Χρέος: Πέφτει σε απόλυτους αριθμούς – Μαξιλάρι 39,6 δισ. και ιστορικά χαμηλό επιτόκιο

Το ελληνικό δημόσιο χρέος μειώθηκε σε απόλυτο μέγεθος το 2025, φτάνοντας τα 362,8 δισ. ευρώ από 364,95 δισ. ευρώ στο τέλος του 2024, καταγράφοντας πτώση κατά 2,15 δισ. ευρώ. Η εξέλιξη επιβεβαιώνει ότι η ενεργητική διαχείριση δεν περιορίζεται μόνο στη βελτίωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ, αλλά οδηγεί και σε πραγματική απομείωση του υπολοίπου.

Σε σύγκριση με το τέλος Σεπτεμβρίου 2025, όταν το χρέος είχε ανέλθει στα 367,85 δισ. ευρώ, η μείωση φτάνει τα 5 δισ. ευρώ. Η υποχώρηση οφείλεται κυρίως στην πρόωρη εξόφληση ακόμη μίας διπλής δόσης του δανείου των 52,9 δισ. ευρώ που είχε χορηγηθεί το 2010 απευθείας από τις χώρες της Ευρωζώνης.

Η μέση σταθμική διάρκεια του χρέους διαμορφώθηκε στα 18,37 έτη από 18,97 έτη στο τέλος του 2024, εξέλιξη που συνδέεται με τη σταδιακή αποπληρωμή βραχυπρόθεσμου δανεισμού της περιόδου της κρίσης. Παράλληλα, το μέσο επιτόκιο εξυπηρέτησης παρέμεινε στο 1,33%, ένα από τα χαμηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το χαμηλό κόστος δανεισμού οφείλεται κυρίως σε δάνεια περίπου 230 δισ. ευρώ από επίσημους πιστωτές — κυρίως Ευρωζώνη, EFSF και ESM — με διάρκεια 25 έως 30 έτη και μέσο επιτόκιο 1,1%.

Ταμειακά διαθέσιμα και καθαρό χρέος

Τα ταμειακά διαθέσιμα αυξήθηκαν στα 39,6 δισ. ευρώ από 36,8 δισ. ευρώ στο τέλος του 2024. Αφαιρώντας τα από το συνολικό χρέος, το καθαρό χρέος της Γενικής Κυβέρνησης διαμορφώθηκε στα 323,22 δισ. ευρώ από 328,68 δισ. ευρώ ένα χρόνο πριν.

Το χρέος της Κεντρικής Κυβέρνησης — περιλαμβάνει και το ενδοκυβερνητικό — ανήλθε στα 406,18 δισ. ευρώ από 402,2 δισ. ευρώ στο τέλος του 2024.

Παράλληλα, οι εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου μειώθηκαν κατά 724 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2024, φτάνοντας τα 25,07 δισ. ευρώ από 25,8 δισ. ευρώ. Οι εγγυήσεις στα δάνεια της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας παρέμειναν σχεδόν αμετάβλητες, στα 2,09 δισ. ευρώ από 2,07 δισ. ευρώ.

Η συνολική εικόνα δείχνει βελτίωση της δομής του χρέους — μικρότερο υπόλοιπο, υψηλότερα διαθέσιμα και χαμηλό κόστος εξυπηρέτησης — στοιχείο που ενισχύει τη βιωσιμότητά του μεσοπρόθεσμα.