Μα ποιος περιμένει να μάθει τις τιμές του αρνιού από την τηλεόραση;

Τις τελευταίες ημέρες διαπιστώνω ότι υπάρχει μια διαμάχη σε σχέση με το κατά πόσο τα ρεπορτάζ των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων για τις τιμές του αρνιού είναι ακριβή και για να είμαι ειλικρινής η συγκεκριμένη διαμάχη μού φαίνεται τόσο ακατανόητη όσο και τα ίδια τα ρεπορτάζ.

Θέλω να πω ότι δεν μπορώ να καταλάβω ποιος -από όσους ενδιαφέρονται- ενημερώνεται για την τιμή του αρνιού από τα δελτία ειδήσεων. Όσοι θέλουν να πάρουν αρνί, και άρα νοιάζονται για την τιμή του, μαθαίνουν το πόσο πάει το κιλό το αρνί από τα μόνα σημεία που έχουν σημασία: από τον χασάπη και το σουπερμάρκετ που ψωνίζουν. Ούτε η διακύμανση τούς νοιάζει, ούτε ο μέσος όρος, ούτε τίποτα από όλα αυτά που παρουσιάζουν τα ρεπορτάζ. Για κάθε καταναλωτή το αρνί έχει τόσο όσο το πουλάνε τα καταστήματα από τα οποία ψωνίζει. Αν θα είχε αξία κάποιο ρεπορτάζ θα ήταν ένα που θα παρουσίαζε τα καταστήματα που έχουν τις φτηνότερες τιμές έτσι ώστε κάποιος να δει αν τον συμφέρει να τα επισκεφθεί και να ψωνίσει από εκεί. Κατά τα άλλα τα ρεπορτάζ με τις τιμές –όλες τις τιμές– είναι εντελώς άχρηστα (ή ακόμα και επιζήμια για τους καταναλωτές, όπως π.χ. είναι τα ρεπορτάζ για τις τιμές των ενοικίων πχ).

«Μα με τα ρεπορτάζ δημιουργείται κλίμα» μπορεί κάποιος να ισχυριστεί και ενώ δεν θα έχει εντελώς άδικο, το να κάνεις προπαγάνδα με την τιμή του αρνιού το Πάσχα είναι κακή ιδέα. Πρόκειται για προϊόν που σχεδόν όλοι –πλην βίγκαν– θα προμηθευτούν κι αν λες παραμύθια θα το διαπιστώσουν εύκολα. Αν οι τιμές που δίνεις είναι χαμηλές, θα κατηγορηθείς για προπαγάνδα υπέρ της κυβέρνησης, αν είναι υψηλές θα κατηγορηθείς για προπαγάνδα κατά της κυβέρνησης, και σε κάθε περίπτωση θα χάσεις όποια αξιοπιστία μπορεί να σου έχει απομείνει. Οι τιμές των ακινήτων και των ενοικίων είναι πολύ καταλληλότερες για προπαγάνδα (και ο καλύτερος τρόπος να ανεβαίνουν αυτές οι τιμές) και ακόμα καλύτερη (για προπαγάνδα πάντα) είναι η «σύγκριση» των τιμών στην Ελλάδα με τις τιμές στο εξωτερικό. Πρόκειται για συγκρίσεις εντελώς αυθαίρετες, σχεδόν πάντα ανακριβείς (ας πούμε ως τιμή προϊόντων στην Ελλάδα παρουσιάζεται η ονομαστική τιμή, στην οποία όμως ελάχιστοι αγοράζουν αφού υπάρχουν οι συνεχείς εκπτώσεις) που όμως εύκολα μπορούν να δημιουργήσουν εσφαλμένες πλην όμως βολικές εντυπώσεις.

Με λίγα λόγια, τα ρεπορτάζ για τις τιμές του αρνιού το Πάσχα είναι πιο άχρηστα κι από μηχανή ξυρίσματος σε πεντάχρονο και το ίδιο άχρηστος είναι και ο καυγάς για την ακρίβειά τους. Μη δίνετε σημασία σε τίποτα από τα δύο και μπράβο σας και καλό Πάσχα.