Καθώς περνάς από τον δρόμο δεν το βλέπεις κατευθείαν. Πολύ μικρό καφενείο, πέντε- έξι τραπέζια απέξω, κάπως αδιάφορο. Ο φωτισμός χαμηλός, χαλαρή ατμόσφαιρα. Κι όμως, τα πιάτα του μόνο αδιάφορα δεν τα λες. Αυτή είναι η πρώτη εντύπωση που μας αφήνει το «Αλλιώς», το νέο συνοικιακό καφενείο της Κυψέλης επί της οδού Κερκύρας. Άνοιξε τον φετινό Ιούλιο και ήδη έχει προσελκύσει κόσμο- νέοι άνθρωποι, «της γειτονιάς», μεταξύ 20-40, κυρίως Κυψελιώτες, ή κάτοικοι πέριξ της Κυψέλης.
Φωτογραφία: Αντώνης Σαρρής
Τα πιάτα μικρά και νόστιμα, καθόλου επιτηδευμένα – πράγμα που δεν μας ενόχλησε καθόλου, αντίθετα... Θα βρεις τα παραδοσιακά μεζεδάκια του καφενείου λίγο πιο «πειραγμένα», αλλά όχι και σε επίπεδο τόσο μοντέρνο που να σε ξενίζει. Ποντάρει ακριβώς σε αυτό που λέει η ονομασία του: τα θέλει τα παλιά, αλλά τα θέλει «αλλιώς». Ο κατάλογος αλλάζει ανάλογα με την εποχή, αξιοποιώντας ότι βγάζουν τα μποστάνια εκείνο το καιρό. Δοκιμάσαμε τα περισσότερα και μείναμε από όλα ευχαριστημένοι. Κεφτέδες κοκκινιστοί σε πλούσια σάλτσα, θύμιζαν με γλυκιά νοσταλγία τη συνταγή της γιαγιάς. Πολίτικη σαλάτα με σκουμπρί, δροσερή και ισορροπημένη στο αλάτι, το σκορδόψωμο γεμιστό με τυρί και μυρωδικά (λιτό αλλά εξαιρετικά λαχταριστό). Χοιρινή τηγανιά με μανιτάρια και μια γλυκιά σάλτσα- το μοναδικό που δεν μας ενθουσίασε ιδιαίτερα. Η ρώσικη σαλάτα, ωστόσο, ήταν το κάτι άλλο. «Ορίτζιναλ», πηχτή και με ελάχιστη μαγιονέζα - θύμιζε αυτή που έφτιαχναν κάποτε οι παλιές νοικοκυρές. Από πιάτα ημέρας δοκιμάσαμε το κουνουπίδι με σάλτσα ταχινιού- τίποτα που δεν έχουμε ξαναδοκιμάσει, αλλά σίγουρα νόστιμο. Δεν έλειπαν και τα «κλασικά» του μεζεδοπωλείου: φάβα, χταπόδι ξιδάτο, ντολμαδάκια κι όλα τα συναφή σε ποσότητες γενναίες και τιμές φυσιολογικές.
Φωτογραφία: Αντώνης Σαρρής
Αυτό, όμως, που ολοκληρώνει τούτο το καφενείο είναι το κρασί του. Χύμα κρασί από μικρούς έλληνες οινοποιούς, όπως ο Τετράμυθος, ο Αργυρίου και ο Μυλωνάς. Αυτές τις μέρες ίσως οι περισσότεροι να προτιμήσουμε φιάλη αλλά για ένα μαγαζί της γειτονιάς η ποιότητα μας εξέπληξε ευχάριστα. Για όσους δεν προτιμούν κρασιά, μπορείτε να βρείτε «Το Απαλό» τσίπουρο Πάτρας, κρητική ρακή «Αρχάνες», ούζο «Χρυσανθακόπουλος» ή επιλογή από ελληνικές μπίρες.
Φωτογραφία: Αντώνης Σαρρής
Κόσμο θα βρούμε κυρίως αργά το απόγευμα, όταν όλοι επιστρέφουμε από τις δουλειές μας και θέλουμε να βγούμε έξω αντί να μαγειρέψουμε και να δώσουμε 15-20 ευρώ/άτομο για να απολαύσουμε ένα χαλαρό και προσεγμένο μεζέ. Το κατάστημα προσφέρει και brunch μεταξύ 11:00-13:00. Κι όταν λέμε «brunch» δεν εννοούμε αβοκάντο και αυγά ποσέ σε μπριος (για άλλη μια φορά) ή άλλο ένα croquet madame που έχουμε κουραστεί να συναντάμε στους καταλόγους. Όχι, εδώ θα βρούμε ελληνικότατο πρωινό με αυγά μάτια και λουκάνικο κι άλλες «μαμαδίστικες» επιλογές με ελληνικό καφέ, κουπάτο. Σωστό, παραδοσιακό, τίμιο.
Φωτογραφία: Αντώνης Σαρρής
Θα επιστρέψουμε στο «Αλλιώς» ξανά. Για να καθίσουμε χαλαρά με τους δικούς μας ή απλά για να πιούμε ένα κρασί με την ησυχία μας. Για τους «λόκαλ» της Κυψέλης (όπως εγώ) έχει γίνει τακτικό στέκι, αλλά και σε όσους περνάνε από την Ευελπίδων τους προτείνω να ρίξουν μια ματιά. Και ίσως να γίνουν κι αυτοί «λόκαλ», ποιος ξέρει...
Η φιλοσοφία του εστιατορίου βασίζεται στον σεβασμό προς την παράδοση και στις αξίες της ιταλικής «cucina povera»: μιας κουζίνας λιτής, αυθεντικής και γεμάτης ψυχή
17°
