Αντιπολίτευση: Όταν οι πολίτες δεν σε ακολουθούν τότε φταίει το προϊόν σου

Σύμφωνα με την αντιπολίτευση:

1. Στα Τέμπη ολιγάρχες φίλοι του ΠΘ μετέφεραν λαθραίο ξυλόλιο που έκαψε του ανθρώπους. Και σαν να μην έφτανε αυτό στήθηκε και μια τεράστια επιχείρηση συγκάλυψης των πάντων.
2. Το δικαστήριο καταδίκασε τους ιδιώτες που παρακολουθούσαν με το predator στελέχη της αντιπολίτευσης κατά διαταγή κυβερνητικών στελεχών.
3. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ έκαναν πάρτι μόνο οι άνθρωποι της ΝΔ με επικεφαλής τους υπουργούς.
4. Στον ΟΠΕΚΑ και πάλι η κυβέρνηση έκανε λαμογιές και έμπλεξε και δύο στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
5. Στην Υγεία όλα είναι χάλια και αυτά που εγκαινιάζει ο Άδωνης είναι απλώς μπογιατίσματα και ο αγανακτισμένος κοσμάκης δικαίως τον προπηλακίζει όπου εμφανίζεται. Διότι ο υπουργός πηγαίνει στα νοσοκομεία για να προκαλέσει το δημόσιο αίσθημα.
6. Στα διεθνή, η Ελλάδα υποχωρεί και εκχωρεί δικαιώματα στην Τουρκία.
7. Ο κάθετος διάδρομος είναι ασύμφορος αφού το LNG είναι ακριβότερο από το ρωσικό αέριο, η πράσινη ανάπτυξη εγκαταλείπεται, οι δε όροι της συμφωνίας αφήνουν σκιές για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
8. Η αγοραστική δύναμη του Έλληνα είναι προτελευταία στην ΕΕ. Ο πολίτης είχε περισσότερα λεφτά στην τσέπη και περνούσε καλύτερα το 2019 απ’ ότι το 2026.
9. Στη Μέση Εκπαίδευση δεν φτάνει που τα πράγματα είναι χάλια, αλλά ετοιμάζονται και τριπλές πανελλήνιες εξετάσεις για τους κακόμοιρους τους μαθητές.
10. Στην Ανώτατη Εκπαίδευση προωθούνται τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τα οποία παρεμπιπτόντως είναι της πλάκας και αφήνονται τα δημόσια στην τύχη τους χωρίς επαρκή χρηματοδότηση και παρωχημένα προγράμματα σπουδών.

Αν όλα αυτά ισχύουν και συμπεριλάβουμε στην εξίσωση και το γεγονός ότι δεν κυκλοφορεί φιλοκυβερνητικό ΜΜΕ ούτε για δείγμα και ακόμα και η ΕΡΤ της κάνει αντιπολίτευση, τότε κάπως πρέπει να μας εξηγήσουν, πως στις δημοσκοπήσεις η κυβέρνηση έχει 31,6% και το αμέσως επόμενο κόμμα, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, 13,8%. Μετά από έξι χρόνια διακυβέρνησης και με όλη την φυσιολογική φθορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης απολαμβάνει της εμπιστοσύνης των πολιτών σε ποσοστό 31,5% και ο αμέσως επόμενος ο Νίκος Ανδρουλάκης αποσπά ένα φτωχό 10%, λιγότερο και από το κόμμα του. Την ίδια στιγμή το 53% βλέπει πολύ η αρκετά πιθανή , μια τρίτη θητεία της ΝΔ και το 86% θεωρεί απίθανη τη νίκη του ΠΑΣΟΚ.

Αν ισχύουν όλα αυτά που διατείνεται η αντιπολίτευση, τότε σίγουρα κάτι δεν πάει καλά. Ή είναι τόσο απελπισμένος ο κόσμος από την αντιπολίτευση, ή οι Έλληνες έχουν παραφρονήσει ομαδικά. Διότι αλλιώς δεν εξηγείται. Και δεν βάλαμε στην εξίσωση το γεγονός ότι όλα τα πυρά των αντιπολιτευομένων εδώ και 7 χρόνια είναι στραμμένα στον πρωθυπουργό και το περιβάλλον του Μαξίμου. Δηλαδή στην καρδιά της κυβέρνησης. Και όμως, όχι μόνο η ΝΔ δεν υποχωρεί αλλά όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές παρουσιάζει άνοδο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης πτώση. Και γι' αυτό η διαφορά αντί να μειώνεται, διευρύνεται.

Τα κάνει όλα καλά η κυβέρνηση και γι αυτό η πλειοψηφία την εμπιστεύεται; Και βέβαια όχι. Και λάθη γίνονται και αβλεψίες και σκάνδαλα αποκαλύπτονται και τεχνητές κρίσεις δημιουργούνται. Και μεταρρυθμίσεις, κυρίως στον δημόσιο τομέα, καθυστερούν. Αλλά η εικόνα που έχει ο κόσμος για την κυβέρνηση δεν είναι αυτή που θέλει να του παρουσιάζει η αντιπολίτευση. Οι κραυγές, οι τερατολογίες, οι υπερβολές, το όχι σε όλα, οι συνεχόμενες θεωρίες συνομωσίας, τα μπλόκα των αγροτών, έχουν κουράσει το εκλογικό σώμα και δεν αποδίδουν. Εκ του αποτελέσματος, πάντα. Όλες αυτές οι τεχνητές κρίσεις, γύρω από τα Τέμπη, τις εκταφές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ. προκαλούν μια πρόσκαιρη, μικρή άνοδο κομμάτων διαμαρτυρίας, που κάνουν την περισσότερη φασαρία και όταν περάσει η φούρια, η κυβέρνηση βγαίνει ενισχυμένη. Διότι όλα αυτά αποδεικνύουν σε ένα μεγάλο μέρος των πολιτών ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Αλλά ούτε ηγέτης και ηγετική ομάδα ικανή να διαδεχθεί με ασφάλεια την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη.

Η Ελλάδα αυτά τα έξι χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ βλέπει καλύτερες μέρες. Στην οικονομία, τις κοινωνικές παροχές, τις κρατικές υπηρεσίες, την ασφάλεια και τη διεθνή θέση της χώρας. Και αυτό ακριβώς αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις. Δυσαρέσκεια και βέβαια υπάρχει. Το 44% των πολιτών θέλει αλλαγή διακυβέρνησης παίρνοντας και το ρίσκο της όποιας αστάθειας προκύψει. Αλλά και το 41% προτιμά μια κυβέρνηση που θα παρέχει σταθερότητα και ασφάλεια. Μόνο που το 44% είναι διασκορπισμένο σε μικρά ή μεγαλύτερα κόμματα που αδυνατούν να ομονοήσουν και να συνασπιστούν. Και κυρίως δεν εμπνέουν καμία εμπιστοσύνη ότι ακόμα και αν το κάνουν θα οδηγήσουν τη χώρα ασφαλώς σε ανώτερο επίπεδο. Διότι ούτε τεκμηριωμένες και κοστολογημένες προτάσεις έχουν, ούτε ηγέτες και στελέχη να τις τρέξουν και να τις εφαρμόσουν. Και αυτό φαίνεται. Οι κραυγές δεν είναι θέσεις. Και κυρίως δεν οδηγούν πουθενά. Οι δε αμφισβητούμενοι εκ των έσω ηγετίσκοι δεν πείθουν.

Αυτό που δεν έχει καταλάβει η αντιπολίτευση είναι ότι η πλειοψηφία σήμερα εμπιστεύεται μια κεντρώα, μετριοπαθή στιβαρή πολιτική. Ειδικά μετά την «ριζοσπαστική» διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ η οποία παρ’ ολίγο να στείλει τη χώρα στα βράχια. Δεν ζούμε ούτε στην εποχή της πρώιμης μεταπολίτευσης, ούτε στην εποχή της οικονομικής κρίσης. Ο αντισυστημισμός μπορεί να συγκινεί ακόμα κάποια μερίδα πολιτών αλλά δεν είναι πλειοψηφικός. Οι τεχνητές κρίσεις δεν πείθουν το κυρίως σώμα της κοινωνίας, αντιθέτως το εκφοβίζουν και το οδηγούν σε συντηρητικότερες θέσεις. Δηλαδή στρώνουν το χαλί στον Μητσοτάκη. Και το μόνο κόμμα που θα μπορούσε να κάνει κεντρώα πολιτική, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, φλερτάρει με τον αριστερισμό, δίνοντας γήπεδο στον αντίπαλο.

Οι υποσχέσεις για λαϊκά δικαστήρια και άμεση δημοκρατία δεν συνεπάγονται καλύτερες μέρες και απάνεμα λιμάνια, σε μια εποχή διεθνών ανακατατάξεων και παγκόσμιας ανασφάλειας. Οι πολλά υποσχόμενες καινοφανείς περσόνες, οι αποτυχημένοι τέως πρωθυπουργοί, ή οι γηραιοί απόμαχοι της πολιτικής δεν παρέχουν καμιά ασφάλεια και μάλιστα σε βαθμό που να αποτελέσουν λύση καλύτερης και προοδευτικότερης διακυβέρνησης. Δεν είναι ελκυστικοί, δεν πείθουν. Και γι αυτό τα κόμματα που ξεπηδούν ή προαλείφονται, γρήγορα καίγονται και οπισθοχωρούν.

Συνεπώς, κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να καταλάβουν ότι για να μην συγκινούν μεγάλες μερίδες πολιτών, δεν φταίνε οι πολίτες αλλά το προϊόν που τους δειγματίζουν. Και αυτά που επαγγέλλονται και κυρίως ο τρόπος που τα λανσάρουν είναι τελείως παρωχημένα για την πλειοψηφία των Ελλήνων. Δεν έχει κανένα νόημα πια να πηγαίνουν στα μπλόκα των αγροτών και μάλιστα μαζί με τον Κασιδιάρη, να προπηλακίζουν υπουργούς όταν εγκαινιάζουν μια δημόσια δομή, ή να ανακαλύπτουν σκάνδαλα πίσω από κάθε κυβερνητική εκδήλωση ή μεταρρύθμιση. Καθήκον τους είναι να αντιπολιτευτούν θεσμικά, να εκφραστούν υγιώς μεταρρυθμιστικά και να αποβάλλουν επιτέλους το κόμπλεξ του πολλαπλώς ηττημένου. Να δείξουν πρόσωπο ηγετικού κόμματος και όχι γκρουπούσκουλου διαμαρτυρίας. Αλλά ο καθένας δείχνει ότι έχει.