«Πεσούσα Δρυς», ένα κρασί για το δέντρο που χάθηκε

Κάθε κρασί του κτήματος Κυρ-Γιάννη παίρνει την ονομασία του από μια πραγματική ιστορία. Έτσι βαφτίστηκαν μια «Μπλε αλεπού» που εμφανίστηκε στους αμπελώνες υπό το φως της πανσελήνου, ένα «Μπλε Τρακτέρ», που βρέθηκε σε μια παλιά αποθήκη του κτήματος, «Δυο Ελιές» που οριοθετούσαν τρία εμβληματικά για το κτήμα αμπελοτεμάχια. Η τελευταία ιστορία-ονοματοδοσία, όμως, δεν είναι τόσο ευχάριστη όσο οι προηγούμενες. Την Τετάρτη 10 Ιουλίου 2019 μια σφοδρή κακοκαιρία χτύπησε τη βόρεια Ελλάδα. Ανάμεσα στις πόλεις που πλήγηκαν και η Νάουσα, όπου βρίσκεται το Κτήμα Κυρ-Γιάννη. Με αποτέλεσμα να ξεριζωθεί η υπεραιωνόβια δρυς, σύμβολο του κτήματος εδώ και χρόνια (είναι το όμορφο κόκκινο δέντρο που βλέπουμε στην ετικέτα).

Χάρη σε ένα ευλογημένο γύρισμα της τύχης, είχα την ευκαιρία να βρεθώ στο Κτήμα Κυρ Γιάννη και να μοιραστώ ένα γεύμα με τους ανθρώπους του κάτω ακριβώς από αυτό το δέντρο. Ήταν γλυκός Σεπτέμβρης, το απαλό αεράκι χάιδευε τα φύλλα και το τεράστιο δέντρο έβγαζε το δικό του μουρμουρητό. Όλοι μίλαγαν για εκείνο. Το έδειχναν περήφανοι και μας εξιστορούσαν το πώς και το γιατί βρήκε τη θέση του στο λογότυπο. Για εκείνους, δεν ήταν ένα δέντρο, ήταν κομμάτι της ιστορίας τους.  

«Η δρυς στεκόταν δίπλα στον Πύργο πάνω από 100 χρόνια», λέει ο κ. Στέλιος Μπουτάρης. «Έγινε το σύμβολο της Κυρ-Γιάννη κοσμώντας το λογότυπο και τις ετικέτες των κρασιών. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να δώσουμε πάλι ένα όνομα στο Κτήμα Κυρ-Γιάννη, έτσι ώστε να τιμήσουμε ένα σύμβολό μας. Μέσα από ένα “κακό”, πάντα πρέπει να βρίσκουμε ένα “καλό”, κι αυτό κάναμε κι εμείς. Το σίγουρο είναι ότι η δρυς θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας».

Έτσι, λοιπόν, το Γιαννακοχώρι, το πρώτο κρασί του κτήματος Κυρ- Γιάννη, που λανσαρίστηκε το 1992 παίρνει πλέον την ονομασία “The Fallen Oak” ή αλλιώς «Η Πεσούσα Δρυς» ως φόρος τιμής στο δέντρο που χάθηκε. Πρόκειται για το πιο κλασικό κρασί του Κτήματος, αλλά και της Ελλάδας καθώς έχει αποδείξει πλέον τη διαχρονική αξία του. Ένα κλασσικό χαρμάνι από Ξινόμαυρο, Merlot και Syrah, μαλακό, δομημένο, μεστό και μοναδικό σαν το υπεραιωνόβιο δέντρο.