Λυδία Κονιόρδου: Έχω βιώσει παρενόχληση στο τρένο, στο λεωφορείο, όπου υπήρχε στριμωξίδι

Η Λυδία Κονιόρδου μίλησε για τον ηλικιακό ρατσισμό στον χώρο της τέχνης, στο κίνημα #MeToo και στα φαινόμενα κακοποίησης που καταγράφονται σε όλους τους επαγγελματικούς χώρους. Παράλληλα, μίλησε για την παρενόχληση που έχει υποστεί η ίδια, όπως και πολλές ακόμη γυναίκες, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ιδιαίτερα σε συνθήκες συνωστισμού.

Μιλώντας στην εκπομπή «Πρωινό» του ΑΝΤ1, η γνωστή ηθοποιός υπογράμμισε ότι η ισότιμη αντιμετώπιση και ο σεβασμός προς τις γυναίκες εξακολουθούν να αποτελούν ζητούμενο, επισημαίνοντας ότι η κατάσταση στην κοινωνία δεν παρουσιάζει βελτίωση.

«Ο σεβασμός στις γυναίκες και η συμπερίληψή τους επί ίσοις όροις, αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία πάει χειρότερα. Έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε ακόμα, πολλή δουλειά, όχι μόνο οι γυναίκες, αλλά και οι άντρες στο πλευρό τους», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η Λυδία Κονιόρδου πρόσθεσε στη συνέχεια: «Υπάρχει ηλικιακός ρατσισμός στην τέχνη, αυτό είναι αλήθεια, γιατί υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία της ομορφιάς, η οποία έχει εγκλωβίσει τις γυναίκες στο να αγοράζουν την ομορφιά τους. Λες και αυτό είναι κάτι που το βρίσκεις στο σούπερ μάρκετ. Αλλά πλέον το πράγμα έχει ξεφύγει και βλέπουμε και τα τραγικά αποτελέσματα. Πώς εγκλωβίζονται οι άνθρωποι σε πράγματα τα οποία αγγίζουν τα όρια της παρανομίας».

Για την παρενόχληση που έχει βιώσει, η Λυδία Κονιόρδου ανέφερε: «Σαν παιδί βέβαια, ήταν μία διαρκής ενόχληση αυτό το πράγμα. Στο τρένο, στο λεωφορείο, όπου υπήρχε στριμωξίδι, υπήρχαν οι εφαψίες. Πολύ οδυνηρό, πολύ τραυματικό και λεκτικά στον δρόμο, αλλά και με χειρονομίες.

Ήταν χυδαίος ο τρόπος που “πειράζανε” τα κορίτσια. Μέσα από τη δουλειά μας προσπαθούμε να ανοίξουμε παράθυρα στη συνείδηση των ανθρώπων. Μέσα από το έργο της Φόνισσας, που είναι ακριβώς μια γυναίκα κακοποιημένη».

Για το κίνημα metoo και όλες τις αποκαλύψεις που είδαν το φως της δημοσιότητας, η Λυδία Κονιόρδου είπε: «Σε όλους τους χώρους υπάρχουν κακοποιήσεις. Απλά στους χώρους της τέχνης υπάρχει δημοσιότητα μεγαλύτερη. Ήταν σημαντικό που ανοίξανε τα στόματα και αυτό δίνει κουράγιο και σε άλλες γυναίκες να διεκδικήσουν την αξιοπρέπειά τους και την εργασιακή τους προστασία.

Οι μαύρες λίστες είναι πολύ πιο ακάθεκτες σε άλλους επαγγελματικούς χώρους και γνωρίζουν πολλοί ότι αν μιλήσουν δε θα ξαναβρούν δουλειά. Το κάθε πράγμα γίνεται όταν πρέπει να γίνει, όταν φτάσει πλέον στο μη περαιτέρω και γίνεται».