Πώς να ψηφίσουμε στις εκλογές της Κυριακής;

Μπορεί να μην το θυμάστε αλλά την Κυριακή έχουμε εκλογές. Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές δεν απασχολούν ιδιαιτέρως την επικαιρότητα (δηλαδή τα δελτία ειδήσεων) αλλά θα επηρεάζουν την καθημερινότητα μας για τα επόμενα 5 χρόνια, οπότε είναι κρίμα να μην ψηφίσουμε και ακόμα πιο κρίμα να ψηφίσουμε με κριτήρια άσχετα με αυτήν την καθημερινότητα. 

Λογικό είναι να θέλει ο πρωθυπουργός το βράδυ των περιφερειακών-δημοτικών εκλογών να δει τη χώρα βαμμένη μπλε, λογικό είναι και η αντιπολίτευση να ελπίζει σε ανάσταση νεκρών με την ίδια στον ρόλο του Λάζαρου. Αυτό που δεν είναι λογικό είναι εσείς να συμμερίζεστε της επιθυμίες και τις ελπίδες του πρωθυπουργού και της αντιπολίτευσης και να ξεχνάτε πως η κάλπη των αυτοδιοικητικών εκλογών δεν είναι ούτε κουτί παραπόνων ούτε μετρητής κυβερνητικής ισχύος. Αυτό που δεν είναι λογικό είναι να ψηφίσετε με κριτήριο οποιοδήποτε άλλο από το συμφέρον της περιοχής στην οποία ζείτε και ψηφίζετε. Καλώς ή κακώς, όποιο μήνυμα κι αν στείλουν οι εκλογές αυτής και της επόμενης Κυριακής αυτό που κυρίως θα κάνουν θα είναι να αναδείξουν τους πολιτικούς εκείνους που επηρεάζουν όσο λίγοι τη ζωή μας για τα επόμενα 5 χρόνια. Γι αυτό προτείνω:

1) Να εκφράσουμε την υποστήριξη ή την αποδοκιμασία στην κυβέρνηση στις βουλευτικές εκλογές και στις δημοσκοπήσεις. Διαφορετικά είναι σαν να υποστηρίζουμε ή να διαμαρτυρόμαστε αυτοτραυματιζόμενοι.

2) Να ψηφίσουμε ανθρώπους που ζουν στις πόλεις που φιλοδοξούν να διοικήσουν και να υπηρετήσουν και όχι τουρίστες που το σπίτι τους είναι προφυλαγμένο από τις συνέπειες των αποφάσεων τους. Δεν μπορώ ας πούμε να καταλάβω γιατί ο σύντροφος Ζαχαριάδης φιλοδοξεί να γίνει δήμαρχος μιας πόλης της οποίας δεν καταδέχεται να είναι κάτοικος (σύμφωνα με το σάιτ του μένει στο Μαρούσι) και πολύ περισσότερο γιατί κάποιος να ψηφίσει για δήμαρχο κάποιον που γνωρίζει τον δήμο ως επισκέπτης αλλά όχι ως μόνιμος κάτοικος. Το ίδιο ισχύει και για τους δημοτικούς και διαμερισματικούς συμβούλους. Καλό είναι να ψηφίσουμε ανθρώπους του δήμου και της γειτονιάς αντίστοιχα και όχι περαστικούς.

3) Να μη δώσουμε την ψήφο μας σε όσους απροκάλυπτα δεν σέβονται την πόλη ή την περιφέρεια που τάχα θέλουν να υπηρετήσουν. Είναι κάπως αυτοκτονικό να ψηφίζει ή να σταυρώνει κανείς υποψήφιους που ρυπαίνουν με τα φλάιερ τους ή με τις κολλημένες όπου να ‘ναι αφίσες τους. Πώς, ας πούμε, κάποιος θα ψηφίσει τους υποψηφίους του ΚΚΕ όταν η αφισορύπανση, που και σε αυτές τις εκλογές προκαλεί το σταλινικό απολίθωμα, δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την απόλυτη έλλειψη σεβασμού των συντρόφων του Περισσού στην καθημερινότητα των πολιτών. 

ΥΓ – Αν αναρωτιέστε, την Κυριακή θα ψηφίσω τον συνδυασμό του Κώστα Μπακογιάννη. Γιατί (και παρά το ότι έχει να διαχειριστεί τους πιθανότατα χειρότερους και πιο αντικοινωνικούς πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πολίτες που πιστεύουν ότι ο δημόσιος χώρος είναι είτε κανενός είτε μόνο δικός τους) είναι πολύ καλύτερος δήμαρχος από τους τελευταίους δημάρχους της πόλης. Γιατί  η γειτονιά μου είναι καθαρότερη, πιο περιποιημένη, με ένα πάρκο που επιτέλους φροντίζεται σε σταθερή βάση, γιατί ο παιδικός σταθμός που πάει ο μικρότερος μου γιός επιτέλους ανακαινίστηκε,  γιατί επιτέλους βλέπω τη δημοτική αστυνομία να γράφει και να αφαιρεί πινακίδες από τα οχήματα των αντικοινωνικών συμπολιτών που παρκάρουν σε πεζοδρόμια και κλείνουν διαβάσεις ΑμεΑ. Ναι, η ιστορία της Πανεπιστημίου δεν είναι ευχάριστη, αλλά η (ακόμα δύσκολη) καθημερινότητα των κατοίκων είναι πολύ πιο σημαντική.  Στις περιφερειακές Χαρδαλιά (όχι με φοβερή χαρά και ελλείψει εναλλακτικής αφού το ψηφοδέλτιο του αναπόφευκτα κουβαλάει πολύ από Πατούλη).