Ιδεολογική κοκκινοσκουφίτσα

«Μη μιλάς σε ξένους» είπε η γιαγιά στην κοκκινοσκουφίτσα. «Θα τους γνωρίζεις από τα κοφτερά τους δόντια και την αποκρουστική τους όψη. Μην ακούς τι λένε, γιατί θα σε φάνε».

Το 2015 τα κοφτερά δόντια έχουν πάθει μετάλλαξη. Τώρα κοιτάμε ποια είναι η ιδεολογία που φοράνε οι λύκοι στο πέτο. Θα συνεργαστούμε, λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, μόνο με αυτούς που φοράνε τη σωστή κόκκινη ιδεολογική κονκάρδα. Όλους τους υπόλοιπους, τους ταξικούς εχθρούς, δεν πρέπει να τους ακούμε, αφού μπορεί να μας παρασύρουν και να μας κάνουν κακό. Αν τύχει και συμφωνήσουμε, μάλιστα, ίσως μας πάρουν και την ιδεολογική παρθενία. Η ΝΔ αναζωπυρώνει από την πλευρά της τον εμφύλιο προτρέποντας τις εγγονές να μην ξεχνάνε τα μίση των παπούδων τους.

«Η ιδεολογία», λένε οι δυο γιαγιάδες, «είναι κάτι που δεν αλλάζει. Είναι στο DNA του λύκου, που δεν μπορεί να τη βάλει στο ράφι». Η αριστερή γιαγιά προειδοποιεί ότι ο ιδεολογικός εχθρός είναι και παραμένει εχθρός και δεν πρέπει ο αθώος και τίμιος Συριζαίος να τον ακούει ποτέ. Ιδίως αν υπάρχει κίνδυνος να συμφωνήσει. Η δεξιά γιαγιά κουνάει το κονσερβοκούτι με νόημα.

Ο ιδεολογικός πόλεμος είναι κάτι που εμείς «του ’70 οι εκδρομείς» θυμόμαστε και στον οποίο μερικοί από εμάς είχαμε διαπρέψει. Με τον ενθουσιασμό του νεοφώτιστου δώσαμε ομηρικές μάχες στα φοιτητικά αμφιθέατρα για πράγματα που τώρα μοιάζουν κωμικά: τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν και το σύντροφο Καμάλ, την «προοδευτική χούντα» στην Αργεντινή του Βιδέλα, τον εξίσου προοδευτικό σύντροφο Τσαουσέσκου και τη συντρόφισσα Έλενα.

Η ιδεολογία τότε μας έδινε ένα users manual για το ποιος είναι καλός, με ποιον να συμφωνήσεις, ποιον να κατακεραυνώσεις. Η γραμμή ερχότανε από πάνω (από τη γιαγιά) και εμείς οι μεμονωμένες κοκκινοσκουφίτσες δεν είχαμε παρά να την εφαρμόσουμε. Με τεχνικές που μας έμαθαν – εκ των προτέρων αποκλεισμοί, καγχασμοί αντί επιχειρημάτων, απομόνωση αντί συνεννόησης, παλικαρισμοί.

Οι σημερινές ιδεολογικές γιαγιάδες αναπαράγουν το φανατισμό του νεοφώτιστου σε νέο τερέν, με στόχο την καθημερινή πολιτική διαχείριση. Συκοφαντούν τη νηφάλια αντιπαράθεση ως δόλιο αποπροσανατολισμό και ιδεολογική νόθευση. Ορίζουν την ιδεολογία όχι ως προσπάθεια να κατανοηθεί ο σημερινός κόσμος, αλλά ως αναπαλαίωση σχημάτων που ήταν ήδη παρωχημένα το ’80. Χρησιμοποιούν την ιδεολογία όχι ως κάλεσμα συσπείρωσης, αλλά ως ανόρθωση αποκλεισμών. Όμως δεν καταλαβαίνουν ότι αποκλείοντας άτομα και συνομιλητές, αποκλείεις λύσεις που όλοι χρειαζόμαστε.

Από τη μια, λοιπόν, βασιλόπουλα και καβαλάρηδες αναζητούν εναγωνίως δράκους να κατατροπώσουν, έχοντας έτοιμες τις κάμερες για να ανεβάσουν τις φωτογραφίες στο Instagram. Από την άλλη, εμείς οι ασπόνδυλες ποταμίσιες κοκκινοσκουφίτσες καλούμε και το λύκο του δάσους μας να συμμετάσχει σε τεχνολογικό start up, μπας και φτιάξουμε έτσι μαζί την παράγκα της γιαγιάς.