Να είχατε τρακτέρ να παίρνατε φτηνό ρεύμα

Η φράση του τίτλου δεν είναι μια διαπίστωση. Δεν είναι μια προσπάθεια να αναδειχθεί η υποχωρητικότητα της κυβέρνησης μπροστά στους αγρότες των μπλόκων (που πάντα πρέπει να έχουμε στον νου μας ότι δεν είναι «οι αγρότες» γενικώς, με τον ίδιο τρόπο που οι φοιτητές των μπάχαλων, της αφίσας και της μουτζούρας δεν είναι «οι φοιτητές» γενικώς, όπως επιμένει να τους περιγράφει η τεμπέλικη και λαϊκιστική δημοσιογραφία). Η φράση του τίτλου είναι η κυβερνητική πολιτική έτσι όπως την εξέφρασε ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

«Και ο φούρναρης θέλει φτηνό ρεύμα, και ο κρεοπώλης θέλει φτηνό ρεύμα, και ο βιοτέχνης θέλει φτηνό ρεύμα, και όλοι θέλουν φτηνό ρεύμα, αλλά δεν έχουν τρακτέρ για να πάνε να κλείσουν τον δρόμο» ήταν τα ακριβή λόγια του Παύλου του Μαρινάκη, ο οποίος συνεχίζει την ωραία παράδοση της κυβέρνησης να σχολιάζει τον εαυτό της και την πραγματικότητα σαν απλός παρατηρητής. Και θα ήταν πραγματικά ένα πολύ ωραίο σχόλιο, αν η δουλειά της κυβέρνησης στην οποία ανήκει δεν ήταν η τιμή του ρεύματος να μην εξαρτάται από τη δυνατότητα να καταλάβεις και να κλείσεις την εθνική οδό. Και αυτή τη δουλειά δεν την κάνει καθόλου καλά.

Όμως, φαίνεται, η κυβέρνηση έχει τόσο εσωτερικεύσει την υποταγή σε όποιον έχει την παραμικρή δυνατότητα εκβιασμού, ώστε το μόνο που μοιάζει να έχει διάθεση να κάνει είναι να περιγράψει ή να καταγγείλει τον εκβιασμό. Η καταγγελία δυστυχώς δεν γίνεται μπροστά σε καθρέφτη κι έτσι κάθε συντεχνία ή επαγγελματικός κλάδος που έχει ισχύ και δυνατότητα εκβιασμού (γιατί δεν φτάνει να έχεις τρακτέρ για να κλείσεις την εθνική, πρέπει κι αυτό το τρακτέρ να μην έχει δουλειά να κάνει) κερδίζει σε βάρος των υπόλοιπων που δεν έχουν ούτε ισχύ, ούτε δυνατότητα (δηλαδή που δεν έχουν ούτε τρακτέρ, ούτε χρόνο να αράζουν στα μπλόκα).

«Μα γιατί λες σε βάρος των υπολοίπων» μπορεί να ρωτήσει κάποιος που ακόμα δεν έχει καταφέρει να καταλάβει πώς λειτουργεί μια κοινωνία, και θα του απαντήσω αμέσως: φτηνότερο ρεύμα σημαίνει μικρότερα έσοδα για το δημόσιο (λόγω μειωμένου φόρου) και μικρότερα έσοδα για τις εταιρείες οι οποίες πιθανόν να αναζητήσουν τη διαφορά από τους υπόλοιπους καταναλωτές (αυτούς που δεν έχουν τρακτέρ). Καύσιμα χωρίς φόρους σημαίνει επίσης μειωμένα έσοδα για το δημόσιο. Οι επιδοτήσεις δίνονται με χρήμα του δημοσίου. Κάθε οικονομική διευκόλυνση που παρέχει το κράτος πληρώνεται από τους πολίτες του. Κι ενώ αυτό όχι μόνο δεν είναι πάντα κακό αλλά καμιά φορά είναι και απαραίτητο, γίνεται κακό όταν οι διευκολύνσεις δεν έχουν να κάνουν με την αξία της εργασίας αυτού που διευκολύνεται, αλλά με τη δυνατότητά του να κλείσει εθνικές οδούς και τελωνεία.

Κι έτσι η κυβέρνηση γίνεται όλο και λιγότερο μια κυβέρνηση των πολιτών και όλο και περισσότερο μια κυβέρνηση όσων έχουν την ισχύ να επιβάλλουν τις επιθυμίες τους. Μια κυβέρνηση όλων όσων έχουν τρακτέρ και «τρακτέρ». Και το χειρότερο είναι ότι και η αντιπολίτευση, ακόμα πιο απροκάλυπτα, με αυτούς συντάσσεται. Και μπράβο τους. Κι εμείς οι υπόλοιποι, ας προσέχαμε να είχαμε τρακτέρ.