Ελιές: Αυτό είναι το βασικό λάθος που κάνουμε στη συγκομιδή

Καθώς ελάχιστες ημέρες απομένουν για να φύγει ο Σεπτέμβριος, ολοένα και περισσότεροι παραγωγοί προετοιμάζονται για να μαζέψουν ελιές και να βγάλουν το ελαιόλαδο.

Παραδοσιακά, οι ελιές μαζεύονται από τον Οκτώβριο έως και τον Ιανουάριο, με αρκετούς παραγωγούς να επιλέγουν να καθυστερήσουν τη διαδικασία, προκειμένου να αυξήσουν την ποσότητα καρπού που από τα ελαιόπανα θα μπει στην κόφα και από εκεί στα τσουβάλια, ώστε να μεταφερθεί στη συνέχεια στο ελαιοτριβείο για να βγει το ελαιόλαδο.

Τα τελευταία χρόνια, τα ελαιοραβδιστικά με μπαταρία έχουν γίνει το απόλυτο trend, καθώς εξελίσσονται σ’ ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, το οποίο επιταχύνει τη διαδικασία της συγκομιδής. Σε σχέση με το παραδοσιακό - διαχρονικό ραβδί που μοιάζει με πιρούνα, τα ηλεκτρικά ελαιοραβδιστικά είναι πολύ πιο αποδοτικά, καθώς «καθαρίζουν» πολλά περισσότερα κλαδιά σε λιγότερο χρόνο.

Παράγοντες της αγοράς, όμως, προειδοποιούν ότι οι παραγωγοί πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί με την ένταση του ραβδίσματος στις ελιές. Αποφύλλωση, μικροτραυματισμοί στον φλοιό και ζημιές, όπως σπάσιμο κλαδιών, αποτελούν ανεπιθύμητα αποτελέσματα, τα οποία -υπό προϋποθέσεις- μπορούν να επηρεάσουν τη μελλοντική ανάπτυξη του δέντρου και την παραγωγικότητα.

Ελαιοραβδιστικά και συγκομιδή ελιάς: Πώς η σωστή ένταση προστατεύει το δέντρο

Κατά το ράβδισμα, η ελιά ενεργοποιεί τους φυσικούς μηχανισμούς άμυνας για να επουλώσει τις πληγές της.

Η διαδικασία αυτή απαιτεί ενέργεια και θρεπτικά αποθέματα, τα οποία διαφορετικά θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στη νέα βλάστηση και τη δημιουργία ανθοφόρων οφθαλμών, που θα δώσουν την επόμενη σοδειά. Όταν η καταπόνηση του δέντρου από τα μηχανήματα συγκομιδής επαναλάμβανεται κάθε χρόνο, είναι πολύ  πιθανό να επηρεαστεί η κόμη και συνεπακόλουθα η παραγωγή της επόμενης περιόδου.

Πότε είναι η καλύτερη περίοδος για να μαζέψουμε τις ελιές;

Καθοριστικό ρόλο παίζει και ο χρόνος συγκομιδής. Όσο ο καρπός πλησιάζει στο κατάλληλο στάδιο ωρίμανσης, μειώνεται η δύναμη που απαιτείται για την αποκόλλησή του. Έτσι, το ελαιοραβδιστικό χρειάζεται μικρότερη διάρκεια και λιγότερες κρούσεις για να ρίξει τις ελιές στα ελαιόπανα.

Αντίθετα, η πολύ πρώιμη συγκομιδή μπορεί να απαιτήσει εντονότερο ράβδισμα για να πέσουν οι ελιές, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο τραυματισμών του δέντρου.

Η ρύθμιση του μηχανήματος πρέπει επομένως να προσαρμόζεται στην ποικιλία, την ηλικία του δέντρου, τη μορφολογία της κόμης, αλλά και τις καιρικές συνθήκες. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται τα νεαρά δέντρα, τα λεπτά κλαδιά και οι ποικιλίες που είναι περισσότερο ευαίσθητες στην αποφύλλωση.

Κίνδυνος για ασθένειες

Οι ειδικοί προειδοποιούν επίσης ότι οι πληγές που προκαλούνται κατά τη συγκομιδή μπορούν παράλληλα να αποτελέσουν πύλες εισόδου για παθογόνους μικροοργανισμούς.

Σε συνθήκες υψηλής υγρασίας και βροχοπτώσεων, ο κίνδυνος εγκατάστασης βακτηρίων και μυκήτων στις ελιές αυξάνεται, γεγονός που καθιστά σημαντική τη σωστή φροντίδα, όταν ολοκληρωθεί το μάζεμα της ελιάς.

Επομένως, το βασικό ζητούμενο δεν είναι η αποφυγή των ηλεκτρικών ελαιοραβδιστικών, αλλά η ορθολογική χρήση τους στο χωράφι. Η σωστή ρύθμιση του μηχανήματος, η επιλογή του κατάλληλου χρόνου συγκομιδής και η έγκαιρη φροντίδα μετά το μάζεμα μπορούν να περιορίσουν τις ζημιές στις ελιές και να συμβάλουν στη διατήρηση της παραγωγικότητας και της μακροζωίας του ελαιώνα.

Με πληροφορίες από olivonews.it