Ένα μωρό κλαίει και η μαμά του από το κλάμα αντιλαμβάνεται τι θέλει το μωράκι. Είναι το μεγαλείο του δεσμού ανάμεσα στη μαμά και το βρέφος. Δεν είναι κάτι που συμβαίνει από τις πρώτες μέρες αλλά σταδιακά η μητέρα μπορεί να ξεχωρίζει το κλάμα που σημαίνει ότι το μωρό της πεινάει, ένα άλλο κλάμα όταν πονάει, ένα ακόμα που σημαίνει ότι βαριέται ή απλώς γκρινιάζει για να της αποσπάσει την προσοχή. Πώς όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο; Είναι συνήθεια, δεσμός ή κάτι άλλο;
Κατά καιρούς έχουν πραγματοποιηθεί πολλές μελέτες οι οποίες επιχειρούν να εξηγήσουν τι είναι αυτό που συμβαίνει στον εγκέφαλο μιας μαμάς όταν το μωρό της κλαίει. Οι νευροεπιστήμονες εξηγούν ότι μέσα στον εγκέφαλο με το πρώτο άκουσμα του κλάματος του μωρού, πραγματοποιούνται μια σειρά από διεργασίες που ενεργοποιούν συστήματα ανταπόκρισης. Σίγουρα όλα αυτά μοιάζουν κάπως μπερδεμένα. Μια έρευνα ωστόσο που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγα χρόνια απέδειξε ότι πολλές περιοχές του εγκεφάλου εμπλέκονται στο άκουσμα του βρεφικού κλάματος. Ο εγκέφαλος της μητέρας μοιάζει να γυρίζει τον διακόπτη στο «on» όταν το βρέφος κλαίει. Μάλιστα, οι επιστήμονες ανέφεραν ότι οι αλλαγές στον εγκέφαλο της μητέρας είχαν ήδη ξεκινήσει από την εγκυμοσύνη, περιλαμβάνοντας μια σημαντική αύξηση της ντοπαμίνης που μοιάζει να προετοιμάζει τον εγκέφαλο για την «εμπειρία» της μητρότητας.
Σημαντικό ρόλο όμως παίζει και η ωκυτοκίνη στη συμπεριφορά της μητέρας όταν ακούει το μωρό της να κλαίει. Η ωκυτοκίνη είναι η ορμόνη εκείνη που απελευθερώνεται όταν η μητέρα θηλάζει το μωρό της και η οποία συμβάλλει σημαντικά στην δημιουργία ενός ισχυρού δεσμού ανάμεσα στη μητέρα και το βρέφος. Κι άλλες ορμόνες όμως κατακλύζουν τη μητέρα με σκοπό να τη γεμίσουν ωραία συναισθήματα όταν φροντίζει το μωρό της.
Οι επιστήμονες ακόμη αναφέρουν ότι αν και οποιαδήποτε μητέρα ανταποκρίνεται στο κλάμα του μωρού της, η διαδικασία της αναγνώρισης του κλάματος, του τι δηλαδή ζητάει το μωρό, είναι πιο εύκολη για τις μητέρες που γέννησαν με φυσιολογικό τοκετό. Ομοίως και για τις μητέρες που θηλάζουν το μωρό τους. Αξιοσημείωτο ακόμα είναι το γεγονός ότι ο εγκέφαλος της μητέρας καταγράφει και θυμάται το κλάμα του μωρού, με αποτέλεσμα μέσα σε πλήθος βρεφών που κλαίνε, να μπορεί η μητέρα να ξεχωρίσει το κλάμα του δικού της μωρού και να ανταποκριθεί σε αυτό.
«Η αφασία αποτελεί σύμπτωμα και όχι πάθηση, μπορεί να εμφανιστεί οξέως, βραδέως επιδεινούμενη ή να είναι παροδική» επισημαίνει ο κ. Κωνσταντίνος Βουμβουράκης
Η υπερβολική έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία δεν προκαλεί μόνο πρόωρη γήρανση ή επώδυνα εγκαύματα, αλλά ανοίγει την πόρτα σε «κοιμώμενους» ιούς με βασικό πρωταγωνιστή τον ιό HPV
11 ερωτήσεις και απαντήσεις για τα αυξημένα κρούσματα στην Αττική, για το πόσο κινδυνεύουμε πραγματικά, τον ρόλο της κλιματικής αλλαγής και τα μέτρα προστασίας
17°
