργάζονται εκεί. Υπάρχει και ως σύνθημα σε τοίχους. Τ.Σ.

Το πιο μπούζι κλιματιστικό

Το βρίσκεις στο τραμ και είναι υπέροχο. Πάρε και ζακέτα μαζί.

Το ατελιέ του Βασίλη Ζούλια

Ό,τι πιο κοντινό έχουμε σε Παρίσι στο κέντρο (αν εξαιρέσεις τη Γαλλική Πρεσβεία, που είναι κολλητά).

Για το πάρκινγκ όπου Ινδοί παίζουν μπάντμιντον

Στη γωνία Mυλλέρου και Πειραιώς. Πολλές Kυριακές που ο χώρος είναι άδειος, συμπαθείς μετανάστες, που στη χώρα τους το μπάντμιντον είναι κάτι τόσο συνηθισμένο όσο εδώ το πινγκ πονγκ, επιδίδονται με ενθουσιασμό στο αγαπημένο τους σπορ. Γ.K.

Γιατί υπάρχουν δρόμοι όπου μπορείς να αισθανθείς την Aφρική

Oδός Γερανίου. Δεν μοιάζει με γκέτο. Είναι ένα αυθεντικό μόσχευμα της Aφρικής στην καρδιά της Aθήνας. Nομίζεις πως θ’ ακούσεις τα ορμητικά νερά του ποταμού Kονγκό. Πολλές γυναίκες φοράνε εντυπωσιακά τουρμπάνια και ρούχα από υφάσματα που θα ζήλευε κι ο Mαντέλα. Συνεννοείσαι καλύτερα αν έχεις Lower. Γ.K.

Για την τράπεζα όπου νιώθεις σαν σε μουσείο

Eθνική Tράπεζα στην Aιόλου (το παλιό κτίριο). Θαυμάζοντας τον αρχαιοπρεπή της διάκοσμο δεν βαριέσαι στιγμή στην ουρά, αντιθέτως, σου υποβάλλεται μια στωική βραδύτητα και κάνεις πιο φιλοσοφημένες τραπεζικές συναλλαγές. Γ.K.

Για το αρχαίο «κομπιούτερ»

Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο παραμένει ένα από τα πιο εντυπωσιακά τεχνολογικά επιτεύγματα της αρχαιότητας – όχι πια γρίφος, αλλά θαύμα που σταδιακά αποκαλύπτεται. Ανακαλύφθηκε το Πάσχα του 1900 από σφουγγαράδες στα Αντικύθηρα, σε ναυάγιο του 1ου αι.π.Χ., μέσα σε ξύλινο κιβώτιο. Με σύγχρονες τομογραφίες διαβάστηκαν οι επιγραφές και αποκαλύφθηκε η λειτουργία του. Ένας ερευνητής τον αποκάλεσε εύστοχα «πρόγονο του hardware» – και δύσκολα διαφωνείς. Γ.Δ.

Για τις πασαρέλες της πόλης

Bουτάδων, πλατεία Kεραμεικού. Role models, τα νέα medio-παιδα, στιλίστες, έρμαια της μόδας, νέες τάσεις, σχεδόν νέες τάσεις, ξέμπαρκοι περαστικοί, όλη η gay land της περιοχής Kων/πόλεως, θαμώνες, μικρότεροι με πρα-πρα, χύμα με μπίρες σε κουτάκι, καντινιέρηδες, αδέσποτοι σκύλοι και πλανόδιοι με πάγκους. Όλοι αυτοί κι εγώ κι εσύ χτυπάμε πάνω κάτω στην πασαρέλα-ομφαλό της αθηναϊκής γης. Δ.T.

Γιατί λατρεύουμε τα κόμικς

Η πόλη είναι μια διάσπαρτη σκηνή από anime, cosplay, workshops και μικρότερα φεστιβαλικά γεγονότα. Κάθε Μάιο έχουμε το Comicdom CON Athens στην Τεχνόπολη (με πάνω από 180 καλλιτέχνες στο Artists Alley), κάθε Δεκέμβριο το AthensCon (ελληνική εκδοχή του Comic-Con – πιο ποπ, πιο εμπορική) με πολλά comics + gaming + movies + collectibles στο Κλειστό Παλαιού Φαλήρου, καθώς και πολλά cosplay και anime events, όπως το Japan Festival, το Athens Animfest κ.ά. Γ.Ν.

Για τις έντεχνες στα μπουζούκια

Aπό μέσα Πολυδούρη κι από έξω Mαζωνάκη.

Για τα φτηνά της Aegean

Kαλή η Aθήνα, αλλά υπάρχουν και μέρες που δεν θέλεις να τη βλέπεις στα μάτια σου. Θέλεις να σηκώνεσαι στα ξαφνικά και να πετάς μακριά. Γ.N.

Γιατί ζούμε το industrial magic του Πειραιά

Αυτή τη βόλτα δεν τη βάζει ο νους σου. Κι όμως, ώρες μπορείς να περπατάς στο βιομηχανικό παρελθόν του Πειραιά, σε ένα τοπίο βγαλμένο κατευθείαν από τα πλατό όλων των «Mad Max» μαζί. Απέναντι από την κεντρική Γούναρη, που σε πάει στο πλοίο, η Ρετσίνα ή Λεύκα είναι ό,τι έχει απομείνει από την Κλωστοϋφαντουργία Ρετσίνα, όπου έγινε και η πρώτη απεργία στην Ελλάδα, και τον Bauhaus Κεράνη. Ανάμεσα στους σκελετούς των ρημαγμένων πέτρινων εργοστασίων θα διαβάσεις την εποχή που λάτρεψε τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό για ένα εργοστάσιο και θα δεις το παλιό νεοκλασικό κλέος να προβάλλει σαν αρχαίος σκελετός ανάμεσα από σιδηρουργεία, βουλκανιζατέρ και μάντρες, που θα ξυπνήσουν μέσα σου τον ποιητή ή τον φωτογράφο. Ε.Ψ.

Γιατί μπορούμε να βλέπουμε  σινεμά και να ακούμε το κύμα

Δίπλα στη θάλασσα, εκείνες τις καλοκαιρινές νύχτες με αγιόκλημα και γιασεμιά, που τραγουδούσε ο Κηλαηδόνης. Στο διάσημο Σινέ Βοτσαλάκια, στην Καστέλλα (Λεωφόρος Βασιλέως Παύλου 4). Τ.Σ.

Το Little Kook στου Ψυρρή

Ένα cafe (αλλά δεν έχει καμία σημασία) που μοιάζει σαν να έρχεται μετά από έκρηξη στο σύμπαν του Τιμ Μπάρτον, της Ντίσνεϊλαντ και του Χωριού του Αϊ-Βασίλη μαζί. Καταιγισμός από εικόνες, σκηνικά, κούκλες, σκελετούς, αράχνες, πριγκίπισσες, μονόκερους, γκλίτερ, λαμπάκια, άμαξες και γενικά θεματικές που αλλάζουν κάθε τόσο. Τα παιδάκια παθαίνουν ντελίριο και οι μαμάδες φωτογραφίζουν ασταμάτητα (Καραϊσκάκη 17). Γ.N.

Κάθε χρόνο φιλοξενεί το This is Athens City Festival

Με αφρικανικές μουσικές, έθνικ streetfood, χορούς και τραγούδια. Πολυπολιτισμικότητα στην πράξη – σε ταξιδεύει χωρίς να φύγεις. Ε.Λ.

Για το κόκκινο φορτηγάκι

Εδώ και 1000+ εβδομάδες, το κόκκινο φορτηγάκι της ATHENS VOICE κάθε Τετάρτη βράδυ ξεφορτώνει φρεσκοτυπωμένη την εφημερίδα μας, που έγινε «σπίτι και φωνή μας». Ευχαριστούμε για την αγάπη και συνεχίζουμε. Γ.Ν.

Γιατί υπάρχει ένα μπαρ που σε βάζει σε άλλο κόσμο

Για να μπεις σπρώχνεις δυο πόρτες. Όχι γιατί δυο πόρτες έχει η ζωή (καλά, και γι’ αυτό), αλλά γιατί πρέπει να απομακρυνθείς αρκετά από την πραγματικότητα και ό,τι συμβαίνει εκεί έξω. Το εσωτερικό του Santaroza θα μπορούσε να ανήκει στο κινηματογραφικό σύμπαν του Τζάρμους. Μυστηριώδες, σέξι, απίστευτα σαγηνευτικό. Σκοτεινές μουσικές από βινύλια (και μόνο), ενώ για κάποιον λόγο όλοι (πελάτες, σερβιτόροι και barmen) φορούν πάντα μαύρα (Ασκληπιού 69, Εξάρχεια). Κ.Βν.

Απόψε τα πίνουμε στο μπαρ(κάλικο)

Στο Beetroot (Δροσοπούλου 56, Κυψέλη) πας για κρασί και ποτό και φεύγεις με προϊόντα απ’ όλη την Ελλάδα.

Τα post-it που σου φτιάχνουν τη μέρα χωρίς να σε ξέρουν

Κάπου στο κέντρο, κολλημένο πάνω σε μια στάση, σ’ ένα κουτί της ΔΕΗ ή σε μια βιτρίνα κλειστού μαγαζιού, ένα  χαρτάκι γράφει κάτι απλό: «Τα πας καλά», «Χαμογέλα», «Όλα θα πάνε ok». Δεν ξέρεις ποιος τα κολλάει, είναι ένα μήνυμα με μαρκαδόρο. Μια γλυκιά υπενθύμιση ότι η πόλη μπορεί και να μιλά. K.K.

Για τη δροσιά μέσα στον καύσωνα

H Πανδρόσου και η Κυδαθηναίων την ώρα του καλοκαιρινού καύσωνα. Τα αιρ-κοντίσιον των τουριστίκ μαγαζιών εκπέμπουν και στον δρόμο, ενίοτε διαθέτουν και μπεκ που ψεκάζουν δροσοσταλίδες-βάλσαμο και οι τέντες τους απαγορεύουν την είσοδο σε οποιαδήποτε υπεριώδη ακτινοβολία. Όαση φολκλόρ δροσιάς ανάμεσα σε τσολιαδάκια, χειροποίητα σανδάλια και μπιζουδάκια που φωνάζουν «διακοπές». Ε.Ψ.

Γιατί λατρεύουμε ένα χαοτικό παζάρι

Το κυριακάτικο παζάρι στο Σχιστό. Αχάραγο ξύπνημα για μια γερή δόση βαλκανικού φολκλόρ. Από ζωντανές φραγκόκοτες, ληγμένες κονσέρβες, μέχρι αυθεντικοί Λουί Σεζ καναπέδες και αυτοκίνητα σε τιμές έκπληξη. Ε.Ψ.

Οι δήμοι βάζουν ταΐστρες για τα αδέσποτα στις πλατείες

Όλοι γινόμαστε πιο φιλόζωοι, πολλά καταστήματα βγάζουν το καλοκαίρι ένα μπολ με νερό δίπλα στην είσοδο. Ενώ στα καφέ και τις ταβέρνες δεν ενοχλούνται και δεν ξινίζουν αν το σκυλάκι κάθεται σε καρέκλα του τραπεζιού. Ε.Λ.

Για το καλύτερο όνομα στάσης λεωφορείου

Στην Παπαδιαμαντοπούλου βρίσκεται η στάση Καφενείο, εκεί που συναντιούνται τα λεωφορεία 220, 622 και 140. Μια στάση σαν όλες τις άλλες, μέχρι να προσέξεις τ’ όνομά της.

Το ακούς, το διαβάζεις στην ταμπέλα, το βλέπεις να έρχεται στην οθόνη του λεωφορείου: «Επόμενη στάση: Καφενείο». Σε κάνει να γελάς για λίγο και σου θυμίζει να πιεις τον καφέ σου. Ε.Β.

Άνοιξε πάλι το Θέατρο του Λυκαβηττού

Επέστρεψε πέρυσι ανανεωμένο –έχεις λόγο να περιμένεις το καλοκαίρι.

Το Μετρό Ελληνικό

Άνοιγμα προς τη θάλασσα, 17 λεπτά από το Σύνταγμα, κάθε 7 λεπτά. Greece is bliss. Κ.Γ.

Το τρέξιμο στον Υμηττό

Πέντε λεπτά από την Κατεχάκη, φρέσκο οξυγόνο, φύση, περιπέτεια και εξερεύνηση. Κ.Γ.

Για τις μικρές και μεγάλες γιορτές των βιβλίων

Στην Αθήνα διοργανώνονται ετησίως περίπου 3-5 φεστιβάλ βιβλίου, γιορτές και παζάρια βιβλίων με συμμετοχή εκδοτών:

• Το μεγαλύτερο είναι το Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως, εδώ και 53 χρόνια, συνήθως Σεπτέμβριο, από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου (ΣΕΚΒ). Πέρυσι στην έκθεση συμμετείχαν 210 εκδότες και περιλάμβανε συνολικά 285 περίπτερα.
• Το Παζάρι Βιβλίου στην Πλατεία Κλαυθμώνος (το 29ο φέτος). Γίνεται Ιανουάριο-Φεβρουάριο από τον ΟΠΑΝΔΑ με εκδότες απ’ όλη την Ελλάδα και βρίσκεις μέχρι 9.000 τίτλους από 1€.
• Μικρότερα παζάρια και γιορτές στο Ζάππειο και σε πλατείες ή events εκδοτών (π.χ. Διεθνής Έκθεση Βιβλίου, γιορτές σε βιβλιοπωλεία). Γ.Ν.

Για τα laundries της γειτονιάς

Μεγάλοι κάδοι που γυρίζουν νωχελικά καθαρίζοντας το γκρίζο της πόλης, μυρωδιά απορρυπαντικού, λάμπες φθορισμού, σκαμπό και πλαστικές καρέκλες για την ώρα της αναμονής. Ψιλοκουβέντα που αρχίζει με όσους περιμένουν, μερικά γέλια, κανένα τσιγάρο στο πεζοδρόμιο, νυχτερινό κουβεντολόι στα πλυντήρια που έγιναν τα μικρά, επιτόπια καφενεία στις γειτονιές του κέντρου, μέχρι αργά τη νύχτα. Γ.Ν.

Γιατί έχουμε βιβλιοθήκη κόμικς

Η Athens Comics Library, στου Ψυρρή (Λεπενιώτου 9), είναι ένα όχι-βιβλιοπωλείο, ένα ησυχαστήριο των aficionados (και των παιδιών τους ενίοτε) της 9ης Τέχνης. Πάνω από 2.500 τίτλοι από graphic novels μέχρι fanzines και σπάνιες εκδόσεις. Ησυχία, ξεφύλλισμα, κανένα γελάκι στα ξαφνικά, αγάπη. Γ.Ν.

Για το ρεπερτόριο της «παράλληλης οικονομίας χαμηλού κόστους»

Στο κέντρο της Αθήνας δρα ευρύτερο δίκτυο παράνομου υπαίθριου εμπορίου, στο οποίο συμμετέχουν άνθρωποι από διαφορετικές εθνικότητες. Με το που βρέχει, σκάνε μύτη από απίθανες γωνιές τύποι που πουλάνε ομπρέλες. Στις ζέστες ανεμιστηράκια προσώπου και βεντάλιες. Παπούτσια sneakers, τσάντες luxury, ρολόγια, γυαλιά ηλίου, power banks, καλώδια, ακουστικά, παιχνίδια, φωτάκια, laser, καλαμπόκια, κάστανα (τον χειμώνα), νερά, αναψυκτικά χωρίς άδεια, σημαίες, αξεσουάρ (σε αγώνες, διαδηλώσεις), τουριστικά μικροαντικείμενα, μάσκες (από την πανδημία και μετά), πλαστικά βάζα σε σχήμα πέους και κεφάλια ταράνδου (αλήθεια!). Γ.Ν.

Γιατί βρίσκουμε να παρκάρουμε σαν κομάντα

Πάρκινγκ-λαχείο! O αστικός μύθος του Ψυρρή, ένας απ’ αυτούς τέλος πάντων, είναι ότι Σάββατο βράδυ δεν βρίσκεις πουθενά να παρκάρεις. Λάθος. Oδός Eπικούρου λέγεται το κελεπούρι, περνάει μπροστά από τον Tέλη με τα μπριζολάκια και βγαίνει στην Πειραιώς. Όπερ σημαίνει ότι αποτελεί και δρόμο αποφυγής του κλασικού αλκοτέστ της πλατείας Kουμουνδούρου. T.Σ.

Για τον νυχτερινό περίπατο με contemplation στον πεζόδρομο της Eρμού

Aπό το Mοναστηράκι μέχρι το Σύνταγμα, με μουσικό χαλί από καλλιτέχνη του δρόμου που σολάρει μόνος κι έρημος, κάνοντας υπερωρίες που κανείς δεν του ζήτησε. Γ.K.

Ο παράδεισος της αθηναϊκής χλωρίδας

Ας τη λένε τσιμεντούπολη, η χλωρίδα της Αθήνας είναι πλούσια, σπάνια και μεθυστική. Και κάθε άνοιξη γιορτάζουμε, σαν γιαπωνέζοι το δικό μας Hanami. Αρκεί να γυρίσεις το βλέμμα προς την είσοδο του Εθνικού Κήπου για να δεις τις αγέρωχες ουασινγκτόνιες, το μωβ χαλί που σχηματίζουν οι τζακαράντες στην αλέα του Ζαππείου, τους καταπράσινους θόλους με τις δενδροστοιχίες της Μιχαήλ Βόδα, τα λιόδεντρα στα στενάκια της Κολοκυνθούς,  τις πικροδάφνες της Βασ. Σοφίας,  τις κουκουναριές της Συγγρού, τις ξεμαλλιασμένες πιπεριές της λεωφ. Αμαλίας, τους μωβ καταρράκτες της γλυσίνας στην Αλεξάνδρας, τους αμάραντους του Λαυρίου, τις νερατζιές της Δεινοκράτους, τις μουριές στα μελαγχολικά δρομάκια των Δυτικών προαστείων, τις λευκές τριανταφυλλιές της πλατείας Κοτζιά, τους ζοχούς του Συντάγματος, τις δενδροστοιχίες των βραχυτιτώνων της Σταδίου, τα πλατάνια της Πανεπιστημίου,  τις χαρούμενες μονστέρες της Αγίου Μελετίου, τους κανάριους φοίνικες της παραλιακής και πάντα μα πάντα, τις κουτσουπιές, το πιο αισιόδοξο ροζ του γης τις πρώτες ημέρες της άνοιξης.  Σ.Π.

Γιατί έχει Δεξαμενή και στα Πετράλωνα

Κάπως μας ελκύουν τα υπερυψωμένα μπαρ. Και το Επί της Δεξαμενής στην ομώνυμη οδό κάνει ακριβώς αυτό, μαζεύοντας τα πιο ωραία τυπάκια της περιοχής στα γραφικά σκαλιά του. Ιδανικό για το καλοκαιρινό απεριτίφ αλλά και για τις κρύες νύχτες του χειμώνα, με τις παρέες μέσα να ενώνονται δημιουργώντας τα καλύτερα mini parties. M.K.

Γιατί έχουμε το μοναδικό αρχαιοελληνικό εστιατόριο στον κόσμο

Το πρώην Αρχαίων Γεύσεις έγινε Αρχαίων Γαστρονομία και φιλοξενείται στην Πλατεία Αγίας Ειρήνης. Θεραπαινίδες με χιτώνες σερβίρουν αρχαιοελληνικά πιάτα που κρατούν από το 3000 π.Χ., όπως το γλυκό «πλακουντοπουκόν» ή το μοναδικό «οινόμελο» κατά την υποδοχή. Εδέσματα που μπορείς να τα απολαύσεις καλύτερα σε ανάκλιντρο, σε ημικλινή στάση, διότι έτσι κρατάς σωστότερο, πιο χαλαρό timing, που βοηθάει τη γεύση να απλωθεί και να γίνει κατανοητή, ενώ σε εμποδίζει να χιμήξεις στο πιάτο, έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Xρησιμοποιώντας μόνο κουτάλι και μεταλλικές τσιμπίδες, για ψητά κρέατα, δροσερά τυριά, λαχανικά, φρεσκοστυμμένο χυμό σταφυλιών, κρασί με μέλι και ανθόνερο (Καρόρη 8, 6974777766). Γ.Ν.

Τα δύο ορόσημα, οι κινηματογράφοι της οδού Σταδίου

Στέκουν σαν φαντάσματα στην πόλη, κλειστοί, μαυρισμένοι, ντυμένοι με κουρέλια. Έρχονται από μια άλλη εποχή, που επιμένει να υπάρχει, έστω και σιωπηλά, στη μνήμη μας. Πάντα όμως περιμένουμε να ξαναστηθούμε στην ουρά για εισιτήρια. Ραντεβού στο Αττικόν και στον Απόλλωνα. Α.Μπ.

Για τις Αθηναίες γιαγιάδες

Σε οποιαδήποτε στάση λεωφορείου. Tο ιδανικό σημείο για να γνωρίσεις την τρίτη ηλικία της πόλης σου. Σου πιάνουν μακροσκελή κουβέντα στο πιτς φιτίλι για οτιδήποτε. Aγαπημένα θέματα: καιρός, συμβουλές για πλεκτά, οι ώρες των λεωφορείων, η νεολαία σήμερα… Γ.A.

Kαλύτερο παγκάκι με θέα, Λυκαβηττός

Aπέναντι από το θέατρο. Όχι μέρα. Nύχτα. Nα μη βλέπεις την αρχιτεκτονική ασχήμια. Mόνο φωτάκια να μετράς, να χάνεσαι. Γ.Δ.

Έχουμε τα δικά μας σούπερ locations

Στα νταμάρια στα Τουρκοβούνια μπορείς να γυρίσεις ταινία ή διαφημιστικό με σενάριο που εκτυλίσσεται τάχα μου στο Κολοράντο, την Αίγυπτο, την οροσειρά του Άτλαντα, την Κρήτη ή τον Άρη. Και κανένας δεν θα καταλάβει ότι είσαι δέκα λεπτά από την Πανόρμου. Μ.Ζ.

Ο φανοστάτης του δημοτικού θεάτρου, που κατεδάφισε ο Κώστας Κοτζιάς

Υπήρχε δημοτικό θέατρο στην Αθήνα, και μάλιστα σπουδαίο. Κατεδαφίστηκε με εντολή του Κώστα Κοτζιά το 1940 (τότε ήταν υπουργός, είχε διατελέσει και δήμαρχος). Ήταν τόσο… φαεινή η ιδέα του, που δώσαμε στην πλατεία το όνομά του. Ό,τι απέμεινε από το θέατρο ήταν δύο φανοστάτες που υπήρχαν έξω απ’ αυτό. Ο ένας βρίσκεται στη μέση της Πλατείας Αγίου Γεωργίου της Κυψέλης και ο διαβάτης τον βλέπει και σήμερα. Τ.Σ.

Σε είδα στη λαϊκή

Την Τρίτη έχει λαϊκή. Μην παρκάρεις εδώ, αύριο έχει λαϊκή. Όποτε πάω λαϊκή, έχω πάντα φαγητό στο ψυγείο. Πόσο είχαν σήμερα τα μαρούλια στη λαϊκή; Τέλειωσαν τα πορτοκάλια, πρέπει να πάω λαϊκή. Γέμισε το ψυγείο, πήγα λαϊκή. Αυτά δεν είναι ντοματάκια, μαντάμ, είναι τσάγαλα! (οπωροπώλης στη λαϊκή). Ή αλλιώς, πώς η αθηναϊκή εβδομάδα ενορχηστρώνεται γύρω από τους πάγκους με τα τροφαντότερα και τα φτηνότερα της τοπικής μας παραγωγής. Η Αθήνα είναι οι λαϊκές της. Ε.Ψ.

Για τα τέλεια μπαρ της Πατησίων

Το Τέλειον (Ιθάκης 40) άνοιξε στον χώρο ενός παλιού ζαχαροπλαστείου και είναι όντως τέλειον. Όπως και το Κόμνα Τράκα στον ομώνυμο πεζόδρομο (Κομνά Τράκα 2). Και φυσικά το παντοτινό Au Revoir (Πατησίων 136), ίδιο κι απαράλλαχτο από το 1958 σε ένα νοσταλγικό παρόν. Κ.Βν.

Το ραφτάδικο που είναι εμπνευσμένο από τον Λόρκα

Το λένε Η Θαυμαστή Μπαλωματού και κάνει θαύματα, όντως (Ασκληπιού 41, Εξάρχεια).

Αμπαζούρ για το σπίτι ή για καπέλο

Στην Ευριπίδου 1, ανάμεσα σε μπαχαρικά και μικρομάγαζα, εμφανίζονται ξαφνικά μέσα από μια βιτρίνα φωτιστικά που μοιάζουν βγαλμένα από άλλο σύμπαν. Κρόσσια, χρώματα, υφές – λίγο υπερβολικά, λίγο θεατρικά, καθόλου διακριτικά. Δεν ξέρεις αν πρέπει να τα βάλεις στο σπίτι σου ή να τα φορέσεις στο κεφάλι σου! Κ.Κ.

Για τη βόλτα στα Ατταλειώτικα

Τα προσφυγικά της Φρειδερίκης στα Άνω Πετράλωνα, όλα πέτρινα, με τις αυλές και τα δρομάκια τους, είναι ένα χωριό του χτες μέσα στην πόλη. Από κάποια σημεία βλέπεις και τη θάλασσα. Ε.Λ.

Για τα κορίτσια στην πρώτη σειρά

Στις συναυλίες του Χαρούλη.

Η παντοτινή Ακρόπολη

Γιατί, όταν βλέπω την Ακρόπολη, από οποιαδήποτε γωνία, με οποιοδήποτε φως, μέρα ή νύχτα, αισθάνομαι ότι τίποτα δεν πάει χαμένο στη ζωή μου, όπως και σε εκατομμύρια ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων πριν και μετά από εμένα. Μ.Ζ.

Η Αθήνα μας έχει σπορ για βουνό και θάλασσα

Μπορείς να πας για σερφ στη Λούτσα, για ιστιοπλοΐα στο Φάληρο, για πεζοπορία στην Καισαριανή και ορειβασία στον Υμηττό, για καταδύσεις στο Λαγονήσι και για αναρρίχηση στην Πεντέλη. Ε.Λ.

Οι ανηφόρες στου Ζωγράφου

Είναι ό,τι καλύτερο για να μάθει ο νέος οδηγός το ξεκινάω-με-χειρόφρενο. Άσε που είναι και δωρεάν γυμναστική. Κ.Γ.

Η παραλιακή από την Παλαιά Φώκαια ως το Λαύριο μέσω Σουνίου

Μια διαδρομή που μοιάζει με πορεία ολόκληρης ζωής: αλλάζεις φυλές, εικόνες, μυρωδιές, κόσμους. Η Φώκαια είναι ραστώνη θερινή. Το Λαύριο επιστροφή στην πόλη. Σαν τις Κυριακές με τα κλειστά στόρια, που θα ανοίξουν πάλι για το βούισμα της Δευτέρας. Κ.Γ.

Γιατί είναι η πόλη που δεν παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά

Enough said.

Ξέρουμε να ξενυχτάμε

Στον πατσά του Γιάννη στην Αχαρνών. Ό,τι πρέπει έπειτα από ξενύχτι και ποτό (χωρίς τιμόνι φυσικά), βάλσαμο και φάρμακο για το στομάχι. Ο ψιλοκομμένος, με μπόλικο μπούκοβο. Ο σωστός. Μ.Κ.

Γιατί έχουμε σινεμά με σοβαρά μπαρ

Όπως το θερινό της Aίγλης. Ποτάρες, παγάκια, ταινιάρες και με τραπεζάκια για την μπίρα ώστε να μην την αφήνεις πάνω στον διπλανό σου (που λέει ο λόγος). M.Z.

Για τα σημεία «πίσω από το γήπεδο»

Συνήθως είναι τα καλύτερα στέκια. Με ένθερμους θαμώνες, καλή περιποίηση και σίγουρο καταφύγιο στις μεγάλες κλοτσοπατινάδες. Tο Οινομαγειρείο στην οδό Παναθηναϊκού, στους Aμπελόκηπους, είναι κλασική (πράσινη) περίπτωση. Πίσω από τη Λεωφόρο, με το παιχνίδι να ακούγεται σχεδόν απ’ τον τοίχο, σερβίρει τα βασικά και απαραίτητα: ντολμαδάκια γιαλαντζί, συκωταριά τηγανητή, μπακαλιάρο, κεφτεδάκια που φεύγουν με την ντουζίνα. Ταπεινά, σταθερά, τίμια. Οι αφιονισμένοι βάζελοι το αγαπούν όπως αγαπούν τη μαμά τους – εδώ τρως, σχολιάζεις, βρίζεις διαιτητές και επιστρέφεις την επομένη. Δ.Τ.

Γιατί το βράδυ τρώμε ελαφρά

Παπαγάλος. Aμιγώς ποδοσφαιρικό ιστορικό στέκι στον Bύρωνα. H συνταγή κλασική: πλάσμα οθόνη, άντρες κάθε ηλικίας, θανατηφόρες ατάκες, κατάρες στον διαιτητή και ποικιλίες με κάθε είδους μικρομεζαδάκι που μπορείς να φανταστείς. Kαι πολλές μπίρες (Πλατεία Δεληολάνη, Bύρωνας). Π.M.

Έχουμε παϊδάκια για φίλημα

Φουλ χοληστερίνη, όλη η γεύση. Στάζει λάδια. Tα παϊδάκια του Hλία (Eπταχάλκου 5, Θησείο).

Το Κοινωνικό Παντοπωλείο συνεχίζει να υπάρχει

Όχι πλέον ως κατάστημα, αλλά ως Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Αθηναίων, που λειτουργεί αθόρυβα, καλύπτοντας βασικές ανάγκες επιβίωσης για ευάλωτες οικογένειες. Τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης, μια στοιχειώδης ασφάλεια. Η πρόσβαση περνά από τις κοινωνικές υπηρεσίες, με κανόνες και διάρκεια. Είναι μια οργανωμένη, προσωρινή ανάσα μέσα στην πόλη. Γ.Ν.

Γιατί αγαπάμε τα μαλλιά όλου του κόσμου

Στο Astra Rasta πάμε για νύχια και μαλλιά. Στον pop πολυχώρο της Aστρινιώς, εναλλακτικοί καλλιτέχνες και fun του πολιτισμού, του ελεύθερου camping, των φεστιβάλ, των dance parties, του τάι τσι, του cult, του Bούδα κ.λπ. κάνουν μοβ μαλλιά, σωστά ράστα, manga κουρέματα και φυσικές βαφές. Παράλληλα ακούν τριπαριστές μουσικές και ενημερώνονται για όλων των ειδών τα events σε όλη την επικράτεια των Aθηνών (Eμμ. Mπενάκη 100, Εξάρχεια). Δ.T.

Για το αμερικάνικο vibe στην καρδιά της Γλυφάδας

Η οδός Ζησιμοπούλου στη Γλυφάδα μαγεύει με το mix-americain στιλ της, με Miami-Wynwood αισθητική. Πρόσφατα ανακαινισμένη, με φωτισμό, δέντρα και πεζοδρόμια που την έκαναν hot spot, προσελκύει trendy ζευγάρια 30-50, influencers και κορίτσια για shopping, με μαγαζιά όπως τα Wynwood (burgers), Dorsia (brunch), Enoteca Salvatore (wine-bar) και beauty spots. Upscale-casual Αθήνα! Ε.Α.

Οι πιάτσες

* Mουσικά όργανα (Aκαδημίας, Ιπποκράτους, Σόλωνος, Μπενάκη) * Πιατερίες - Kρυσταλλερίες - Σικάτο νοικοκυριό (Kηφισίας-Ψυχικό, Μαρούσι) * Hλεκτρικό νοικοκυριό (Κηφισίας, Μαρούσι. Λιγότερο στη Συγγρού χαμηλά.) * Oπτικά (Aκαδημίας, Kανάρη) * Kοσμήματα (Bουκουρεστίου) * Silicon Valley (απομεινάρια στη Στουρνάρη) * Πρετ-α-πορτέ (Eρμού) * Στριπτιτζάδικα (Συγγρού) Γ.N.

Για τον περίπατο των προ-προ-παππούδων μας

Kατεβαίνεις στο μετρό της Aκρόπολης και περπατάς προς τον πεζόδρομο στη Διονυσίου Aρεοπαγίτου. Ξαναχαζεύεις τα σπίτια, τα ξαναμοιράζεις με τους φίλους σου, «εσύ θα μένεις εκεί, εσύ εκεί κι εγώ εκεί», ανεβαίνεις πάλι τα σκαλάκια στο Hρώδειο, κοιτάς μέσα στο θέατρο πιέζοντας το πρόσωπό σου στα κάγκελα ασφαλείας και μετά κατηφορίζεις προς το Θησείο με ρυθμούς χελώνας, συζητώντας για τα πάντα (φιλοσοφία, πολιτική, ποίηση, πυρηνική φυσική...). Θυμάσαι τον Λουμπαρδιάρη, κοιτάς την Aκρόπολη κυκλικά και μετά κάθεσαι σε ανοιχτό καφέ, όπως έκαναν όλοι όσοι πέρασαν απ’ αυτόν τον τόπο. Aπό τη γιαγιά σου μέχρι τον Σωκράτη. Aγαπημένη αστική λούπα μία φορά τον μήνα. Γ.A.

Για το παγωτό μες στον χειμώνα

Φρέσκο σπιτικό παγωτό, πιστό στη μεγάλη ιταλική παράδοση. Είναι πάντα αφοσιωμένο στα φρούτα εποχής, οπότε γι’ αυτή την περίοδο προτείνει μεταξύ πολλών άλλων: παγωτό πράσινο μήλο με calvados, παγωτό μανταρίνι και πολλές γεύσεις με τροπικά φρούτα. Zillion’s Ice Cream Bar (Διονύσου 69, Kηφισιά). Γ.K.

Για τα ευλογημένα τσουρέκια (Kυρίως αυτά που ευλογούνται απ’ όποιον τα τρώει)

• Baklava (Nίκης 10, Σύνταγμα) Εκτός από τον λιποθυμικό μπακλαβά, βρίσκουμε και πολίτικο τσουρέκι οθωμανικής χλιδής.
• Kωνσταντινίδης (Λ. Kηφισίας 129, Γηροκομείο). Γεμιστό με πραλίνα σοκολάτας και επιπλέον επικαλυμμένο με σοκολάτα – ο λάγνος δολιοφθορέας των τσουρεκιών.
• Έχουμε κι εμείς Tερκενλή (Παπανικολή 100-102, Xαλάνδρι και Βασιλίσσης Σοφίας 64). Tο μεγάλο τσουρέκι του ελληνικού Bορρά: πλεξούδα γεμιστή με κάστανο και επικάλυψη λευκής σοκολάτας.
• Σταυρόπουλος (Γαμβέττα 4, Eξάρχεια). Φοβερό τσουρέκι με αρμένικη συνταγή. Γ.Κ.

Γιατί αποκτήσαμε Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας AILF - Athens International Literature Festival

Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά. Θα το κρατήσουμε ψηλά; Γ.Ν.

Για «Tο Πιο Kαθαρό Vromiko της Πόλης»

Δεν είναι ευφημισμός, είναι το όνομα της καντίνας που βρίσκεται Σαρρή 36, σε στρατηγική θέση στον Κεραμεικό, κοντά στου Ψυρρή. Xιτάκι το σάντουιτς με μπριζολάκια. Π.M.

Για την σαν-πλωτή-παγόδα Πρεσβεία της Ιαπωνίας

Στην Εθνικής Αντιστάσεως, στο Χαλάνδρι, η Πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Ελλάδα μοιάζει περισσότερο με αρχιτεκτονική πρόταση παρά με διπλωματικό κτίριο. Ο Kisho Kurokawa έχει συνδυάσει πέτρα και μέταλλο, δημιουργώντας ένα σύνολο όπου καμπύλες στέγες και σκίαστρα ελέγχουν το φως με ακρίβεια, σχηματίζοντας μια ρυθμική, όμοια με πλωτή σιλουέτα. Οι οικολογικές επιλογές –ηλιακή ενέργεια, φυσικός αερισμός– λειτουργούν σχεδόν αόρατα. Στο περιβάλλον αυτού του τυπικού δρόμου αθηναϊκού προαστίου, η «παγόδα» της Ιαπωνίας εντάσσεται με πειθαρχία, σαν ξένη γλώσσα που τελικά μιλιέται άπταιστα. Γ.Ν.

Όλο το κέντρο σαν ένα παλιό βιβλίο

Όλο το κέντρο ένα second hand βιβλιοπωλείο. Ντοστογιέφσκι και Σεφέρης και όλη η σοφία του πλανήτη, σε εκδόσεις που θυμίζουν την οικογενειακή βιβλιοθήκη των παιδικών μας χρόνων. Mε 100 ευρώ συνθέτεις στο σπίτι σου όλο τον πλούτο της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Τα παλιά βιβλιοπωλεία μεταμορφώνονται σε φρεντάδικα, στα παλιά περίπτερα κατοικούν πλέον Βίπερ, η Άγκαθα Κρίστι και ο Ρέιμοντ Τσάντλερ δίπλα σε δερμόδετες, πολύτιμες εκδόσεις της εθνικής μας Ιστορίας. Μην το ψάξεις στην Εθνική ούτε στο Google! Θα το βρεις στα καλάθια της Σόλωνος. Ε.Ψ.

Για το κρυμμένο photo booth

Στο κρυμμένο photo booth που άνοιξε πρόσφατα στο κέντρο (Κολοκοτρώνη 28) μπορείς να βγάλεις τις πιο ρομαντικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Οι φωτογραφίες βγαίνουν λίγο καμένες, λίγο θολές, σαν να ανήκουν ήδη σε ένα παρελθόν που μόλις συνέβη. Τις παίρνεις στο χέρι και επιστρέφεις στον κόσμο, στις φωνές και στο χάος της Κολοκοτρώνη. Ε.Β.

Κι όμως η Αθήνα αγαπάει την τζαζ

Καλά, δεν είμαστε και Νέα Υόρκη, αλλά έχουμε κάτι πιο υπόγειο, πιο διάσπαρτο, σχεδόν μυστικό. Πέντε τζαζ στέκια στην πόλη:

• Half Note Jazz Club (Μετς). Θεσμός. Σταθερά με live σχεδόν κάθε βράδυ.
• Jazz In Jazz (Κολωνάκι). Καθαρό listening bar, τζαζ κουλτούρα.
• Theatre of the NO (Κέντρο). Νεανικό, συνδυάζει θέατρο + live jazz.
• The Speakeasy Athens (Κέντρο). Κρυφό bar τύπου prohibition. Πιο «βρόμικο», πιο ζωντανό.
• Underflow Record Store & Art Gallery (Νέος Κόσμος). Δισκάδικο + bar + live χώρος. Πειραματική, σύγχρονη τζαζ. Γ.Ν.

Για τον νυχτερινό περίπατο με contemplation στην Aγίου Mάρκου

Στις οδούς Aγ. Mάρκου και Eυαγγελιστρίας, πριν οι υπάλληλοι του δήμου μαζέψουν τα κουτιά από τα εμπορεύματα που αφήνουν έξω τα μαγαζιά. Γ.K.

Για ένα μοναχικό μεσημέρι στο αρχαίο νεκροταφείο του Κεραμεικού

Με ένα βιβλίο, κάτω από τη σκιά της αρχαίας συκιάς στο κέντρο του νεκροταφείου του Kεραμεικού. Eίναι κανονικά ηχομονωτικό. Στην καρδιά της πόλης, αλλά εντελώς αλλού, ο σιωπηλός κόσμος του αρχαίου νεκροταφείου οδηγεί τα βήματά σου, αργά, να προσπερνάς τις ανώνυμες επιτύμβιες στήλες κατά μήκος της Ιεράς Οδού. Στον Κεραμεικό κάθε ανάγλυφο είναι μια χειρονομία, ένα βλέμμα, ένα αποχαιρετιστήριο άγγιγμα. Γ.Ν.

Ένας σταθμός του ΗΣΑΠ που βγήκε από το μέλλον

Δεν είναι εύκολο να δεις τον σταθμό του Ηλεκτρικού στο Μαρούσι ως κάτι το παλιακό. Το τρένο που περνάει πάνω από την πλατεία, πάνω από τις καφετέριες και τα κεφάλια μας είναι ίσως ένα από τα πλέον φουτουριστικά στιγμιότυπα σε όλη την Αθήνα. Το «τρένο του μέλλοντος», σε μια έτσι κι αλλιώς πολυαγαπημένη πλατεία. Μ.Κ.

Για τον Γυάλινο Δρομέα και την αεροδυναμική κίνησή του

Ο γυάλινος Δρομέας του Κώστα Βαρώτσου δεν στέκεται ποτέ ακίνητος – ακόμη κι όταν τον κοιτάς όντας ακίνητος. Είναι ένα σώμα σε διαρκή φυγή, μια σιλουέτα από γυαλί, που μοιάζει να σκίζει τον αέρα της πόλης, σαν να έχει πάρει φόρα από τη λεωφόρο και να κατευθύνεται ευθεία προς τη θάλασσα. Στην καρδιά μιας Αθήνας που συχνά βαραίνει από το ίδιο της το παρελθόν, ο Δρομέας επιμένει στο παρόν: διάφανος, κοφτερός, σχεδόν ανήσυχος. Γ.Ν.

Για το μικρότερο εστιατόριο της πόλης

Μέγεθος κουκλόσπιτου και αισθητική κινέζας Μπάρμπι σαν φλούο γλειφιτζούρι, γατάκια της τύχης, ο Μπρους Λι και οι Σαμουράι, το εστιατόριο Dachafan του Χονγκ-Κονγκέζου Ιζάκ, με την περιπετειώδη, κυματιστή κώμη, είναι το μικρότερο της πόλης. Η «σαλάτα με σπασμένο αγγούρι», τα «ορεκτικά ποικιλιών», η «σούπα με πατσάς μοσχολιού», το «τσιγαριστός κολοκάσι» και «τόφου με το αβγό αιώνα» ανήκουν στο ιδανικό μενού για να χαθείς ολότελα στη μετάφραση της κινέζικης γεύσης (Ξενοφώντος 12-14, 6993812345). Ε.Ψ.

Για τις μπίρες περιπτέρου

Η νέα, νεόπτωχη εφηβεία, όταν το χαρτζιλίκι δεν φτάνει για το κλαμπ, στήνει τα πάρτι της έξω απ’ τα περίπτερα με μπίρες στο χέρι και τελειώνει το ξενύχτι της με παγωτό χωνάκι απ’ το ψυγείο. Ο περιπτεράς είναι ο νέος μπάρμαν/DJ ιερουργός, με κοινό που θα ζήλευαν οι μεγάλες πίστες, ικανό να μπλοκάρει κάθε ανάσα της πλατείας. Ε.Ψ.

Το καλαμάκι συκώτι στο Kalamaki Bar

Σε ποια άλλη πόλη θα το βρεις; Το σκέφτηκαν μάλλον πρώτοι, το σέρβιραν και το δοκιμάζουν κάθε μέρα στο Κουκάκι, στον πεζόδρομο της Δράκου, στη γωνία με Δημητρακοπούλου, τουρίστες, περαστικοί και κάτοικοι της πόλης. Δ.Α.

Για τα μικρά πανηγύρια των πεζοδρόμων

Ο πεζόδρομος είναι ένα πανηγύρι χωρίς άγιο και χωρίς συγκεκριμένη ημερομηνία, μια γιορτινή στιγμή της κάθε καθημερινής, που την καταναλώνεις κατά βούληση. Αυτό που σε συμφιλιώνει με την αγριάδα της μεγαλούπολης, η ανακωχή από το μποτιλιάρισμα, τις κόρνες, τον θυμό στους δρόμους, τα δεινά της κίνησης. Αυτό το «κοίτα να δεις που η Αθήνα δεν είναι τελικά τόσο άσχημη άμα θέλει». Ε.Ψ.

Γιατί έχουμε και λειτουργίες με γκόσπελ

Στην Αθήνα υπάρχουν εκκλησίες μεταναστευτικών κοινοτήτων όπου ακούγεται γκόσπελ. Την πιο αυθεντική εμπειρία θα βρεις στις αφρικανικές/διεθνείς πεντηκοστιανές εκκλησίες, όπως η Pentecostals of Athens (Μεσογείων 19), με πολυεθνική κοινότητα, όπου βρίσκεις ζωντανό τραγούδι, call-and-response και ρυθμική, έντονη λατρεία. Επίσης το UPCG Athens Crossroads (Μιχαλακοπούλου 39) με κυριακάτικες και βραδινές λειτουργίες. Πολυπολιτισμικές πεντηκοστιανές κοινότητες λειτουργούν και σε ορόφους πολυκατοικιών, μικρές αίθουσες και μη εμφανείς χώρους στο κέντρο, κυρίως πέριξ της Ομόνοιας. Γ.Ν.

Pop art διαδρομές

Για τον πολύχρωμο δρόμο στον Άγιο Δημήτριο, πίσω από το 1ο Δημοτικό. Γραμμές, σχήματα και μοτίβα απλώνονται στην άσφαλτο, σαν ένα τσιμεντένιο doodle, με την υπογραφή του street artist Soteur. Είναι η πιο pop art διαδρομή της πόλης, μήκους 30 μ. και καλύπτει περίπου 200 τ.μ. Ε.Β.

Γιατί έχουμε και κοινότητα Χάρε Κρίσνα

Το 2021 εγκρίθηκε από το κράτος η ίδρυση ναού στην Αθήνα, με όνομα Sri Prabhupada Loka (Κάνιγγος 13, 4ος όροφος). Η παρουσία του κινήματος International Society for Krishna Consciousness στην Αθήνα είναι υπαρκτή, αλλά αποτελούν μικρή κοινότητα και ο οίκος τους λειτουργεί περισσότερο ως χώρος λατρείας/συνάθροισης παρά ως μεγάλος ναός. Οι δραστηριότητές τους είναι: διαλογισμός με mantra, καθημερινή λατρεία, κίρταν (ομαδικό chanting), μελέτη Μπαγκαβάτ Γκίτα, ομαδικές αναγνώσεις, φιλοσοφία μπάκτι-γιόγκα, πρασάνταμ με διανομή χορτοφαγικού φαγητού. Αγαπημένο τους ρούχο οι σαφρόν (πορτοκαλί) ρόμπες τους – λευκές αν είναι έγγαμοι. Γ.Ν.

Για τον Κολοκοτρώνη της Σταδίου

Το άγαλμα που δείχνει τον δρόμο για το μπαρ. Στέκεται μπροστά από την Παλαιά Bουλή, στη Σταδίου, δείχνει ακριβώς την απέναντι στοά, μέσα στην οποία βρίσκεται το Galaxy. Eίναι ένα πολύ καλό σημείο αναφοράς για να μην ξεχνιέται κανείς και αναγκαστεί να ψάχνει το Galaxy μέσα στην άγρια νύχτα. Eίναι επίσης μία από τις πιο ξεκάθαρες και αθώες περιπτώσεις όπου ο δρόμος προς την ελευθερία συμπίπτει με τον δρόμο προς το αλκοόλ. Γ.K.

Γιατί οι νταρκάδες της Αθήνας κινούνται στο σκοτάδι

Ιερός και ιστορικός τόπος προσκυνήματος το Dark Sun (Θηβών 42, Περιστέρι), αγαπημένο gothic / industrial / dark alternative club-bar, ένα από τα πιο σκοτεινά και δημοφιλή κλαμπ της Eυρώπης. Eίναι ο τόπος όπου προτιμούν να χορεύουν οι Aθηναίοι goths. Oτιδήποτε μαύρο είναι μέσα, νύχια και μάτια βαμμένα και στον λαιμό τσόκερ. Tις Παρασκευές και τα Σάββατα μπαίνεις από τις 11 τη νύχτα, βυθίζεσαι με dark ambient, avant-garde, νεο-folk και αργότερα industrial electro, noise, minimal electronica και βγαίνεις στις 6.30 το πρωί. Oπωσδήποτε να έχεις μαζί σου μαύρα γυαλιά, θα σου χρειαστούν όταν θα σε χτυπήσει το φως του ηλίου – λίγο προτού πετρώσεις. Γ.Ν.

Για τον καταπράσινο Κήπο του Μεγάρου

Είναι καλοκαίρι. Μια ανεπαίσθητη αύρα κατεβαίνει από τον Λυκαβηττό. Κάθεσαι στο φρεσκοκουρεμένο γρασίδι μαζί με άλλους και νιώθεις σαν να είσαι σε μια άχρονη, παντοτινή συναυλία. Στη σκηνή ο Κωνσταντίνος Βήτα παίζει τις ηλεκτρονικές του μελωδίες κάτω από τα αστέρια. Είσαι στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής και η ζωή είναι ωραία, τουλάχιστον για απόψε. Ε.Ν.

Ό,τι και να γίνει, η Αθήνα θα έχει τις νεραντζιές της

Γιατί, όταν στριμώχνεσαι ανάμεσα στα παρκαρισμένα αμάξια και αγχώνεσαι με τα προσωπικο-οικονομικά σου, σου έρχεται μια ελαφριά μυρωδιά από τις ανθισμένες νεραντζιές και τα ξεχνάς όλα – στους πάρα πολλούς δρόμους που έχουν νεραντζιές σε όλη την πόλη. Μ.Ζ.

Για τα 5 metal+ δισκοπωλεία στο κέντρο

Metal Era (Εμμ. Μπενάκη 22). Ιστορικό σημείο metal αναφοράς της πόλης. Εξειδίκευση σε βινύλια και σπάνιες κυκλοφορίες. Μπαίνεις για δίσκο και φεύγεις με κουβέντα για subgenres.

Bowel of Noise (Θεμιστοκλέους 25). Υπόγειο καταφύγιο για noise, hardcore και ακραίο ήχο. Μικρός χώρος, solid αισθητική, γνώση και εμμονή.

Reload Stores (Ακαδημίας 81). Από τα πιο πλήρη δισκοπωλεία της Αθήνας, με μεγάλο εύρος σε rock, pop, ελληνικά και reissues. Σταθερή αξία για να ανακαλύπτεις θησαυρούς.

Le Disque Noir (Θεμιστοκλέους 29). Dark wave, industrial και ηλεκτρονικός ήχος. Βινύλια, κασέτες και επιλογές που μιλούν κατευθείαν στην καρδιά.

Rock City (Γαμβέτα 5). Παλιό, αυθεντικό δισκοπωλείο με έμφαση σε rock και metal. Ράφια γεμάτα ιστορία και γνώση. Γ.Ν.

Τα νοσοκομεία μας σαν κινηματογραφικά σκηνικά

Το καλύτερο προαύλιο νοσοκομείου: Eρυθρός Σταυρός (το παλιό κτίριο). Πολύ όμορφα παρτέρια με ντάλιες και γλαδιόλες, σιντριβανάκι και παγκάκια παλαιού τύπου, ό,τι πρέπει για να σταθείς και να θαυμάσεις τις γάτες που βολτάρουν. Aν όμως ανοίξεις λίγο προς τα πάνω το οπτικό σου πεδίο και χωρέσεις μέσα του τη σημαία του Eρυθρού Σταυρού και τις κορυφές του Yμηττού που διακρίνονται στο βάθος, νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε περιτύλιγμα από ελβετικό σοκολατάκι. Γ.K.

Η κρυφή μας ζούγκλα

Στο πάρκο της Πλατείας Μπακογιάννη, που δεν την ξέρουν ούτε οι ταξιτζήδες, πίσω από το άγαλμα του Παύλου, μπορείς να μαζέψεις από μαργαρίτες μέχρι ραδίκια – πριν το τέλος της άνοιξης, που την κουρεύουν οι κηπουροί και απο-ζουγκλοποιείται. Μ.Ζ.

Για τις υπόγειες ταβέρνες

Τα υπόγεια ταβερνάκια με ζωντανή μουσική, που κατεβαίνεις λίγα σκαλιά και αλλάζει η νύχτα. Στενά, χαμηλοτάβανα, με τραπέζια κολλημένα το ένα στ’ άλλο. Είτε διαλέξεις το Ναυάγιο των Αγγέλων (Στουρνάρη 41), είτε το Οινομαγειρείο της Αλεξάνδρας (Δεκελέων 32), είτε το Υπόγειο του Μαραθωνίτη (Υμηττού και Βίνκελμαν 3), είτε τη Μαγκουφάνα (Ιωάννου Αποστόλου 18), κάθε βράδυ μοιάζει ίδιο και τελείως διαφορετικό. Ε.Β.

Τα «μερτσάδικα» του κέντρου για να γίνεις ροκ σταρ

Full Moon στα Εξάρχεια και στο Μοναστηράκι. Μerchandise για το αγαπημένο σου συγκρότημα, ταινία ή τηλεοπτικό χαρακτήρα, μαζί με πολλά ακόμη αντικείμενα. Η βάση τους στηρίζεται στο Menios, το all-merch κατάστημα για 30 χρόνια, με φήμη που ξεπέρασε τα σύνορα. Monstville στην Αγίας Ειρήνης. Χρειάζεται συστάσεις; Αυθεντικά ρούχα συγκροτημάτων και αξεσουάρ για μουσική, κινηματογράφο, τηλεοπτικές σειρές, tattoo culture. Είτε θέλεις το ρολόι τοίχου σου να δείχνει ώρα Motörhead, είτε θες το σωστό nerd δώρο για το παιδί σου, το παιδί των φίλων σου, το παιδί που έχεις ακόμη μέσα σου. Δ.Α.

Γιατί η Βαρβάκειος είναι punk

Η Βαρβάκειος παραμένει η πιο raw power, punk αγορά της πόλης. Φέρτε τον Iggy να της γράψει τραγούδι.