Ο Αύγουστος είναι σαν τα Χριστούγεννα

Αποκλείεται να τα προλάβω όλα, αλλά έβαλα αυτό τον στόχο για τις μέρες των διακοπών. Να διαβάσω μια στοίβα βιβλία, όσα δεν πρόλαβα μέσα στη χρονιά. Και μαζί να ξαπλώνω στην παραλία και να μη σκέφτομαι τίποτα, απογευματινό περπάτημα στο μήκος της ακτογραμμής, να γνωρίσω ένα-δυο καινούργια μέρη, ίσως κι ένα-δυο καινούργιους ανθρώπους, να κολυμπήσω, να φάω ωραία, να ξεκουραστώ – τι ξεχνάω; Είναι και τα απρόοπτα, αυτά που δεν έχεις υπολογίσει, κυρίως όμως είναι αυτή η αίσθηση αδειάσματος, αποφόρτισης· να μηδενίσει το κοντέρ, αυτό δεν έχουμε ανάγκη; Ονειρευόμαστε ένα σταμάτημα, μια παύση... 

Ο Αύγουστος δεν είναι μόνο ο μήνας της καλοκαιρινής ραστώνης, της παρέας που ξανασυναντάμε στο νησί, ούτε μόνο η αφρισμένη γραμμή της θάλασσας που αφήνει πίσω τις δυσκολίες μιας ολόκληρης χρονιάς, οι διαδρομές με το αυτοκίνητο στους φιδωτούς δρόμους που οδηγούν σε κάποια παραλία, ούτε καν η απεραντοσύνη του ορίζοντα και αυτή η σπάνια αίσθηση μέσα στο νερό. Είναι όλα αυτά, φυσικά, αλλά και κάτι ακόμα, ίσως. Μια ευκαιρία για αναστοχασμό: Τι να αλλάξω που δεν μου αρέσει; Ποια τα καινούργια βήματα που θα με πάνε πιο μακριά; Τι στόχους θα βάλω; Πώς θέλω να με φανταστώ στο καινούργιο ξεκίνημα; 

Το έτος ημερολογιακά αλλάζει τον Γενάρη, όμως ο Σεπτέμβριος δεν είναι που σηματοδοτεί στ’ αλήθεια την έναρξη της καινούργιας χρονιάς; Τότε δεν ξεκινούν τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τα κάθε είδους μαθήματα, τα πρότζεκτ, οι αλλαγές στη δουλειά, οι αλλαγές γενικότερα, ακόμα και οι εξαγγελίες των πολιτικών στη ΔΕΘ; Θέλω να πω, η ευκαιρία να αδειάσει το μυαλό μας, που μας χαρίζει το ελληνικό καλοκαίρι, είναι και μια ευκαιρία να δούμε με τι θέλουμε να το ξαναγεμίσουμε στο φθινοπωρινό restart. Ακούγεται σαν πολυτέλεια, και πολύ γρήγορα οι διακοπές θα μοιάζουν με μακρινή ανάμνηση. Δεν είναι όμως κακή ιδέα να το σκεφτεί κανείς... Ο Αύγουστος είναι σαν τα Χριστούγεννα. Μια λαμπρή ευκαιρία για ένα ακόμα New year’s resolution, στα χρώματα του ηλιοβασιλέματος.

© Ευαγγελία Κακλίου

Οι καλοκαιρινές διακοπές είναι ο καιρός να αλλάξουμε παραστάσεις, να ξεκουραστούμε, να αναπληρώσουμε τις χαμένες μας δυνάμεις για να αντέξουμε έναν ακόμα χρόνο. Και πώς αντέχεις τον χρόνο που περνάει, έναν ακόμα; Γεμίζοντάς τον με πράγματα που βρίσκεις νόημα να παλέψεις για αυτά, που θέλεις. Ένα σταμάτημα έχει αυτή τη διττή φύση, βοηθάει να πάρεις μια ανάσα αλλά και μια απόσταση. Για να δεις προς τα πού θέλεις να πας, να επανεξετάσεις τα μέσα αλλά και τους σκοπούς, να ξεχωρίσεις τα πράγματα που συμβαίνουν και θα τα έκανες έτσι κι αλλιώς, από αυτά που θα τα κάνεις εσύ να συμβούν. Πόσα βιβλία θα διαβάσω μέχρι τα Χριστούγεννα; Η δουλειά μου, μου αρέσει; Είμαι καλά με τους ανθρώπους γύρω μου;  

Έρχεται στο μυαλό μου η συμβουλή ενός φίλου καλού για τις μέρες που έρχονται... Να κάνεις πράγματα που δεν θα έκανες, να ανοίγεσαι σε αυτό που σε δυσκολεύει, να βγαίνεις από την ασφάλειά σου. Ενδιαφέρον ακούγεται, και χρήσιμο. Θα το (με) σκεφτώ σε μια βολική θέση στην αμμουδιά, λίγο πριν τη βουτιά...