Οι αστείες ποινές για το Μάτι σύντομα θα ξεχαστούν

Δεν ξέρω αν είναι σωστό να εκφράζουμε άποψη για τις ποινές που επιβλήθηκαν σε κάποιους από τους υπεύθυνους για την τραγωδία στο Μάτι. Θέλω να πω ότι ίσως να πρέπει πρώτα να περιμένουμε την τοποθέτηση των οργανωμένων χουλιγκάνων των ομάδων των οποίων οι απόψεις περί δικαίου είναι από ό,τι έχω δει ιδιαιτέρως σεβαστές από κομμάτι του πολιτικού και δημοσιογραφικού χώρου.

Παρόλα αυτά και πριν εκφραστούν οι οργανωμένοι οπαδοί της χώρας θα τολμήσω να πω πως το να αναγνωριστεί από δικαστήριο η ευθύνη για 104 θανάτους σε συγκεκριμένα πρόσωπα και να μην μπει κανένα από αυτά ούτε μισή μέρα φυλακή είναι το λιγότερο γελοίο. Όσο γελοίο είναι να επιβάλλονται ποινές που δεν εκτίονται και αυτές που υποτίθεται ότι εκτίονται να μπορούν να εξαγοραστούν. Όσο γελοίο είναι οι ενοχή να περιορίζεται στο πυροσβεστικό σώμα τη στιγμή που όλοι ξέρουμε τον ελεεινό τρόπο με τον οποίο έδρασε κάθε κομμάτι του κρατικού μηχανισμού την μοιραία μέρα της πυρκαγιάς στο Μάτι.

Παρόλα αυτά, αυτή η απόφαση θα ξεχαστεί σύντομα. Άλλωστε ήδη οι διαμαρτυρίες είναι κόσμιες, χωρίς συγκεντρώσεις και βανδαλισμούς, χωρίς αναγραφή ονομάτων στον Άγνωστο Στρατιώτη και χωρίς άλλα θεατρικής φύσεως δρώμενα. Βλέπετε δεν έχουν όλες οι παρατάξεις την ίδια έφεση στην εκμετάλλευση νεκρών και οι νεκροί του Ματιού δεν μπορούν να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους συντρόφους.

Η τραγωδία έγινε επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, οι κατηγορούμενοι δικάστηκαν με τον συριζαϊκό ποινικό κώδικα που πολύ βολικά άλλαξε λίγες μέρες πριν ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρέψει στην αντιπολίτευση και το πιο γνωστό πολιτικό πρόσωπο ανάμεσα στους κατηγορούμενους (και φυσικά αθωωμένους, αφού μιλάμε για τους μονίμως άνευ ευθύνης πολιτικούς) ήταν η συντρόφισσα Δούρου. Γιατί να διαμαρτυρηθούν οι σύντροφοι; Γιατί να οργανώσουν διαδηλώσεις; Γιατί να καταγγείλουν τη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Για την αθώωση συντρόφων; Για τη νομοθεσία που επιτρέπει τέτοιες αστείες ποινές για 104 νεκρούς ή για την εγκληματική κρατική ανεπάρκεια;

Χωρίς τους συντρόφους να εκμεταλλεύονται τους νεκρούς, χωρίς την προσήλωση τους στον σκοπό της εξουσίας που αγιάζει κάθε μέσο, χωρίς τα επιρρεπή σε κάθε θεατρική παράσταση Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, πώς θα μείνει το θέμα στην επιφάνεια;

Η δικαστική κωμωδία για την τραγωδία στο Μάτι δεν μπορεί να προσφέρει τροφή στα πολιτικά όρνια και άρα είναι καταδικασμένη να ξεχαστεί. Κανείς δεν θα μιλήσει για το κράτος του δικαίου και πουθενά δεν θα ακουστεί η λέξη συγκάλυψη. Οι συνήθεις εκμεταλλευτές του πόνου δεν έχουν να κερδίσουν και δεν θα ασχοληθούν. Οι υπόλοιποι δεν έχουν ούτε το know how ούτε ήθος που απαιτείται για να μετατρέπεις τους νεκρούς σε εργαλεία. Και μπράβο τους.