Abi Rouge: το καινούργιο bar club restaurant θυμίζει έντονα τα ένδοξα και πλούσια 90s

Και ξαφνικά τα 90s ζουν και κινούνται ανάμεσά μας, με έναν ενθουσιασμό που αγκαλιάζουν όλες μαζί οι ηλικίες και οι διαφορετικότητες. Ο Μπίγαλης γεμίζει γήπεδα, οι 30άρηδες νανουρίζονται τις νύχτες με Ειρηνοδικείο, οι 20άρηδες ανακαλύπτουν με δέος τους Δύο Ξένους, η τηλεόραση ξαναδείχνει Απαράδεκτους και το Netflix ξεπουλά με ταινίες όπως η Μάσκα και τα Χρόνια της Αθωότητας. Αν θυμάστε, τα 90s ήταν η εποχή που όλοι ήμασταν πλούσιοι, που τα δάνεια τα παίρναμε για πλάκα, που στο Χρηματιστήριο έπαιζαν και οι γάτες. Ήταν η εποχή της ρόκας-παρμεζάνας και του μπαλσάμικου, ήταν τότε που όλοι έβγαιναν για να μπουν στα κοσμικά, τότε που άνθιζαν τα κλαμπ/μπαρ ρέστοραν. Το Mezzo Mezzo στην αρχή της Συγγρού ήταν από τα πιο ευκλεή ανάμεσά τους, ναός της κοσμικότητας σε βιομηχανικό ντιζάιν, που κι αυτό φοριόταν με τρέλα εκείνους τους καιρούς.

Abi Rouge, το νέο club restaurant στη Συγγρού έχει κάτι από τα 90s

Το Abi Rouge -που πολύ με μπέρδεψε με το όνομά του καθώς μου θύμισε το επικό, κλασικό Habit Rouge του Guerlain γραμμένο ανορθόγραφα- έρχεται σαν ρετρό-νουβοτέ στη θέση του παλιού Mezzo-Mezzo. Και όντως, από κει εμπνέεται, μόνο που προτιμά να το κάνει λιανά ότι το Habit, γαλλιστί προφέρεται Abi και διόλου «Χάμπιτ» που σημαίνει συνήθεια. Δεν θα του ταίριαζε, ωστόσο, άσχημα και το habit, αφού αυτό το club restaurant ήρθε για να γίνει συνήθεια, μια συνήθεια με έμπνευση νοσταλγική που έρχεται από τα παλιά.

Το χτίσιμο του διπλανού ξενοδοχείου έχει ροκανίσει τα μισά τετραγωνικά του, πράγμα καθόλου κακό, αφού παραμένει τεράστιο και δυσθεώρητα ψηλοτάβανο αλλά ταυτόχρονα πιο κόζι, πιο οικείο, να μπορείς με μια ματιά να ελέγχεις τα ενδιαφέροντα μιας βραδιάς και το κοινό που σε περιστοιχίζει. Κάπως αδιόρατα οι μπανκέτες και οι βιομηχανικοί σωλήνες λίγο σε φέρνουν πίσω στα παλιά, όμως τώρα εδώ πρωταγωνιστούν οι φωτισμοί-στο χρώμα του χρυσού των 24 καρατίων και το κόκκινο του πάθους ολούθε, στα βαριά ριντό και στις ταπετσαρίες. Ψηλά στον ολόχρυσο άμβωνα, ο dj δικαιούται το δικό του θρόνο, του ιερουργού της βραδιάς, έτσι ώστε αφ’ υψηλού να ελέγχει τα κέφια και τις διαθέσεις και να κινεί ανάλογα τα μουσικά του νήματα. Πίσω του, το επιτοίχιο άλογο σήμα κατατεθέν του μαγαζιού, συμβολίζει την κομψότητα κλείνοντας το μάτι στη γαλλική παράδοση. Στον απέναντι τοίχο, πρωταγωνιστεί μια ρεπροντικσιόν της Άνοιξης του Μποτιτσέλι, τσαχπίνικα τυπωμένης ανάποδα σε δεύτερο επίπεδο και πάνω από την κανονική.

Αναμφισβήτητα, το Abi Rouge, είναι σέξι, με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το σέξινες εμείς οι μεγαλύτεροι. Σαν κραγιόν της Παλόμα Πικάσο, σαν κόκκινη γόβα, σαν κόκκινο νύχι, σαν κόκκινο χαλί των Oscar, σαν κόκκινο του πάθους. Στην πρόθεσή του, είναι να σε βάλει στο mood μιας βραδιάς όχι σαν όλες τις άλλες, να σε ταξιδέψει στον ανέμελο πλανήτη των πλουσίων, στην καρδιά της πολυτέλειας, με σαμπάνια και χαβιάρι Ρetrossian, με γαλλικά στρείδια Girardeau (που είναι τα καλύτερα), με γλώσσα του Ντόβερ meunière, φουά γκρα με Calvados, χτένι γκρατινέ, wagyu με χαβιάρι, σατομπριάν και όλα αυτά τα κλισέ, που κλασικά και πάντα λειτουργούν, δημιουργώντας ένα high end γαστρονομικό κλίμα. Μαγαζί ιδανικό για την αρχή του έρωτα, για μια πρόταση γάμου ή μια επέτειο που θέλει να ξαναζεστάνει το πάθος μιας σχέσης ή απλά να σε αφήσει να νοιώσεις άνετα πάνω στα πιο ψηλά σου τακούνια ένα Σαββατόβραδο.

Το μενού στο Abi Rouge

Στην κουζίνα, ο Θέμης Αγνάτος, που είναι και ο σεφ του μυκονιάτικου Solimar. Ο οποίος έχει περάσει από το Amanzoe και το Costa Navarino, παραμένοντας ερωτευμένος με την πατρίδα του τα Τρίκαλα, στην οποία και ασχολείται σφόδρα με τις καλλιέργειες και την εκτροφή σπάνιων, παλιών, ελληνικών ζώων. Από κει φέρνει τα κρέατά του και την αγνή νοστιμιά τους θα την γευτείς στο μοσχαρίσιο φιλέτο, που σχεδόν έχει την ένταση και το βάθος του κυνηγιού και το οποίο σερβίρεται με ολόκληρες σπασμένες πατατούλες με τη φλούδα τους, king oyster μανιτάρι στη σχάρα και σάλτσα μπεαρνέζ.

Την ίδια γεύση του καλού κρέατος από ράτσα και από σπίτι, θα τη νοιώσεις και στο steak tartare, με την ένταση της μουστάρδας Ντιζόν, όπως το αγαπούν οι Γάλλοι. Το οποίο ταρτάρ, σερβίρεται με δυο αυγουλάκια ορτυκιού στην κορυφή του. Πριν φτάσεις στην κυρίως πολυτέλεια, μπορείς να περάσεις από μια πράσινη σαλάτα που έχει και kale, με δαμάσκηνο, κατσικίσιο τυρί και φουντούκι. Ή ακόμη και από μια τάρτα με πολύ λεπτή, βουτυράτη ζύμη, αχλάδι και μπλε τυρί. Η νισουάζ με τα baby jem μαρουλάκια και τα φρέσκα φασολάκια, γίνεται με φρέσκο, ολόκληρο φιλέτο τόνου που ψήνεται ελάχιστα, διατηρώντας την βελούδινη υφή της σάρκας του ψαριού. Τα γλυκά, μια γαλλική ταρτ τατέν, ολόσωστα καραμελωμένη με παγωτό βανίλια και ένα παρφέ πραλίνας φουντουκιού με καραμέλα και φιστίκι Αιγίνης, είναι το ζαχαρένιο πέρασμα στο κομμάτι της νύχτας που κυλά με κοκτέιλ και μουσικές και στο αίσιο –εύχομαι- «ό,τι ήθελε προκύψει».

Λ. Συγγρού 58, 2109217456