Η αντιμετώπιση της σαρκοπενίας που συνήθως έρχεται με τη γήρανση και προκαλεί απώλεια μυικής μάζας
Η απώλεια µυϊκής µάζας που παρατηρείται κυρίως κατά τη διαδικασία της γήρανσης είναι γνωστή με τον όρο «σαρκοπενία». Εμφανίζεται συνήθως µετά την ηλικία των 60 και επιδεινώνεται µε το πέρασµα του χρόνου, οδηγώντας σε µειωµένη ενέργεια και κινητικότητα, αυξηµένο κίνδυνο για πτώσεις, κατάγµατα και κατ’ επέκταση, σε µειωµένη ποιότητα ζωής.
«Οι σκελετικοί µύες είναι απαραίτητοι για τη διατήρηση ζωτικών λειτουργιών, όπως η κίνηση, η αναπνοή, η θερµογένεση και πλέον αναγνωρίζονται ως ενδοκρινικά όργανα. Οι µύες απελευθερώνουν παράγοντες που ονοµάζονται µυοκίνες, οι οποίοι ρυθμίζουν διάφορες φυσιολογικές διεργασίες και παίζουν σηµαντικό ρόλο στη µεταβολική ομοιοστασία του οργανισμού, καθώς ευνοούν την πρόσληψη και οξείδωση της γλυκόζης και των ελεύθερων λιπαρών οξέων, επηρεάζουν ευνοϊκά την ηπατική λειτουργία και τη µιτοχονδριακή λειτουργία του φαιού λιπώδους ιστού.
Τα επίπεδα της µυϊκής µάζας πλέον, είναι αρκετά εύκολο να υπολογιστούν µε αναλύσεις όπως η DEXA, υπολογιστική τοµογραφία (CT), η µαγνητική τοµογραφία (MRI) ή ακόµα πιο εύκολα µε την Ανάλυση Σύστασης Σώµατος µε τη µέθοδο της βιοηλεκτρικής αγωγιμότητας (ΒΙΑ), ενώ υπάρχουν και δείκτες λειτουργικής ικανότητας των µυών (µέτρηση δύναµης, λαβής, ταχύτητα βάδισης, chairstand test , 6 min walk test).
Σαρκοπενία: Παράγοντες κινδύνου και επιπτώσεις στην καθημερινότητα
Οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης σαρκοπενίας είναι οι εξής:
Για την σεµαγλουτίδη μελέτες σε ασθενείς µε παχυσαρκία έδειξαν έως και 15 % µείωση βάρους ενώ παράλληλα παρατηρήθηκαν απώλειες µυϊκής µάζας (περίπου) 40% της συνολικής απώλειας.
Για την λιραγλουτίδη παρατηρήθηκε απώλεια βάρους 5 10 % του συνολικού βάρους µε απώλεια µυϊκής µάζας µέσα στα αναµενόµενα όρια, χωρίς στατιστικά σηµαντικές διαφορές σε σχέση µε το placebo.
Για την τιρζεπατίδη από τα δεδοµένα που έχουμε ως τώρα παρατηρείται υψηλή απώλεια βάρους (20–25 %), αλλά και µικρότερη απώλεια µυϊκής µάζας σε σχέση µε τις άλλες αγωγές (περίπου 20-25% της συνολικής απώλειας βάρους).
Παρόλα αυτά όµως, κάθε αγωγή από αυτές µπορεί µε τον κατάλληλο τρόπο να χρησιμοποιηθεί µε ασφάλεια και να µας δώσει θετικά αποτελέσµατα. Η σαρκοπενία, είτε ως αποτέλεσµα γήρανσης είτε ως συνέπεια των παραπάνω φαρµακευτικών αγωγών, προλαµβάνεται ή αντιµετωπίζεται µε δυο βασικές υγιεινές διαιτητικές παρεµβάσεις, τη σωστή διατροφή και τη σωµατική άσκηση» συνιστούν.
1. Διατροφική παρέµβαση
Αυξημένη πρόσληψη πρωτεϊνών: Περίπου 1,2–1,5 gr ανά κιλό σωματικού βάρους συνιστώνται για άτοµα άνω των 65 ετών ή σε άτοµα µε χαµηλή µυϊκή µάζα
Συμπληρώματα αμινοξέων όπως η L λευκίνη, αλλά και συµπλήρωµα κρεατίνης, όποτε απαιτείται
Συμπληρώματα βιταμίνης D (800–2000 IU/ηµ), η οποία φαίνεται ότι ενισχύει τη µυϊκή δύναμη και τον έλεγχο ισορροπίας
Διατροφή πλούσια σε αντιοξειδωτικά, όπως βιταμίνη C, E, πολυφαινόλες, τα οποία βρίσκονται κυρίως σε φρούτα και λαχανικά
2. Σωματική άσκηση
Ασκήσεις αντιστάσεων 2–3 φορές/εβδομάδα µε ελεύθερα βάρη, λάστιχα, ή όργανα γυμναστικής, που συμβάλλουν ενεργά στη µυϊκή ανάπτυξη
Αερόβια άσκηση: Τουλάχιστον 150′/εβδοµάδα µέτριας έντασης η οποία, από πληθώρα ερευνών, φαίνεται να υποστηρίζει την καρδιαγγειακή υγεία
«Η σαρκοπενία αποτελεί ένα σημαντικό θέμα της δημόσιας υγείας, όπου η πρόληψη και η αντιμετώπισή της απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση µε διατροφικές παρεµβάσεις για υψηλή πρόσληψη πρωτεϊνών και βιταμινών, συχνή σωματική άσκηση, κυρίως αναερόβια, και χρήση συμπληρωμάτων ή φαρµακευτικών αγωγών. Δεν πρέπει να παραβλέπουμε, ότι οι νέες εβδομαδιαίες φαρμακευτικές αγωγές για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, παρά τη σημαντική συμβολή τους στην απώλεια βάρους, ενδέχεται να ευνοήσουν την απώλεια μυϊκής μάζας και την ανάπτυξη σαρκοπενίας.
Για τον λόγο αυτό, η περιοδική μέτρηση και παρακολούθηση της μυϊκής μάζας κατά τη διάρκεια της θεραπείας κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η διατήρηση της μυϊκής υγείας αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη λειτουργικότητα, την αυτονομία και την καλύτερη ποιότητα ζωής, ιδιαίτερα στην τρίτη ηλικία», καταλήγουν οι ειδικοί.
Πώς η ανάλυση του DNA των όγκων ανοίγει νέους δρόμους στη θεραπεία του καρκίνου και γιατί το μέλλον μιας σημαντικής ελληνικής επιστημονικής πρωτοβουλίας παραμένει αβέβαιο
24°
