Ανασχεδιάζοντας το κυκλοφοριακό: Δεν έχουμε διαβάσεις πεζών

Το κυκλοφοριακό δεν λύνεται οριστικά σε καμία μεγαλούπολη. Είναι ένα διαρκές και εξελισσόμενο πρόβλημα, που λαμβάνει στον χρόνο νέες μορφές, κι έτσι χρειάζεται συνεχώς νέα μέτρα και εναλλακτικούς τρόπους αντιμετώπισης.

Πάντως για τη χώρα μας, θα έπρεπε να αλλάξει ολοκληρωτικά το υπόδειγμα οργάνωσης και σχεδιασμού των πόλεων, με διακριτική αποθάρρυνση της χρήσης των ΙΧ αυτοκινήτων και ταυτόχρονη ενίσχυση των ΜΜΜ, που σήμερα δεν υπάρχει. Η πολιτική τάξη είτε δεν ξέρει είτε δεν δύναται να αναλάβει το πολιτικό κόστος. Δεν έχει αφήγημα λύσης για το πρόβλημα.

Αλλά και μέχρι τότε υπάρχουν δεκάδες πράγματα που πρέπει να κάνουμε, καθώς δεν έχουμε προχωρήσει σχεδόν σε τίποτα από τη δεκαετία του ’80 έως σήμερα.

Η ATHENS VOICE ανοίγει τον διάλογο για μια καλύτερη ζωή των ανθρώπων και των πόλεων, με μια σειρά εύγλωττων και εκλαϊκευμένων άρθρων για το μεγαλύτερο αστικό περιβαλλοντικό πρόβλημα που θίγει βάναυσα τον πολιτισμό της καθημερινότητας. Το πρόβλημα της λειτουργίας της Αθήνας και των ελληνικών πόλεων. Ο γνωστός συγκοινωνιολόγος Σταύρος Κωνσταντινίδης, στο πέμπτο άρθρο του αναλύει το τι συμβαίνει στη χώρα μας και προτείνει τι θα μπορούσαμε να κάνουμε χωρίς να πρέπει «να ανακαλύψουμε την Αμερική».

Πρόταση 5η - Στην Ελλάδα δεν έχουμε διαβάσεις πεζών.

Υπάρχουν ελάχιστες διαβάσεις πεζών, κυρίως στα κεντρικά σημεία, ενώ στις γειτονιές εκλείπουν παντελώς. Ακόμη όμως κι αν υπάρχουν, δεν είναι συντηρημένες. Η εικόνα 1, με ξεθωριασμένη διάβαση και με σταθμευμένα αυτοκίνητα, είναι η συνήθης πραγματικότητα των ελληνικών πόλεων.

Τι πρέπει να κάνουμε για τις διαβάσεις πεζών

Καταρχήν κάθε πόλη οφείλει βάσει σχεδιασμού να έχει έναν ελάχιστο αριθμό διαβάσεων πεζών σε κάθε διασταύρωση και σε κάθε σημείο όπου έχουμε έντονη κίνηση πεζών (εικόνα 2).

Η Αθήνα θα έπρεπε να έχει τουλάχιστον 5.000 διαβάσεις, καλοσυντηρημένες με θερμοπλαστικά χρώματα. Μέρος αυτών των διαβάσεων κυρίως σε ευαίσθητες χρήσεις γης, όπως είναι τα σχολεία, θα έπρεπε να είναι ανυψωμένες στο επίπεδο του πεζοδρομίου και έγχρωμες, έτσι ώστε να επιβάλλουν τη μείωση της ταχύτητας των αυτοκινήτων. Μια τέτοια παρέμβαση σε ολόκληρη την πόλη θα μεταμόρφωνε αμέσως το επίπεδο εξυπηρέτησης των πεζών και θα καθιστούσε ασφαλέστερο το οδικό περιβάλλον (εικόνες 3 και 4).