The Lemon Tree & Co: νέο εστιατόριο στη Βούλα με μενού από τους σεφ Mirette Aly, Μιχάλη Νουρλόγλου και Παναγιώτη Ζώκο
Μπορώ να σταθώ με το ένα πόδι στο ξύλινο πάτωμα και με το άλλο στην άμμο, τόσο κοντά βρίσκεται το εστιατόριο στη θάλασσα. Αλλά δεν είναι μόνο η γειτνίαση με το νερό που κάνει το Lemon Tree & Coνα μοιάζει με εκδρομή στην παραλία. Είναι η κυριαρχία του λευκού, του ξύλου, η απουσία των τοίχων που σε κάνουν να νιώθεις σαν να βρίσκεσαι σε ένα υπαίθριο εστιατόριο στη μέση της ερήμου -αν δεν υπήρχε η θάλασσα του Αργοσαρωνικού- για ένα δείπνο κάτω από τα αστέρια της Σαχάρας. Άλλωστε, από εκεί κατάγεται και το Lemon Tree & Co που έφτασε στην ακτή της Βούλας στις αρχές του καλοκαιριού.
The Lemon Tree & Co, από την Αίγυπτο στη Βούλα
Δημιουργοί του η διάσημη και βραβευμένη σεφ Mirette Alyκαι ο επιχειρηματίας Ahmed Hanafi από την Αίγυπτο. Εκεί, οι δυο τους έχουν ένα μικρό «στόλο» από ξενοδοχεία κι εστιατόρια, ανάμεσά τους και το brand Lemon Tree & Co, που έχει για σύμβολό του τη λεμονιά. Ρωτήσαμε τη Mirette και τον Ahmed γιατί επέλεξαν αυτό το δέντρο ως σύμβολο του εστιατορίου τους: «Η εικόνα της λεμονιάς στο κέντρο κάθε χώρου συμβολίζει τη φιλοξενία, τη συγκέντρωση και την αλληλεπίδραση, ενώ παράλληλα καλεί τους επισκέπτες να επαναπροσδιορίσουν τις έννοιες της ψυχαγωγίας και της απόλαυσης. Επίσης, στην κουζίνα μας η παράδοση τιμάται με τη χρήση τοπικών, εποχιακών υλικών, και πάντα φροντίζουμε να δώσουμε έμφαση στη βιωσιμότητα και στην αυθεντικότητα».
Για το μενού του αθηναϊκού Lemon Tree & Co η Mirette συνεργάστηκε με τον Μιχάλη Νουρλόγλου, αλλά και τον Παναγιώτη Ζώκο ο οποίος είναι και ο head chef εδώ. Το αποτέλεσμα είναι πιάτα εμπνευσμένα από τις signature δημιουργίες του αιγυπτιακού The Lemon Tree & Co, με πολλές (αλλά διακριτικές) ασιατικές πινελιές και ολόφρεσκα υλικά της Μεσογείου. Ένα σημαντικό στοιχείο, που δεν είναι πάντα αυτονόητο, είναι πως όλες σχεδόν οι παρασκευές (οι πίκλες, τα τσάτνεϊ, η μαγιονέζα κ.α.) δημιουργούνται από την αρχή στην κουζίνα του εστιατορίου.
Το μενού στο The Lemon Tree & Co
Εκείνο το βράδυ, με το ευχάριστο αεράκι του Σεπτεμβρίου να καταφτάνει ολόδροσο από τη θάλασσα, δοκίμασα τη σαλάτα Baladi με κατακόκκινα ντοματίνια, καρπούζι κι ένα υπέροχο κρεμώδες κατσικίσιο τυρί με φιστίκια, αλλά και μια burrata με ψητά ροδάκινα, θυμάρι και μέλι. Δύο σαλάτες που αποδεικνύουν πώς λίγες εμπνευσμένες κινήσεις του μάγειρα εδώ κι εκεί καταφέρνουν από το τίποτα να φτιάξουν μία σαλάτα πεντανόστιμη και καθόλου βαρετή. Ακολούθησε ένα φίνο ταρτάρ τόνου με κρέμα από καπνιστό κρόκο αυγού και τσιπς σουσαμιού, όπως και ένα αέρινο carpaccio από φρέσκα χτένια με jalapenos, κόλιανδρο, σταφύλι και αγουρίδα. Σειρά είχε το ντουέτο γαρίδας, ένα «σκεπαστό» μπολ που στο καπάκι που το κάλυπτε είχε ένα carpaccio γαρίδας με αβοκάντο, ενώ στο εσωτερικό του μπολ κρυβόταν νόστιμη η ψητή γαρίδα με κουνουπίδι σε δύο υφές, πάστα από κόκκινο κάρυ και τριμμένη φρέσκια καρύδα.
Όσοι αγαπούν το κρέας, μάλλον θα ενθουσιαστούν με το πληθωρικό Pulled Beef Cheeks, μοσχαρίσια μάγουλα σιγοψημένα για ώρες και σερβιρισμένα με λαζάνια, αλλά και με το Beef Chateaubriand που έρχεται με έναν υπέροχα βελούδινο πουρέ πατάτας με τρούφα και σάλτσα κρασιού solera.
Στο κεφάλαιο «Κρασί» έχει δοθεί ιδιαίτερη φροντίδα, γεγονός που αντιλαμβάνεσαι ακόμη και με μια πρόχειρη ματιά στην πλούσια wine list. Σχεδόν 300 ετικέτες από τον ελληνικό και διεθνή αμπελώνα (ανάμεσά τους και σπάνιες σοδειές από κορυφαίους παραγωγούς της Σαντορίνης, μία εντυπωσιακή συλλογή από σαμπάνιες της Καμπανίας, όπως και φημισμένα κρασιά του Μπορντώ), υπόσχονται πως εδώ θα βρείτε στα σίγουρα το ιδανικό ταίρι για το γεύμα σας – αν δεν μπορείτε να αποφασίσετε (λογικό…), η βοήθεια της sommelier Δέσποινα Τοκαλάκη θα αποδειχθεί πολύτιμη.
Η φιλοσοφία του εστιατορίου βασίζεται στον σεβασμό προς την παράδοση και στις αξίες της ιταλικής «cucina povera»: μιας κουζίνας λιτής, αυθεντικής και γεμάτης ψυχή
17°
