Μια παρανόηση ήταν, βρε κουτό!

Την Παρασκευή έγραφα πως η παγκόσμια θυμηδία για το έγγραφο μεταρρυθμίσεων δεν ήταν γι’ αυτά που περιείχε αλλά γι' αυτά που δεν έγραφε. Για το γεγονός πως η ελληνική διαπραγμάτευση κάνει την τρελή για το δημοσιονομικό κενό.

Νάσου λοιπόν ο σούπερ Μάριο, που προσγειώνει και γειώνει τον ουάου Γιάνη! Αυτός, βέβαια, το ’ριξε στη δημιουργική ασάφεια και στις παρανοήσεις: «να ’ρθεί η θεσμόικα Τετάρτη να δει τα βιβλία μας».

Θα ζήσουμε απίθανες στιγμές για το υπόλοιπο του μήνα. Οι διαπραγματευτές μας θα κάνουν την τρελή πάλι κρατώντας καθυστέρηση. Ο ανεκδιήγητος Μπαλτάς θα θυμηθεί τα προεκλογικά του και θα καλεί τους Έλληνες, έχουν-δεν-έχουν τη ρετσινιά της αριστείας, να προσέρχονται με χαμόγελο στις εφορίες να ακουμπούν αυτά που σήκωσαν από τις τράπεζες. Η δεν-πληρώνω Νάντια θα κάνει τον Σερίφη του Σέργουντ να μοιάζει με τον ερωτευμένο Μαύρο Πητ που μαδάει μαργαρίτες. Ο Νικολούδης θα ταΐζει την ανεξάρτητη δημοσιογραφία με βεβαιωμένα σκάνδαλα. Όλα, για να δείξουν αρχές Απρίλη πως είναι οι θεοί της διαχείρισης. Η καθυστέρηση των διαπραγματευτών (τύφλα να ’χει ο Καμπάς που ’χε πετάξει την μπάλα έξω από το Μαρακανά στο φιλικό 0-0 με τη Βραζιλία) χρειάζεται για να μαζέψουν τη χαρτούρα και να βγάλουν βεβαιώσεις για λεφτά που δεν θα εισπραχθούν ποτέ!

Σε ένα μήνα από τώρα, αν υπάρχουμε ακόμη ως χώρα, θα βγει και επισήμως αυτό που όλοι ξέρουμε: Η διαχείριση σαμαροβενιζέλου από τον Μάιο ήταν μόνο το πρελούδιο της καταστροφικής διαχείρισης τσιπροκαμμένου. Η χαλάρωση της απαίτησης πλεονάσματος θα φανεί πως δεν φτάνει ούτε για τσιγάρα – ο στυφός Ρεγκλινγκ τo ’πε εδώ και δυο βδομάδες: τα πλεονάσματα γυρνάνε σε ελλείμματα!

Πάρτε αξιοπρέπεια να ’χετε να πορεύεστε!

Η διαπραγμάτευση ήταν καταστροφική. Έφτιαξε μια δημόσια εικόνα για τους μετροσέξουαλ σταρ της εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής, εγκλώβισε όμως τη χώρα σε εσωτερικής κατανάλωσης ρητορεία και τίποτε άλλο. Αντί της λύσης, προσφέρονται μεταξικές λαοσυνάξεις και μουσολινικοί κουτσαβακισμοί.

Δεν ξέρω αν υπάρχει έστω και ένας σοβαρός άνθρωπος στη σημερινή κυβέρνηση. Αν υπάρχει, ας βγει, να το πάρει πάνω του μπας και μπορέσουμε να κάνουμε Πάσχα.

Θυμάμαι το 2013, τέτοια εποχή, που έβλεπα πολύ ΡΙΚ με τα κυπριακά. Παρασκευή πριν την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς έγινε η σφαγή των νηπίων στο Eurogroup. Την Κυριακή το ΡΙΚ όλη μέρα έδειχνε καρναβαλικές εκδηλώσεις!