Η πολιτική των στοιχημάτων και το στοίχημα της πολιτικής

Ένα νέο «αμείλικτο» ερώτημα έρχεται να προστεθεί στα προηγούμενα που απασχολούσαν μέχρι σήμερα τα μέλη και τους φίλους του Κινήματος Αλλαγής στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για την ανάδειξη της νέας ηγεσίας του. Τι στοιχηματική απόδοση έχει κάθε υποψήφιος; Πόσες φορές θα πάρεις πίσω τα λεφτά σου, αν κερδίσει ο υποψήφιος στον οποίο θα ποντάρεις;

Και μετά αρχίζουν να σε βασανίζουν και άλλα αγωνιώδη ερωτημάτα, προκειμένου να πάρεις την σωστή απόφαση και να κινητοποιήσεις ανάλογα και τους άλλους: μήπως φοβηθεί ο κόσμος τη νέα μετάλλαξη και δεν πάει να ψηφίσει; Μήπως έχει κακοκαιρία; Μήπως δώσει γραμμή ο ΣΥΡΙΖΑ να βγει ο πιο κοντινός του ή η Νέα Δημοκρατία να βγει κάποιος άλλος; Ποιο δίδυμο να πάει στον δεύτερο γύρο και τι συμμμαχίες μπορεί να γίνουν;

Από το σημείο αυτό και μετά, η συνωμοσιολογία και η εξακριβωμένη από «σίγουρες» πηγές πληροφόρηση έρχονται να υποκαταστήσουν την πολιτική συζήτηση για μια εκλογική μάχη που μπορεί να αποβεί καθοριστική για το μέλλον της χώρας. Γιατί είναι όντως σημαντικό το διακύβευμα της κάλπης. Από την ανάδειξη της νέας ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ θα κριθεί, σε μεγάλο βαθμό, ο ρόλος που θα διαδραματίσουν το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική παράταξη στην πολιτική ζωή της χώρας και στη χάραξη της μελλοντικής της πορείας.

Τα πραγματικά ερωτήματα στα οποία καλούνται να απαντήσουν όσοι πολίτες ενδιαφέρονται για τις εξελίξεις στο Κίνημα Αλλαγής ως μοχλό γενικότερων εξελίξεων και ανακατατάξεων στο πολιτικό σύστημα, δεν είναι βέβαια η στοιχηματική απόδοση του κάθε υποψηφίου. Αυτό που ενδιαφέρει είναι η ικανότητά του, ως νέος Προέδρος, να ηγηθεί μιας παράταξης έτοιμης να ανταποκριθεί στα καθήκοντα μιας υπεύθυνης, προγραμματικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, που σήμερα απουσιάζει, και αποφασισμένης να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν στη διακυβέρνηση της χώρας.

Όσο περισσότεροι πολίτες πάρουν μέρος στην εκλογή της νέας ηγεσίας του Κινήματος Αλλαγής, τόσο μεγαλύτερο κύρος και νομιμοποίηση θα έχει ο νέος Πρόεδρος για να υλοποιήσει τις προεκλογικές του διακηρύξεις. Από το εύρος της συμμετοχής θα κριθεί και η δυναμική της δημοκρατικής παράταξης. Υποψήφιοι που ελπίζουν ή «ποντάρουν», με διάφορα έωλα προσχήματα, στην περιορισμένη συμμετοχή, περιορίζουν αντικειμενικά και το εύρος του εγχειρήματος του οποίου φιλοδοξούν να ηγηθούν.

Το κυριότερο όμως είναι, το κριτήριο της επιλογής που θα κάνει ο κάθε ψηφοφόρος να έχει πολιτικά χαρακτηριστικά. Είναι μια πρόκληση για την πολιτική να κερδίσει αυτό το στοίχημα. Να υπερισχύσει των κραταιών κομματικών μηχανισμών, της επιρροής των «μεγάλων ονομάτων», της διασποράς ψευδών ειδήσεων και βέβαια των στοιχηματικών αποδόσεων. Να ψηφίσει δηλαδή κάποιος τον Λοβέρδο, για παράδειγμα, για το μεταρρυθμιστικό του στίγμα και την προσήλωσή του στην πολιτική σταθερότητα της χώρας και όχι για το πόσες φορές θα πολλαπλασιάσει τα λεφτά του, αν ο Λοβέρδος εκλεγεί.