Αρίστος Δοξιάδης: Κι άλλη γκάφα από το Μαξίμου;

Ο πρωθυπουργός με τον ανασχηματισμό προσπαθεί να περάσει ένα μήνυμα επανεκκίνησης (το οποίο φυσικά δεν εξηγεί το γιατί, μετά τον θρίαμβο των εκλογών του ’23, δεν υπήρξε καν εκκίνηση). Φροντίζει μάλιστα ανάμεσα στα νέα στελέχη της κυβέρνησης να υπάρχει και ένας πολυδιαφημισμένος για τις ικανότητές του συμπολίτης που έχει το επιπλέον προσόν να μην είναι κομματικό στέλεχος: ο Αρίστος ο Δοξιάδης. Δύο ημέρες μετά την ορκωμοσία του και εν μέσω επιθέσεων από τον ΣΥΡΙΖΑ, το σύμβολο του ανοίγματος στην κοινωνία και την αριστεία παραιτείται την ώρα που το πρώτο θέμα συζήτησης θα έπρεπε να είναι η επιτυχία της αναβάθμισης από τον οίκο αξιολόγησης Moody’s. Το Μαξίμου προσθέτει στη συλλογή του άλλη μια γκάφα.

Παραιτήθηκε επειδή η υπόθεση με τα ξενόγλωσσα βιβλία με την οποία συνδέθηκε έχει ουρές τις οποίες δεν μπορεί η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει; Παραιτήθηκε επειδή, παρότι δεν υπάρχει καμία ουρά, δεν έχει καμία διάθεση να γίνεται καθημερινά στόχος επιθέσεων; Παραιτήθηκε επειδή στην κυβέρνηση ανακάλυψαν τα (όχι και τόσο τρομερά) ποστ του για την εκμετάλλευση του δυστυχήματος των Τεμπών; Όποια από τις τρεις κι αν είναι η αιτία της παραίτησης, μιλάμε για γκάφα ολκής.

Αν η αιτία της παραίτησης είναι η πρώτη, πάει να πει ότι στο Μαξίμου δεν υπάρχουν άνθρωποι που να ξεψαχνίζουν το παρελθόν των ανθρώπων οι οποίοι πρόκειται να υπουργοποιηθούν ώστε να αποφευχθούν οι δυσάρεστες εκπλήξεις. Ή, αν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, δεν είναι και πάρα πολύ καλοί στη δουλειά τους. Το ίδιο ισχύει και στην (κατά τη γνώμη μου πιο απίθανη) περίπτωση που αιτία της παραίτησης είναι τα ποστ για την εργαλειοποίηση του δυστυχήματος των Τεμπών. Πάλι κάποιος ή κάποιοι που έπρεπε να τσεκάρουν δεν τσέκαραν.

Αν αιτία της παραίτησης είναι η ενόχληση του ίδιου του Δοξιάδη από τις επιθέσεις, τότε ο ίδιος έχει μεγάλο μερίδιο της ευθύνης αφού, εξ όσων γνωρίζω, δεν ζούσε στο εξωτερικό και στην Ελλάδα ακόμα κι ένα μικρό παιδί γνωρίζει ότι οι υπουργοί της κυβέρνησης γίνονται αυτομάτως στόχοι ανήθικων επιθέσεων, ιδίως αν δεν προέρχονται από τον κομματικό σωλήνα. Αλλά και πάλι, η αδυναμία να επιλεγεί κάποιος που να κατανοεί τις συνέπειες της απόφασής του και τις απαιτήσεις της δουλειάς που αναλαμβάνει χρεώνεται στο Μαξίμου.

Το κακό είναι ότι αυτή η επιπολαιότητα και η αδυναμία δεν εκπλήσσει ιδιαιτέρως κανέναν. Από τον θρίαμβο του 2023 το Μαξίμου έχει να επιδείξει εκείνο το είδος της μακαριότητας που έρχεται με τη σιγουριά της πρωτοκαθεδρίας (ναι, αυτό που μονολεκτικά ονομάζουμε «αλαζονεία») και που αναπόφευκτα οδηγεί σε ήττα. Και το χειρότερο είναι ότι από αυτή την κατάσταση δεν φαίνεται να ενοχλείται ο πρωθυπουργός ο οποίος, παρότι ανασχημάτισε το σώμα της κυβέρνησης, δεν πείραξε ούτε τρίχα από το κεφάλι που λέγεται Μαξίμου. Και μπράβο του.