Η Ιστορία κάτι χρωστάει στον Ευάγγελο Βενιζέλο

Έξι χρόνια συμπληρώθηκαν προχθές από την αποχαιρετιστήρια ομιλία του Ευάγγελου Βενιζέλου στη Βουλή μετά τη φαεινή ιδέα της συγχωρεμένης της Φώφης να τον καρατομήσει, προτείνοντάς του προσχηματικά να μπει στην τελευταία τιμητική θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και προτιμώντας αντί γι’ αυτόν, τον Καμίνη.

Τώρα γιατί η τελευταία θέση θα ήταν «τιμητική» για ένα μέγεθος σαν τον Ευάγγελο Βενιζέλο, κανείς δεν το εξήγησε. Αλλά δεν έχει πλέον και καμμιά σημασία.

Ο Βενιζέλος ανήκει στην κατηγορία εκείνη των πολιτικών που δεν είναι ακριβώς δημοφιλείς.

Και δεν είναι δημοφιλείς γιατί επέλεξαν συνειδητά να βάλουν το κεφάλι τους στη φωτιά, παίρνοντας επώδυνες αποφάσεις σε κρίσιμες στιγμές και προτιμώντας να φανούν χρήσιμοι παρά ευχάριστοι.

Αλλά αυτό ακριβώς είναι που κάνει έναν πολιτικό να ξεχωρίζει. Και αυτό ακριβώς τον καθιστά ιδιαίτερου διαμετρήματος.

Με την αποχώρησή του Βενιζέλου από την ενεργό πολιτική, η πολιτική ζωή της χώρας έγινε αναμφισβήτητα φτωχότερη.

Σχετικό Άρθρο

Πολιτικη & Οικονομια Αντιπολίτευση: Όλα εδώ αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν

Λεωνίδας Καστανάς 27.05.2025, 14:11

Πολλώ δε μάλλον που ενόψει της συνταγματικής αναθεώρησης, η συμβολή του θα ήταν υπερπολύτιμη.

Ήταν που ήταν χαμηλό το επίπεδο της πολιτικής με τόσους ανθ’ ημών Γουλιμήδες, πιάσαμε πάτο τα τελευταία χρόνια, εξοβελίζοντας και τους λίγους εκλεκτούς που είχαμε.

Ο Βενιζέλος δεν «χώρεσε» ούτε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2023.

Κάτι όμως που ήταν και απολύτως αναμενόμενο να συμβεί.

Σχετικό Άρθρο

Πολιτικη & Οικονομια Ο Μητσοτάκης στήνει την παγίδα της άρσης της μονιμότητας (και το ΠΑΣΟΚ πέφτει μέσα)

Μάνος Βουλαρίνος 27.05.2025, 12:32

Ανάμεσα σε τόσες μετριότητες ο ίδιος θα φάνταζε κάτι σαν υπερωκεάνειο στη λίμνη των Ιωαννίνων.

Και οι συγκρίσεις τότε θα ήταν καταλυτικές.

Πριν μερικούς μήνες το όνομά του έπαιξε έντονα και για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Λέγεται μάλιστα ότι αρχικά ήταν και η πρώτη επιλογή του Μητσοτάκη.

Κάποιοι τότε εξέφρασαν επιφυλάξεις γιατί ο ίδιος θα ήταν «φωνακλάς», «παρεμβατικός» και με «υπερτροφικό εγώ» και υπήρξαν έτσι στη συνέχεια δεύτερες σκέψεις.

Αλλά αν θέλαμε ένα μπιμπελό για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα, τότε πράγματι ο ίδιος δεν θα έκανε γι’ αυτή τη δουλειά.

Η Ιστορία πάντως κάτι χρωστάει στον Βενιζέλο.

Και επειδή η Ιστορία σε βάθος χρόνου κρίνει πάντοτε δίκαια, είναι σίγουρο ότι κάποτε θα του αποδώσει τα οφειλόμενα.