Μια νέα Αθήνα γεννιέται υπόγεια: η ξενάγηση στα έγκατα της Γραμμής 4 και ο Μετροπόντικας «Νίκη»
35 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης, η αίσθηση ότι μια νέα Αθήνα γεννιέται γινόταν πιο έντονη. Τα έργα αυτά δεν είναι απλώς αριθμοί και χιλιόμετρα, είναι και η δουλειά των ανθρώπων που εργάζονται μέρα και νύχτα.
Ξενάγηση στα έγκατα της Γραμμής 4: ο υπερσύγχρονος Μετροπόντικας «Νίκη», οι νέοι σταθμοί και η διαδρομή, το υπέδαφος της Αθήνας και οι δυσκολίες
Η Αθήνα αλλάζει υπόγεια: Τι είναι η Γραμμή 4 του Μετρό
Καθώς το ειδικά διαμορφωμένο ασανσέρ μάς κατέβαζε αργά στα έγκατα της γης, 35-40 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της πόλης, ήταν σαν να αφήναμε πίσω την καθημερινότητα της Αθήνας και να κατεβαίναμε σε έναν κόσμο που χτίζεται μακριά από τα μάτια μας. Βρισκόμαστε στο επιβλητικό Φρέαρ Βεΐκου της Γραμμής 4 του Μετρό, ένα κομβικό σημείο σε αυτό το τιτάνιο έργο που εξελίσσεται κάτω από τα πόδια μας. Εκεί μας περίμενε το ειδικό «τρενάκι» για να μας μεταφέρει βαθύτερα: 1.400 μέτρα μέσα στη σήραγγα που έχει ήδη χαράξει η «Νίκη», ο υπερσύγχρονος Μετροπόντικας μήκους 110 μέτρων και βάρους 1.500 τόνων, που κινείται ολοταχώς προς τον επόμενο σταθμό, τον «Ελικώνα».
Από το Άλσος Βεΐκου στο Γουδή – οι σταθμοί και η διαδρομή
Η «Νίκη», ο δεύτερος μετροπόντικας του Ομίλου ΑΒΑΞ, μαζί με τον δίδυμό του «Αθηνά», είναι οι ακούραστοι εργάτες που κατασκευάζουν τη νέα Γραμμή 4 του Μετρό, το μεγαλύτερο δημόσιο έργο που υλοποιείται αυτή τη στιγμή στη χώρα. Ήδη, κάτω από το Γαλάτσι, η «Νίκη» έχει ολοκληρώσει την αποστολή της κατασκευάζοντας 1.400 μέτρα σήραγγας και συνεχίζει ασταμάτητα. Το τέλος του 2026 είναι ορόσημο, καθώς τότε η «Νίκη» και η «Αθηνά» θα συναντηθούν υπογείως στον Ευαγγελισμό, έχοντας ολοκληρώσει την κατασκευή της σήραγγας των 12,8 χιλιομέτρων που ενώνει το Άλσος Βεΐκου με το Γουδή.
Η ξενάγηση στα έγκατα της κατασκευής δεν ήταν απλώς μια περιήγηση σε έναν εργοτάξιο. Ήταν μια περιήγηση σε μια άλλη Αθήνα. Μια πόλη που χτίζεται με κόπο, γνώση και ενθουσιασμό. Εκεί κάτω συναντήσαμε τους ανθρώπους που κάνουν αυτό το έργο πραγματικότητα 120 εργαζόμενοι σε τρεις βάρδιες, νέοι και νέες με ζωντάνια, αλλά και έμπειροι μηχανικοί και τεχνικοί που καθοδηγούν την προσπάθεια. Μας μίλησαν για τη δουλειά τους με πάθος. Για ένα επάγγελμα απαιτητικό, που χρειάζεται γνώση, υπομονή, φυσική κατάσταση και αναμφίβολα καθόλου κλειστοφοβία. Όλα γίνονται με αυστηρά μέτρα ασφαλείας, με εκπαίδευση και εγρήγορση. Έβλεπες στο βλέμμα τους μια αποφασιστικότητα, μια σιγουριά, μια αισιοδοξία που δεν σου άφηναν την παραμικρή αμφιβολία ότι το έργο θα ολοκληρωθεί με απόλυτη επιτυχία.
Το υπέδαφος της Αθήνας και οι γεωλογικές προκλήσεις
Στη διαδρομή μάθαμε ότι οι δύο μετροπόντικες δεν περιορίζονται στη διάνοιξη της σήραγγας. Κατασκευάζουν κι όλας καθώς κάθε 1,5 μέτρο προόδου τοποθετούνται τσιμεντένιοι δακτύλιοι αποτελούμενοι από 7 κομμάτια. Είναι εξοπλισμένοι με το σύστημα SSP-E, που μπορεί να προβλέψει αλλαγές στη γεωλογία για τα επόμενα 40 μέτρα. Οι χειριστές από το πιλοτήριο παρακολουθούν συνεχώς τις συνθήκες καθώς ο μετροπόντικας διαπερνά τον Αθηναϊκό Σχιστόλιθο, τον Ασβεστόλιθο, τον Ψαμμίτη. Καθημερινά κατασκευάζονται 10 με 15 μέτρα σήραγγας, ανάλογα με τις προκλήσεις του υπεδάφους, και απομακρύνονται 1.500 – 2.000 κυβικά μέτρα χώματος. Όλα αυτά, σύμφωνα με την ενημέρωση της εταιρείας χωρίς κανένα σοβαρό ατύχημα έως τώρα.
Όσο κατεβαίναμε, η αίσθηση ότι μια νέα Αθήνα γεννιέται κάτω από την Αθήνα γινόταν πιο έντονη. Τα έργα αυτά δεν είναι απλώς αριθμοί και χιλιόμετρα. Είναι η καθημερινή δουλειά αυτών των ανθρώπων που εργάζονται μέρα και νύχτα, σε 24ωρη βάση, για να γίνει πραγματικότητα ένα όραμα που θα αλλάξει την πόλη. Είναι μια υπενθύμιση ότι η κριτική για την κριτική δεν έχει νόημα, έχει αξία μόνο η κριτική που οδηγεί σε καλύτερο σχεδιασμό, σε γρηγορότερες αποφάσεις, σε λύσεις. Γιατί όπως μας είπαν οι άνθρωποι του εργοταξίου εδώ όλα είναι δυνατά. Ακόμα και οι καθυστερήσεις μπορούν να μειωθούν, όταν ο σχεδιασμός είναι σωστός και οι αποφάσεις λαμβάνονται έγκαιρα.
Καθώς ανεβαίναμε με ανακούφιση ξανά στην επιφάνεια, και το φως της ημέρας μας τύφλωνε, η εικόνα της υπόγειας Αθήνας έμενε χαραγμένη στο μυαλό μας. Μια πόλη που προχωράει μπροστά παρά τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει. Ένα έργο πεισθήκαμε ότι δεν θα μείνει όνειρο όπως τελικά δεν έμεινε και το Μετρό της Αθήνας που παρά τις μεγάλες καθυστερήσεις άνοιξε τελικά το 2000 και άλλαξε για πάντα τις ζωές μας. Αλλά και άλλα μεγάλα έργα που από τα σχέδια έγιναν τελικά πραγματικότητα όπως μεταξύ άλλων η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, οδικοί άξονες όπως η Ολυμπία Οδός και η Ιόνια Οδός που μίκρυναν τις αποστάσεις προς όφελος χιλιάδων πολιτών.
Ένας κόσμος κρυμμένος πίσω από τις προσόψεις των παλιών σπιτιών, εκεί όπου κινούνταν οι οικιακές εργάτριες και αποτυπωνόταν ο κοινωνικός διαχωρισμός μιας άλλης εποχής
17°
