Το κάλεσμα για αυτοδιάλυση, ο «νέος» Τσίπρας και το ΠΑΣΟΚ

Μάλλον δεν εξέφραζε την προσωπική του άποψη ο συγγραφέας του μανιφέστου της ΕΛΑΣ όταν καλούσε το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ να αυτοδιαλυθούν. Άλλωστε, ο Αλέξης Τσίπρας έχει εκφράσει την ίδια ουσιαστικά θέση από την πρώτη στιγμή της ίδρυσης του νέου του κόμματος λέγοντας ότι δεν θα υπάρξει συνεργασία με κόμματα αλλά ατομικές προσχωρήσεις στην ΕΛΑΣ και μάλιστα μετά από φέις κοντρόλ. Όπως και να ‘χει, ένα ιδιόκτητο προσωποπαγές κόμμα λύνει πολλά προβλήματα, οργανωτικά και ιδεολογικά.

Κι αν για το πρώην κόμμα του, τον ΣΥΡΙΖΑ, το θέμα της αυτοδιάλυσης το έχει θέσει ανοιχτά υποβάλλοντάς τον στο μαρτύριο της σταγόνας, για το ΠΑΣΟΚ προτίμησε να το βάλει στον δημόσιο διάλογο μέσω του σοσιαλδημοκράτη στενού συνεργάτη του τη στιγμή που ο ίδιος στοχεύει στη συστηματική προσέλκυση στελεχών του χώρου όπως ακριβώς έκανε και στα αλήστου μνήμης χρόνια των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Μπορεί οι συνθήκες να είναι διαφορετικές αλλά οι πολιτικές φαντασιώσεις κάποιων καλά κρατούν.

Ούτως ή άλλως, ο Τσίπρας δεν χρειάστηκε να συμμαχήσει ποτέ με κόμματα της Κεντροαριστεράς, η οποία δεν ήταν γι’ αυτόν παρά μια ταμπέλα ευκαιρίας. Ούτε και είχε κανέναν δισταγμό να συγκυβερνήσει με τον Καμμένο και τους ΑΝΕΛ του λύνοντας τις μεταξύ τους ιδεολογικές διαφορές με πολιτικά ανταλλάγματα. Φαίνεται ότι αυτή τη φορά προτιμάει να μην υπάρχουν καθόλου κεντροαριστερά κόμματα ώστε να μπορέσει να αγωνιστεί απερίσπαστος για ένα «δημοκρατικό καπιταλισμό» τον οποίο και πρεσβεύει μετά το rebranding του.

Παρακολουθώντας την εσωκομματική αντιπαράθεση στο ΠΑΣΟΚ διαπιστώνει κανείς ότι, δυστυχώς, υπάρχουν κι αυτή τη φορά στελέχη -ακόμα και πρώτης γραμμής- που λοξοκοιτάζουν προς τον Τσίπρα. Φαίνεται ότι τα παθήματα όσων τον ακολούθησαν ενθουσιασμένοι στην «πρώτη φορά Αριστερά» και τώρα επιστρέφουν απογοητευμένοι γιατί δεν τους δέχεται στο νέο κόμμα του, δεν έγιναν μαθήματα. Μερικοί δεν συνειδητοποίησαν ακόμα ότι δεν υπάρχει ούτε και θα υπάρξει ποτέ νούμερο δύο στο κόμμα του Τσίπρα.

Το όλο θέμα θα είχε μικρή σημασία αν αφορούσε μόνο τον χώρο της Κεντροαριστεράς. Σύμφωνα με τις πρώτες δημοσκοπήσεις ωστόσο φαίνεται ότι σηματοδοτούνται ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό με πιο σοβαρή την επαπειλούμενη, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, ανάδειξη της ΕΛΑΣ στην επόμενη αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για το μέλλον. Ο κίνδυνος να επιστρέψει ο Τσίπρας στην εξουσία από το παράθυρο της διαλυμένης Αριστεράς και της αδυναμίας συγκρότησης ενός πειστικού εναλλακτικού πόλου διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ είναι υπαρκτός.

Η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να αποτρέψει μια τέτοια καταστροφική εξέλιξη είναι το ΠΑΣΟΚ με την προϋπόθεση ότι θα σταματήσει να παρασύρεται από τις προοδευτικές δήθεν ιδεοληψίες ορισμένων και θα οικοδομήσει τις συμμαχίες της σοσιαλδημοκρατίας εκεί που πραγματικά πονάει τον πρωθυπουργό και τη ΝΔ, δηλαδή στον χώρο του φιλελεύθερου και μεταρρυθμιστικού Πολιτικού Κέντρου. Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.