Πυγμαλίων Δαδακαρίδης: «Ευγνωμονώ τον Θεό που είχα έναν τέτοιο άνθρωπο στη ζωή μου»

Σε μία συγκινητική εξομολόγηση προχώρησε ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης μιλώντας στον Ant1 και τον Γιώργο Λιάγκα. 

Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης αναφέρθηκε στον λόγο για τον οποίο επέλεξε να ανεβάσει την παράταση «Φάλαινα», η οποία γνώρισε τεράστια επιτυχία. Όπως αποκάλυψε, γρήγορα, όταν διάβασε το έργο, διαπίστωσε ότι ένα συνυφασμένο με ένα κομμάτι της ζωής του. «Όταν διάβασα πρώτη φορά τη Φάλαινα, το θεατρικό έργο, ήταν συνυφασμένο με ένα κομμάτι πολύ προσωπικό μου. Και με έναν μαγικό τρόπο, δυστυχώς, επιβεβαιώθηκε με έναν τρόπο. Ακόμα και η κατάληξη του έργου ήταν ένα κομμάτι της προσωπικής μου ζωής», είπε ο ηθοποιός. 

Η συζήτηση πήγε στην απώλεια του πατέρα του πριν από λίγους μήνες και τα προβλήματα που αντιμετώπιζε πριν το τέλος της ζωής του. «Έχασα τον πατέρα μου συγκεκριμένα γιατί ο πατέρας μου ήταν ο λόγος που έκανα τη Φάλαινα. Την έκανα βιωματικά για τον κάθε πατέρα ο οποίος θα ήθελε να είναι το ιδανικό για τον γιο του και για τους δικούς του λόγους θεώρησε ότι δεν μπορεί να είναι. Γιατί είναι ο ρόλος, η ίδια η σχέση πολύ σημαντική. Άλλοι θα πούνε γιατί είναι εντυπωσιακό. Ο καθένας θα δει ένα πρίσμα ότι η αλλαγή του, η σωματική διάσταση, οτιδήποτε, αλλά η ουσία του έργου ήταν αυτή η σχέση, μπαμπάς-κόρη συγκεκριμένα. Εμένα ήταν στο προσωπικό μου κομμάτι μπαμπάς-γιος».

Μάλιστα, σημείωσε ότι από την πρώτη στιγμή ο πατέρας του γνώριζε ότι ανέβασε το έργο για εκείνον. «Εξαρχής ήξερε ο μπαμπάς μου ότι το έκανα γι’ αυτόν. Ήρθε τη δεύτερη χρονιά, γιατί είχαμε διάφορες έτσι διαδρομές με την υγεία του και μου είπε ακριβώς αυτό το πράγμα. Μου λέει: "Ώστε για μένα έγινε όλο αυτό". Και του λέω "Έγινε περισσότερο για μας". Δηλαδή ήθελα με έναν τρόπο, γιατί είχα δοκιμάσει όλους τους τρόπους, να επικοινωνήσω κάτι βαθύτερο σε εκείνον. Ότι μου είναι σημαντική η παρουσία του, παρά όλα τα υπόλοιπα τα οποία μας βάζουν στον καθένα σε ένα κάστρο, σε έναν πύργο και μας κάνουν δεικτικούς ή επικριτικούς ή ανασφαλείς ή ενοχικούς».

«Μου λείπει πάρα πολύ, κάθε μέρα. Είναι σχέση ζωής και ευγνωμονώ τον Θεό που είχα έναν τέτοιο άνθρωπο στη ζωή μου. Ήταν, πώς να σου πω, ένας παράδεισος συναισθημάτων», κατέληξε ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης.