Οριστική παύση εκπαιδευτικού για παρενόχληση ανήλικης μαθήτριας

Στην επιβολή της ποινής της οριστικής παύσης σε εκπαιδευτικό που είχε καταδικαστεί για σοβαρά αδικήματα σε βάρος ανήλικης μαθήτριας προχώρησε το αρμόδιο Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, ύστερα από ένσταση που κατέθεσε ο διοικητής της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας (ΕΑΔ).

Η υπόθεση ξεκίνησε μετά από καταγγελία της μητέρας της μαθήτριας σε βάρος του εκπαιδευτικού, η οποία οδήγησε στη διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, προέκυψαν σοβαρές ενδείξεις για ανάρμοστη και αναξιοπρεπή συμπεριφορά του εκπαιδευτικού κατά την άσκηση των καθηκόντων του, με στοιχεία που αφορούσαν προσβολή της γενετήσιας ελευθερίας.

Από την πειθαρχική διερεύνηση διαπιστώθηκε ότι επί περίπου τρεις μήνες ο εκπαιδευτικός φέρεται να παρενοχλούσε λεκτικά και σωματικά μαθήτρια της Α΄ Γυμνασίου, απομονώνοντάς την μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας. Ως αποτέλεσμα, παραπέμφθηκε στο αρμόδιο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο.

Παράλληλα, μετά τη μήνυση που υπέβαλε η μητέρα της ανήλικης, ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βάρος του για αποπλάνηση παιδιού άνω των 12 ετών κατ’ εξακολούθηση και η υπόθεση οδηγήθηκε στη Δικαιοσύνη.

Το 2019, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για αποπλάνηση ανηλίκου ηλικίας μεταξύ 12 και 14 ετών, καθώς και για κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια από ενήλικο που είχε την ιδιότητα του εκπαιδευτικού. Του επιβλήθηκε συνολική ποινή κάθειρξης οκτώ ετών.

Η υπόθεση εξετάστηκε εκ νέου σε δεύτερο βαθμό το 2022, με το Μικτό Ορκωτό Εφετείο να τον κρίνει ομόφωνα ένοχο για τις ίδιες πράξεις και να του επιβάλλει ποινή κάθειρξης έξι ετών και δέκα μηνών. Στη συνέχεια, ο καταδικασθείς προσέφυγε στον Άρειο Πάγο ζητώντας την αναίρεση της απόφασης.

Αρχικά, το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο είχε αποφασίσει κατά πλειοψηφία την επιβολή ποινής προσωρινής παύσης 12 μηνών με πλήρη στέρηση αποδοχών. Ωστόσο, η πρόεδρος του συμβουλίου είχε εκφράσει τη διαφωνία της, υποστηρίζοντας ότι η βαρύτητα της υπόθεσης δικαιολογούσε την οριστική παύση.

Ο διοικητής της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας άσκησε ένσταση κατά της απόφασης, κρίνοντας ότι η ποινή ήταν δυσανάλογα επιεικής σε σχέση με τη σοβαρότητα των πράξεων. Εν τω μεταξύ, το 2024 ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση αναίρεσης του εκπαιδευτικού, καθιστώντας αμετάκλητη την καταδικαστική απόφαση του Εφετείου.

Η εξέλιξη αυτή οδήγησε στην αυτοδίκαιη έκπτωσή του από τη θέση του δημοσίου υπαλλήλου. Τελικά, το Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο αποδέχθηκε την ένσταση της ΕΑΔ και επέβαλε την ποινή της οριστικής παύσης. Ωστόσο, επειδή ο καταδικασθείς είχε ήδη απωλέσει την υπαλληλική του ιδιότητα, η ποινή μετατράπηκε σε πρόστιμο ισόποσο με αποδοχές δώδεκα μηνών.