Και τι σημασία έχει τι λέει ο νόμος για τα τροχόσπιτα;

Παρατηρώ ότι τις τελευταίες μέρες στο face το book έχει ανάψει ο καυγάς ανάμεσα σε τροχοσπιτολάτρες και τροχοσπιτομάχους. Αφορμή είναι ο καινούργιος νόμος ο οποίος στην ουσία καταργεί τη χρήση των τροχόσπιτων αφού απαγορεύει τη στάθμευση τους σε οποιονδήποτε δημόσιο χώρο. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του νόμου είναι αυτό που περιγράφει τον λόγο που κάνει τη συγκεκριμένη νομοθέτηση απαραίτητη. Δεν είναι κάποιου τύπου περιβαλλοντική ανησυχία, δεν είναι κάποια εμμονή με την ευταξία, αλλά το «να αποφεύγεται η υπονόμευση των νόμιμα λειτουργούντων χώρων κάμπινγκ» (αυτό δηλαδή που ήταν και ο σκοπός της απαγόρευσης του ελεύθερου κάμπινγκ).

Εγώ τροχόσπιτο ή μάλλον καλύτερα camper van (αυτά τα οχήματα που δεν σέρνουν το τροχόσπιτο με κοτσαδόρο αλλά που καμπίνα οδηγού-συνοδηγού είναι ένα πράγμα με το «σπίτι») δεν έχω αλλά δεν κρύβω ότι συχνά τα ζηλεύω όταν τα βλέπω. Και ποτέ μου δεν έχω ενοχληθεί επειδή σε μια παραλία, ανάμεσα στα δεκάδες παρκαρισμένα συνηθισμένα ΙΧ ήταν και μερικά camper van που θα έμεναν εκεί και το βράδυ. Ταυτοχρόνως αυτός ο περιορισμός στην ελευθερία κινήσεων μου φαίνεται αρκετά ενοχλητικός. Γιατί να απαγορεύσεις σε κάποιον να κοιμηθεί στο όχημα του δίπλα σε μια παραλία; Αν δεν έχεις οικονομικό συμφέρον τι σε νοιάζει κάποιος να κοιμάται σε σκηνή, σε τροχόσπιτο ή με ένα σλίπινγκ μπαγκ;

Από την άλλη φαντάζομαι θα υπάρχουν και τα γαϊδούρια που ρυπαίνουν αλλά γι’ αυτούς τα πρόστιμα προβλέπονταν και πριν. Αν μιλάμε για κάποια περιοχή της οποίας η όψη αλλοιώνεται εντελώς από μια θάλασσα βαν ή αν μιλάμε για περιπτώσεις που δημιουργείται πρόβλημα πρόσβασης λογικό είναι να υπάρξει τοπική απαγόρευση. Αλλά το να απαγορεύεται γενικώς και αδιακρίτως δεν το πολυκαταλαβαίνω.

Και δεν χρειάζεται να το καταλάβω γιατί τελικά δεν έχει καμία σημασία. Βλέπετε, οποιαδήποτε συζήτηση για την ορθότητα ή όχι κάποιου νόμου στην Ελλάδα έχει κυρίως φιλοσοφικό ενδιαφέρον. Εν προκειμένω είναι μια καλή ευκαιρία για μια συζήτηση πάνω στην ελευθερία, τα όρια της, τα όρια της κρατικής επιβολής και παρέμβασης κλπ. Γιατί κατά τα άλλα ο νόμος ψηφίστηκε από την ελληνική βουλή, αφορά την ελληνική επικράτεια και για να επιβληθεί απαιτείται συνεχής εποπτεία από την ελληνική αστυνομία. Είναι ένας νόμος ελληνικός, δηλαδή ένας νόμος που δεν πρόκειται να επιβληθεί παρά μόνο σε ελάχιστους άτυχους και πιθανότατα μόνο στους πρώτους μήνες από την ψήφιση του. Οπότε γιατί να χαλάμε τις καρδιές μας; Και μπράβο μας.