Μετρό Θεσσαλονίκης: Μια νίκη του ελληνικού εκσυγχρονισμού

Δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια πάλευαν στη Θεσσαλονίκη να φτιάξουν ένα μικρό metro. Να πηγαινοέρχονται, βρε αδερφέ, οι άνθρωποι στην πόλη τους γρήγορα και με ασφάλεια. Και μέσα σε αυτά τα χρόνια αυγάτισε αναπόφευκτα και ο προϋπολογισμός του Μετρό Θεσσαλονίκης. Από 1,15 δισεκατομμύρια έφτασε στα 1,64 δισεκατομμύρια και υπολείπονται ακόμα μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια, μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο με την επέκταση ως την Καλαμαριά. Διότι όσο έμπαιναν πλαστά εμπόδια αυξάνονταν και οι αποζημιώσεις προς τον ανάδοχο. Πλήρωνε Έλληνα πολίτη για να κάνουν κάποιοι «προοδευτικοί» την πλάκα τους. Χώρια βεβαίως τα 177,5 εκατομμύρια για τις αρχαιολογικές παρεμβάσεις. Που όπως φαίνεται  εκ του αποτελέσματος είναι σπουδαίες και άξιζαν τον κόπο. Μπορεί να περίμεναν τα καρντάσια 18 χρόνια αλλά τουλάχιστον έχουν ένα ακόμα στολίδι στην πόλη τους. Που είναι και χρηστικό. 250.000 νοματαίοι θα κυκλοφορούν καθημερινά στους 13 σταθμούς του.

Είδες η Μενδώνη; Πάλι τα κατάφερε. Παρόλα τα πυρά σύσσωμης της αντιπολίτευσης προς το πρόσωπό της. Η χαλκέντερη υπουργός Πολιτισμού παρουσίασε κυριολεκτικά μια αρχαία πόλη κάτω από την πόλη, τελειώνοντας με επιτυχία μια δικαστική και μικροπολιτική διαμάχη 10 χρόνων σχετικά με τον αρχαιολογικό θησαυρό που βρέθηκε κατά την εκσκαφή στον σταθμό της Βενιζέλου. Αρχαιολόγοι και μηχανικοί ανέδειξαν με τον καλύτερο τρόπο το αρχαίο πολεοδομικό σύνολο, ενσωματωμένο και αδιατάρακτο σε έναν υπερσύγχρονο υπόγειο σταθμό. Ένα τμήμα της ρωμαϊκής Μέσης Οδού που περπατούσαν οι Ρωμαίοι και Βυζαντινοί κάτοικοι της πόλης και από σήμερα θα περνούν καθημερινά και οι σύγχρονοι Θεσσαλονικείς. Όχι μόνο για να θαυμάζουν τα έργα των αρχαίων και των σύγχρονων Ελλήνων. Αλλά και για να θυμούνται την «βλαχοβαλκάνια» αντίληψη που στοίχησε τόσο ακριβά στην πατρίδα. Σε χρόνο και σε χρήμα.

Γιατί όλες αυτές οι δικαστικές διαμάχες με πρόσχημα την τύχη των αρχαίων; Για τον ίδιο λόγο που καθυστερούσε τόσα χρόνια η ανάπλαση του Ελληνικού. Μόνο που εδώ υπήρχαν αρχαία. Και τόσο ο Δήμος Θεσσαλονίκης όσο και η αρχαιολογική κοινότητα έκαναν ότι ήταν δικαστικώς δυνατόν για να μην ολοκληρωθεί το έργο. Γιατί δεν ήθελαν την πρόοδο. Και πέτυχαν 18 χρόνια καθυστέρησης. Διότι δήθεν η απόσπαση και επανατοποθέτηση των αρχαιοτήτων μέσα στο σταθμό θα στερούσε από το εύρημα την αυθεντικότητά του. Ωστόσο όλα στην Ελλάδα είναι ζήτημα πολιτικής απόφασης. Και μετά το 2019, και με την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, το ΚΑΣ εγκρίνει την απόσπαση τους και σήμερα η Θεσσαλονίκη έχει, όχι μόνο το metro, αλλά και τις αρχαιότητες στον υπέροχο σταθμό της Βενιζέλου.

Η «λαϊκή» αντίδραση στα μεγάλα κοινωφελή έργα είναι διαχρονική. Από τους λεγόμενους προοδευτικούς και εναλλακτικούς που την υποκινούν. Με δικαιολογία τη διαπλοκή και τα κέρδη των εταιριών που ασχολούνται με αυτά. Ή την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Ή την καταστροφή παραδοσιακών οικισμών και αρχαιολογικών χώρων. Διότι εκτός των άλλων είναι και οικολόγοι, αλλά και αρχαιολάτρες. Αρκεί να μην υπάρχει πρόοδος. Διότι αν πηγαίναμε ακόμα με τον αραμπά θα ήταν καλύτερα. Και σε ποιο μεγάλο έργο δεν έχουν αντισταθεί; Στον περιφερειακό του Υμηττού γιατί θα τραυμάτιζε το βουνό, στο Τραμ γιατί θα χάλαγε την Αθηναϊκή Ριβιέρα, στο μετρό της Αθήνας γιατί θα κόβονταν δένδρα, στην Αττική οδό γιατί θα έσκιζε την Αττική στα δύο, στο αεροδρόμιο των Σπάτων γιατί θα ξεριζώνονταν τα αμπέλια, στην Ολυμπιάδα 2004 γιατί προωθούσε την εμπορευματοποίηση του αθλητισμού. Ακόμα και στη σύνδεση της Εθνικής Οδού Αθηνών – Λαμίας με την παραλιακή.

Διότι το «βλαχοβαλκάνιο» σύνδρομο δεν θέλει την Ελλάδα μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. Και όπου βρίσκει ευκαιρία το παλεύει. Στο Ελληνικό ήθελε να γίνει όλη η έκταση του παλιού αεροδρομίου, ένας απέραντος λαχανόκηπος να τρέχουμε ξέγνοιαστοι και ημίγυμνοι με ξέπλεκα μαλλιά. Στη Θεσσαλονίκη ήθελε απλώς να μην γίνει το metro και οι αρχαιότητας που βρέθηκαν της έκατσαν γάντι. Και ποιοι διακατέχονται από το «βλαχοβαλκάνιο» σύνδρομο; Μα οι γνωστοί, οι αριστεροί της προόδου, οι επαναστάτες της φακής, οι αυθεντικοί, που θέλουν την Ελλάδα να μένει πάντα πίσω, φτωχή, ανάπηρη και ανήμπορη για να μπορούν να τη διαχειρίζονται. Οι έμποροι της προόδου. Με κάθε πρόσχημα, δήθεν οικολογικό, δήθεν αρχαιολογικό. Ξαφνικά η Αριστερά αγάπησε τις αρχαιότητες, ένα ακόμα σύντομο ανέκδοτο. Εδώ δεν θέλουν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μισούν και φοβούνται τις ανεμογεννήτριες ωσάν τον Δον Κιχώτη τους ανεμόμυλους, στο metro θα κωλώσουν;  

Διότι όλο το κόλπο είναι να ταλαιπωρείται ο πολίτης. Να υποβαθμίζεται η καθημερινότητά του. Να αγανακτεί, να γεμίζει πλατείες και να ψηφίζει εναλλακτικά, δηλαδή ανορθολογικά κόμματα που του υπόσχονται μια δήθεν αντισυστημική Ελλάδα, έρμαιο της Ανατολής. Ανεβασμένη στο άρμα της Ρωσίας. Που φυσικά είναι η αγαπημένη τόσο της αριστεράς όσο και της ακροδεξιάς. Μόνο που δεν μας βοήθησε να τυπώσουμε νέες δραχμές στη μεγάλη κρίση, πάνω που ήμασταν έτοιμοι για το μεγάλο άλμα προς τον ουρανό. Πού ξέρεις, ίσως στο μέλλον μας βοηθήσουν σε μια ανάλογη περίπτωση οι Ιρανοί αγιατολάδες. Αυτοί κι αν είναι της προόδου!!!