Νικητής των Εκλογών στο ΠΑΣΟΚ ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Φαίνεται ως παραδοξολογία αλλά δεν είναι. Άν υπάρχει ένας νικητής από τις εσωκομματικές κάλπες του ΠΑΣΟΚ, αυτός δεν είναι ούτε το ίδιο το κόμμα ούτε ο κ. Ανδρουλάκης ούτε ο κ. Δούκας, που πέρασαν στο δεύτερο γύρο. Άν υπάρχει ένας νικητής αυτός είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Για τους εξής απλούς λόγους:

1. Στις κάλπες προσήλθαν 303.000 άτομα, μόλις 30.000 περισσότεροι από τους 272.000 της προηγούμενης εσωκομματικής αναμέτρησης του 2021, στις οποίες είχε επικρατήσει ο Ν. Ανδρουλάκης. Αυτή η μικρή αύξηση των ψηφοφόρων δεν δείχνει την ύπαρξη ισχυρού ρεύματος προς το ΠΑΣΟΚ, παρά μάλιστα τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και τη φθορά της Νέας Δημοκρατίας. Αν υπήρχε τέτοιο ρεύμα θα είχαν προσέλθει πολλοί περισσότεροι στις κάλπες.
2. Βασικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ σε όλες τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις είναι το Λεκανοπέδιο της Αττικής και ορισμένες μεγάλες πόλεις της χώρας. Οι δύο επικρατέστεροι του πρώτου γύρου λοιπόν αποδείχθηκε ότι έχουν πολύ μικρή απήχηση εκεί ακριβώς που βρίσκεται το αδύνατο σημείο του ΠΑΣΟΚ αλλά και συγκεντρώνεται περίπου ο μισός πληθυσμός της χώρας. Έτσι ενώ Ανδρουλάκης και Δούκας κυριάρχησαν στη περιφέρεια καταποντίστηκαν στην Αττική. Τρίτος βγήκε ο κ. Ανδρουλάκης ( 20,81%), τέταρτος ο κ. Δούκας (17,93%). Πρώτος ήταν ο κ. Γερουλάνος (27,18%) και δεύτερη η κ. Διαμαντοπούλου (25,56%). Ίδια εικόνα ειδικότερα και στον Δήμο Αθηναίων όπου πάλι πρώτοι ήταν Γερουλάνος και Διαμαντοπούλου με Δούκα και Ανδρουλάκη τριτοτέταρτους και πολύ πίσω από τους δύο πρώτους. Πολύ κοντά βρίσκεται και η εικόνα της Θεσσαλονίκης. Συμπερασματικά: Οι δύο υποψήφιοι που βρίσκονταν πλησιέστεροι στη Κεντροδεξιά, Γερουλάνος και Διαμαντοπούλου, που συγκέντρωσαν με μεγάλες διαφορές τις προτιμήσεις του Λεκανοπεδίου και άρα θα μπορούσαν να αποτελέσουν σοβαρό κίνδυνο για το Κυριάκο Μητσοτάκη, αποσπώντας του ψηφοφόρους του Κέντρου, βρίσκονται πλέον εκτός δεύτερου γύρου. Ο κ. Ανδρουλάκης, με δεδομένες επιδόσεις περί το 15% και άνθρωπος των κομματικών μηχανισμών του βαθέως ΠΑΣΟΚ και ο κ. Δούκας, υπέρμαχος των συνεργασιών με τον ΣΥΡΙΖΑ και ακόμη και με τμήματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, αφήνουν παγερά αδιάφορη εκλογικά τη Νέα Δημοκρατία, καθώς αποδεδειγμένα πλέον ελάχιστους ψηφοφόρους της μπορούν να προσελκύσουν από τον ενδιάμεσο κεντρώο χώρο, το Λεκανοπέδιο και τα μεγάλα αστικά κέντρα.
3. Το μείζον πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ με την επιλογή ανάμεσα στους συγκεκριμμένους δύο υποψήφιους του δεύτερου γύρου αναδεικνύεται και από τα ακόλουθα δεδομένα, που εμφανίζουν το πρόβλημα των δύο ταχυτήτων του ΠΑΣΟΚ στο Λεκανοπέδιο, όπου πρώτευσαν Γερουλάνος και Διαμαντοπούλου και τη περιφέρεια, όπου πρώτευσαν Ανδρουλάκης και Δούκας: Στις τελευταίες εκλογές του 2023 λοιπόν και με πανελλαδικό ποσοστό 11,84% το ΠΑΣΟΚ συγκέντρωσε στην Α. Αθήνας 6,86%, στον Βόρειο Τομέα 7,64%, στον Δυτικό Τομέα 8,92%, στον Νότιο Τομέα 7,91%, στην Ανατολική Αττική 8%, στη Δυτική Αττική 8,04%, στην Α. Πειραιά 6,70%, στη Β Πειραιά 7,60%, στην Α. Θεσσαλονίκης 8,14% και στη Β. Θεσσαλονίκης 9,85. Στις κεντρικές αυτές περιφέρειες ήταν παντού τέταρτο κόμμα, πίσω από το τρίτο ΚΚΕ. Στην υπόλοιπη Ελλάδα, αντίθετα, συγκέντρωσε παντού διψήφια ποσοστά και ήταν παντού τρίτο κόμμα, πίσω από τον δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ. Με άλλους λόγους βλέπουμε ένα μονοψήφιο ΠΑΣΟΚ στο Λεκανοπέδιο και ορισμένα μεγάλα αστικά κέντρα και ένα σταθερά διψήφιο στη περιφέρεια, που έτσι κάπως ισοσκελίζει τις μεγάλες κεντρικές απώλειες. Απώλειες που φανερά ούτε ο κ. Ανδρουλάκης, με τους κομματικούς μηχανισμούς του, ούτε ο κ. Δούκας, με το ψάρεμα στα θολά νερά του Αριστερού και του ακροαριστερού χώρου μπορούν να καλύψουν.
4. Έτσι λοιπόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης που με αντίπαλο τον κ. Γερουλάνο ή την κυρία Διαμαντοπούλου θα είχε να δώσει εναν σκληρό διμέτωπο αγώνα και προς τα αριστερά και προς το δεξιά του, μπορεί τώρα να εφησυχάσει ως προς τις αριστερές προσβάσεις του στον κεντρώο χώρο, που δεν μπορούν να προσελκύσουν Ανδρουλάκης ή Δούκας, και να αντιμετωπίσει αποκλειστικά τις σημαντικές διαρροές του προς τα δεξιά. Κύριοι αντίπαλοί του λοιπόν θα είναι πλέον ο φαλακρός που πουλάει φάρμακα για τη φαλάκρα, ο θρησκόληπτος μαχητής της Ορθοδοξίας, τα κατάλοιπα του Κασιδιάρη, το κακέκτυπο της Μελόνι και ότι άλλο φύεται στις παραεκκλησιαστικές, εθνολαϊκιστικές και όχι πάντα αφιλοκερδείς φιλορωσσικές εστίες της Μακεδονίας. Και ίσως ανάμεσα στους κύριους αντιπάλους του Κυριακου Μητσοτάκη πρέπει επίσης να συμπεριλάβουμε τον Αντώνη Σαμαρά, τον Κώστα Καραμανλή και τους αγνώστου αριθμού βουλευτές της επιρροής τους. Εδώ ακριβώς , στο εσωκομματικό πεδίο, κρύβεται η μεγάλη παγίδα για τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας: Να στρέψει δηλαδή προς την ακροδεξιά το κόμμα του, για να αντιμετωπίσει τις δεξιές διαρροές του, αφήνοντας έτσι μεγάλα κενά στον κεντροδεξιό χώρο. Άν κάνει αυτό το λάθος ο Μητσοτάκης, το ΠΑΣΟΚ είτε με Ανδρουλάκη είτε με Δούκα θα μπορεί να αρχίσει να ελπίζει.