Ο άνδρας είναι είδος υπό εξαφάνιση στην εποχή μας

Του Αντώνη Πανούτσου, αθλητικογράφου

Ο άνδρας είναι είδος υπό εξαφάνιση στην εποχή μας. Κυνηγημένος από γυναίκες που του ζητάνε να επικοινωνεί και όχι να μιλάει μαζί τους, από αδελφές που του παίρνουν τις καλύτερες γκόμενες για να τις πάνε σε θεατρικές πρεμιέρες και οικολόγους που αντιλαμβάνονται τα δικαιώματα του λαγού να χέζει ελεύθερα αλλά όχι του κυνηγού να του την μπουμπουνάει, ο άνδρας του 21ου αιώνα ψάχνει την επιβίωση στον καναπέ του Τσάμπιονς Λιγκ ζώντας το urban “Brokeback Mountain”. Αγκαλιά με δύο φίλους, μία πίτσα και τρεις μπίρες, να προσπαθεί να βυθιστεί σε μία plasma. Για τον άνδρα που οι ομοιότητες ανάμεσα στον Κώστα Καφάση και τον Δημήτρη Παπαϊωάννου είναι περισσότερες από τις διαφορές, μερικές συμβουλές συμπεριφοράς.

1) Μακριά από τις ταινίες που στην περίληψή τους περιλαμβάνουν τη φράση «Μια μητέρα και η κόρη τους προσπαθούν να έρθουν πιο κοντά…». Στον κινηματογράφο οι μητέρες και οι κόρες έρχονται πιο κοντά πιο αργά και από τα σαλιγκάρια. Στη διάρκεια της διαδρομής, για να περάσει η ώρα, η μία κατηγορεί την άλλη. «Όταν έφυγε ο πατέρας σου και χρειαζόμουνα στήριγμα εσύ έφυγες…» Ξέρω κι εγώ πού έφυγε; Στο Ταμτούμ για μαϊμούδες. Αντίθετα οι ταινίες με τους πατέρες είναι λιγότερο επικίνδυνες. Όταν σε αμερικάνικη ταινία ένας πατέρας έχει πρόβλημα με το γιο του παίρνουνε δύο καραμπίνες και πηγαίνουνε να σκοτώσουνε ελάφια. Εκτός κι αν είσαστε ελάφι, που μπορείτε τότε να βλέπετε την ταινία με τη μάνα και την κόρη, ο τρόπος της λύσης των προβλημάτων μπαμπά - γιου είναι μια χαρά.

2) Ακόμα κι αν σας παρακαλέσει γονατιστή, μην πηγαίνετε σε θέατρο που έχει λιγότερες από 150 θέσεις. Θα παίζει είτε μια διασκευή κλασικής τραγωδίας όπου η Αντιγόνη δουλεύει σε βουλκανιζατέρ, είτε κάτι που βασίζεται σε μια πολύ πρωτότυπη ιδέα, όπως για παράδειγμα ένα έργο που δεν έχει καθόλου ηθοποιούς. Στα θέατρα άνω των 150 θέσεων παίζει η Μιμή Ντενίση. Την έβλεπε και ο παππούς και ο πατέρας σας. Είναι κάτι σαν το στρατό, που μπορεί να γαμοσταυρίζεις τη στιγμή που σου συμβαίνει αλλά με το χρόνο μένουν οι γλυκές αναμνήσεις.

3) Μην πηγαίνετε στον Αστέρα της Βουλιαγμένης. Μπορείτε να σκεφτείτε τον Τζον Γουέιν, τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ και τον Τσάρλτον Ίστον να είναι ξαπλωμένοι μπρούμυτα σε πετσέτες στον Αστέρα; Όχι. Αντίθετα η Νικόλ Κίντμαν, η Σκάρλετ Γιοχάνσον και η Κίρα Νάιτλι δένουν μια χαρά στην παραλία. Ο άνδρας στην παραλία κατεβαίνει μόνο για να παίξει ρακέτα. Ρακέτα παίζουνε στον Φλοίσβο. Εκτός του ότι όνειρο της ζωής μου είναι να βγάλω αρκετά λεφτά ώστε να φάω hot dog στον Αστέρα. Αν θυμάστε, σε παλαιότερο πόνημά της η Ζουμπουλάκη το έγραφε «κάναμε μπάνιο στον Αστέρα» και μετά «γεμίζεις ένα δίσκο με 20 ευρώ στο ΙΚΕΑ». Από εκεί φαίνεται ότι είχε λυσσάξει στην πείνα. Αλλά να κάνεις μπάνιο στη Βούλα και να πηγαίνεις για αναψυκτικό στο Κορωπί είναι μια κάποια φασαρία…

4) Πριν καταρρεύσει το οικονομικό σύστημα μην ξαναπάτε Σαββατοκύριακο στου Ψυρρή και στο Γκάζι. Ίδιο σπρώξιμο πέφτει και στην Καλκούτα, μόνο που οι ζητιάνοι σε παρακαλάνε να τους δώσεις και όχι εσύ να τους τα δώσεις. Το υβρίδιο του Γκαψύ είναι ό,τι ήταν η Πλάκα πριν από 40 χρόνια. Ένας αντιαισθητικός, κακόηχος τόπος που όλοι πηγαίνουν επειδή νομίζουν ότι διασκεδάζουν οι διπλανοί τους. Και η Πλάκα του ’60 είχε τουρίστριες για να τις πηδήξεις και τον Αργύρη για να ακούσεις Νέο Κύμα. Παρά το ότι σε δεύτερη σκέψη, μπορεί να ήταν διασκεδαστικότερο το αντίστροφο.

5) Μην πηγαίνετε για ψώνια με την τέτοια να σας συνοδεύει για να σας βοηθήσει να διαλέξετε. Αιώνες τώρα το ντύσιμο των ανδρών πέρναγε από τη μάνα στη νύφη. Άντε όταν μεγάλωνε ο γιος να τον έπαιρνε η μάνα στο μαγαζί για να δοκιμάσει το ρούχο, να δούνε αν του κάνει. Εκτός λοιπόν αν ψηλώνετε ακόμα ή αν το ψώνιο σας είναι να κάνετε τη Χάλι Μπέρι στον Βάρδα, δεν υπάρχει λόγος να πηγαίνετε στα μαγαζιά για ψώνια. Μεγάλο κορίτσι είναι και αφού μπορεί να διαχωρίσει την π..τσα από τη βούρτσα, μπορεί να βρει και τη διαφορά ανάμεσα στην κάλτσα από το σώβρακο.

6) Αποφεύγετε να κυκλοφορείτε με την “Athens Voice” στο δρόμο. Τυλίξτε τη μέσα σε κάτι πιο αντρικό έντυπο, όπως το «Κυνηγεσία & Κυνοφιλία» ή το «Άμυνα & Τεχνολογία». Μια χαρά εφημερίδα είναι η A.V., αλλά το έχεις πάντα το ερώτημα όταν βλέπεις άντρα να την κρατάει και να προσπερνάει αχλαδιά. «Θα την κουνήσει ή δεν θα την κουνήσει;» Και μην ψήνεστε από τα ξεκαρφώματα με τα «Αθλητικά» στις τελευταίες σελίδες. Στη συνέντευξη που έδωσε ο Νίκος Αναστόπουλος στo SMS της “Sportday”, όταν τον ρώτησαν αν διαβάζει, είχε απαντήσει: «Έχεις ένα νερό να σου το πετάξω; Σου μοιάζω άνθρωπος που διαβάζει βιβλία;». Τώρα εσείς μπορείτε να σκεφτείτε τον Αναστόπουλο να πηγαίνει στο γήπεδο και να ακουμπάει στο τσιμέντο την A.V. πριν καθίσει; Αν το σκέφτεστε, ποιος είναι ο κύριος με το μουστάκι και το νερό που σας πλησιάζει;