Στέφανε, μήπως είσαι μισογύνης;

Δεν μου κάνει εντύπωση η γαργάρα που έκαναν οι περισσότεροι από τους «ευαίσθητους» συμπολίτες στον μισογύνικο και σεξιστικό λόγο του νέου ηγέτη της ελληνικής αριστεράς, ούτε οι ασυνήθιστα χαμηλοί τόνοι όσων από το ίδιο σύνολο των «ευαίσθητων» εξέφρασαν την ενόχλησή τους. Όταν χρησιμοποιείς τις κατηγορίες για σεξισμό και μισογυνισμό ως εργαλεία της κομματικής/ιδεολογικής σου ατζέντας, όταν επικαλείσαι τον σεξισμό και τον μισογυνισμό εκεί που δεν υπάρχει, λογικό είναι να μην ενοχλείσαι από τις περιπτώσεις στις οποίες ο μισογυνισμός και ο σεξισμός κυριαρχούν, ειδικά όταν οι περιπτώσεις αυτές αφορούν συντρόφους και συμμάχους. Και λογικό είναι να είσαι ιδιαιτέρως επιεικής με τον μισογυνισμό των συντρόφων και των συμμάχων από τη στιγμή που η καταγγελία τους δεν εξυπηρετεί την ατζέντα σου.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι το ότι ο γοητευτικός Στέφανος δεν προσπάθησε ούτε τόσο δα να τηρήσει τα προσχήματα τα οποία διαιωνίζουν το παραμύθι σύμφωνα με το οποίο η αριστερά βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του πολέμου με τον μισογυνισμό και τον σεξισμό.

Για όσους δεν είχατε τη χαρά να τον απολαύσετε, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ συζητώντας με τον Σταύρο τον Θεοδωράκη είπε: «Ο Τάιλερ και εγώ θα θέλαμε να επεκτείνουμε την οικογένειάμας, θα θέλαμε να αποκτήσουμε δύο αγόρια, τον Απόλλωνα και τον Ηλία, με παρένθετη μητέρα, γιατί θα θέλαμε η προσωπικότητα του καθενός μας να μεταφερθεί στα παιδιά» και αναρωτιέμαι τι είναι χειρότερο. Η απόρριψη του γυναικείου φύλου ή η περιγραφή του ως μια μηχανή τεκνοποίησης η οποία θα δώσει την ευκαιρία στον ίδιο και τον Τάιλερ να μεγαλώσουν τα αγόρια τους;*

Και αφού αναρωτηθώ, απαντάω ότι χειρότερο από όλα είναι το ψιλοκομμένο τουμπεκί που κάνουν οι σύντροφοι μπροστά σε μια περίπτωση σεξιστικού και μισογύνικου λόγου που ένα κλάσμα του οποίου αν βρισκόταν σε κάποιον συμπολίτη που δεν είναι «με τον Άνθρωπο»  θα οδηγούσε σε πύρινα άρθρα και ακόμα πιο πύρινα ποστ και ενδεχομένως σε νυχτερινές επισκέψεις των ταγμάτων εφόδου του Ρουβίκωνα. 

Τώρα, όσο αφορά την ευκολία της έκφρασης του μισογυνισμού/σεξισμού, ίσως ο Στέφανος ο Κασσελάκης απλώς να προσπαθεί να αποδείξει ότι όντως είναι Κρητίκαρος, όπως μας ενημέρωσε σε ένα από τα αδιαμεσολάβητα (δηλαδή χωρίς τη βάσανο των άβολων ερωτήσεων) βίντεο επικοινωνίας με το κοινό του. Ότι δηλαδή είναι ένας γνήσιος εκπρόσωπος αυτού που οι ευαίσθητοι συμπολίτες αποκαλούν «τοξική αρρενωπότητα» και το οποίο, από ό,τι φαίνεται, καθόλου δεν τους ενοχλεί όταν συνδυάζεται με θαυμασμό για το Άρη τον Βελουχιώτη. Στο κάτω-κάτω, όπως θα έλεγε ο νέος ηγέτης της ελληνικής αριστεράς, για τον μισογυνισμό και τον σεξισμό ίσως να ευθύνεται το ζώδιό του και ίσως η απάντηση στην ερώτηση του τίτλου να είναι «μάλλον, αλλά φταίει το ότι είμαι Κριός». Και μπράβο του.

* Δεν αναφέρομαι στον απροκάλυπτο ναρκισσισμό σύμφωνα με τον οποίο τα παιδιά είναι τα κενά δοχεία τα οποία θα γεμίσουν με την προσωπικότητα του ζευγαριού γιατί δεν μου κάνει καμία εντύπωση. Ο ηγέτης της ελληνικής αριστεράς μοιάζει τόσο ερωτευμένος με τον εαυτό του που καμιά φορά μου περνάει από το μυαλό ότι ακόμα και η ομοφυλοφιλία του είναι κατά βάθος μια (απέλπιδα δυστυχώς) προσπάθεια να πλαγιάσει με την εικόνα που θαυμάζει στον καθρέφτη του.