Ελευθεριάδης: Άμα θέλεις να φας το σωστό πεϊνιρλί, ανέβα μέχρι τη Δροσιά

Στην Αθήνα υπάρχουν μαγαζιά που δεν τα βρίσκεις τυχαία (…λέω εγώ, η Θεσσαλονικιά). Σου τα λέει κάποιος, συνήθως ντόπιος, και τα κρατάς σημειωμένα για επιτόπου δοκιμές που πρέπει να γίνουν κάποια στιγμή. Στις συζητήσεις για φαγητό, κάποιες φορές πέφτουν στο τραπέζι και τα «διαμαντάκια». Το Πεϊνιρλί Ελευθεριάδης στη Δροσιά είναι ακριβώς αυτή η περίπτωση. Όνομα που το άκουγα συχνά, σχεδόν πάντα μαζί με δύο λέξεις: πεϊνιρλί και τηγανητά κολοκυθάκια.

Η ιστορία πίσω από το διάσημο Πεϊνιρλί Ελευθεριάδης

Η ιστορία ξεκινά από τον Πόντο, με τον Γιάννη και την Ευλαλία Ελευθεριάδη να ξεριζώνονται από τη μαρτυρική τους γη για να καταλήξουν στα προσφυγικά της Δραπετσώνας. Λίγα χρόνια αργότερα, γύρω στα τέλη του ’20, παίρνουν ξανά τον δρόμο, αυτή τη φορά προς τη Δροσιά, τότε Ρωσοχώρι. Εκεί ξεκινά η ιστορία του ονόματος που σήμερα έχει ταυτιστεί με το χειροποίητο πεϊνιρλί και τη φουρνική παράδοση των Ποντίων που περνά από γενιά σε γενιά, με τον ίδιο ξυλόφουρνο να κρατά ζωντανή την παρακαταθήκη του παππού.

Το μενού έχει έναν και ξεκάθαρο πρωταγωνιστή. Το παραδοσιακό πεϊνιρλί – φυσικά στον ξυλόφουρνο. Ζυμάρι που ανοίγει στο χέρι, ψήσιμο με φροντίδα και βάση από τυρί Διβάνη, το ημίσκληρο θεσσαλικό τυρί που δίνει τη σωστή γεύση. Από εκεί και πέρα, το τραπέζι γίνεται προσωπική υπόθεση. Κλασική εκδοχή με τυρί και βούτυρο ή πιο «φορτωμένες» επιλογές με ζαμπόν, μπέικον, σουτζούκι, λουκάνικο, κιμά ή παστρουμά, για όσους θέλουν να χτίσουν το δικό τους signature πεϊνιρλί.

Όχι μόνο πεϊνιρλί...

Υπάρχει όμως κι ένα ακόμη κεφάλαιο που δεν περνά απαρατήρητο και δεν είναι άλλο από την πίτσα. Σπιτική, τίμια, με χαρακτήρα που παραπέμπει στις κλασικές ιταλικές γεύσεις που μας μεγάλωσαν. Από μαργαρίτα μέχρι επιλογές με ζαμπόν, μανιτάρια, πιπεριές ή λουκάνικο, αποτελεί μια ακόμη δυνατή πρόταση του καταλόγου.

Και μετά έρχονται τα κάρβουνα. Μπριζόλα, μπον φιλέ, σουβλάκι, αρνί στη σχάρα, παϊδάκια. Πιάτα που δεν παίζουν τον ρόλο του «δευτερεύοντος», αλλά στέκονται ισάξια στο τραπέζι μαζί με τις φρέσκες σαλάτες, το σαγανάκι (και πάλι από τον ξυλόφουρνο) με αυγό, κεφαλογραβιέρα, λουκάνικο ή παστουρμά και τις χρυσαφένιες τηγανητές πατάτες. Πριν από όλα αυτά, σχεδόν πάντα στο τραπέζι φτάνουν τα τραγανά τηγανητά κολοκυθάκια. Είναι από τα πιάτα που αυτοί που ξέρουν παραγγέλνουν σταθερά, χωρίς δεύτερη σκέψη. Μαζί, υπάρχουν και πιο κλασικά ορεκτικά όπως πιπεριές Φλωρίνης, λουκάνικο χωριάτικο και χειροποίητες αλοιφές.

Το τραπέζι συνοδεύεται με βαρελίσιο κρασί ή μπίρα και κλείνει με εκείνο το μικρό γλυκό φινάλε που σε επαναφέρει απαλά στην πραγματικότητα.

Σολωμού 26, Δροσιά, 2106229003, www.peinirlieleftheriadis.gr