Οι εκλογές που κανείς δεν θέλει

Επειδή οι εξελίξεις στη χώρα τρέχουν και η μνήμη εξασθενεί,  πέρσι τέτοιο καιρό λίγο πριν τις ευρωεκλογές συζητούσαμε αν θα γίνονταν ταυτόχρονα και οι βουλευτικές. Τότε η ΝΔ κυβερνούσε τον τόπο με μόλις 151 βουλευτές. Μετά, μέσα στο καλοκαίρι, άρχισε το «ψηστήρι» για εκλογές το φθινόπωρο –πράγματι, πέρσι στις 4 Οκτωβρίου νίκησε το ΠΑΣΟΚ με άνετη πλειοψηφία 160 εδρών. Κι όμως, σε αυτή τη χώρα, ποτέ μη λες ποτέ... Οκτώ μήνες μετά μαθαίνουμε ότι κατά την κρίσιμη ψηφοφορία στη Βουλή για το μνημόνιο που συνυπογράψαμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα και μόλις τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ διαφώνησαν με το «ναι» και ψήφισαν «παρών», πέρασε από το μυαλό του πρωθυπουργού να προσφύγει στις κάλπες για επαναβεβαίωση της κατά τα άλλα άνετης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Τελικά, απλώς διέγραψε τους κ.κ. Δημαρά, Σακοράφα και Οικονόμου από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Σύνολο βουλευτών κυβερνητικής πλειοψηφίας, 157. Και πάλι αρκετοί. Τώρα, όμως, με την επικείμενη ψήφιση του ασφαλιστικο, από το κυβερνών κόμμα ακούγονται φωνές για προσφυγή στις κάλπες. Πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ανάμεσά τους οι Γ. Κουτσούκος, Δ. Κουσελάς –οι περισσότεροι παλιοί συνδικαλιστές, αλλά και «παλιές καραβάνες» του κόμματος–, αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να καταψηφίσουν το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό στις αρχές Ιουλίου, με αποτέλεσμα η κυβερνητική πλειοψηφία να δεχτεί πιθανόν και νέο πλήγμα. Με τέτοιο «φυλλορρόημα» σε δύο κρίσιμες ψηφοφορίες στη Βουλή, να τα πάλι τα σενάρια για προσφυγή του Γ. Παπανδρέου στις κάλπες με διαδικασίες εξπρές, ώστε να «επαναβεβαιωθεί» η λαϊκή εντολή.

Τι κι αν οι ελεγκτές του προγράμματος ιστορικών ανατροπών, που το λέμε στην καθομιλουμένη «μνημόνιο», έφριξαν όταν έγινε κρούση για το σενάριο περί πρόωρων εκλογών! Όμως εδώ, κύριοι, είναι Βαλκάνια... Το έλαβε το μήνυμα και η ΝΔ, και ο πρόεδρός της, εν μέσω μεγάλων εσωκομματικών προβλημάτων, δήλωσε στα στελέχη του κόμματος την περασμένη Κυριακή να βρίσκονται σε εκλογική ετοιμότητα. Δεν περνάει απαρατήρητη η εξέλιξη και στην Ντόρα Μπακογιάννη, που βλέπει στη δημοσκόπηση της MRB ότι ο ένας στους τέσσερις οπαδούς της ΝΔ δηλώνει ότι μπορεί και να ψήφιζε το νέο κόμμα που σχεδιάζει. Όσο για τα κόμματα της Αριστεράς, αυτά είναι σε μόνιμη τουλάχιστον εκλογική –αν όχι επαναστατική– ετοιμότητα, έστω κι αν ο Συνασπισμός βιώνει μια διαδικασία διάσπασης με τους ανανεωτικούς του κόμματος, με πιθανές οδυνηρές εκλογικές επιπτώσεις.

Πίσω πάλι στην κυβέρνηση, γιατί αυτή έχει το μαχαίρι και το καρπούζι. Τα σενάρια είναι δύο. Είτε εκλογές-εξπρές, αν δεν περάσει στη Βουλή το ασφαλιστικό, είτε εκλογές μαζί με τις αυτοδιοικητικές τον Νοέμβριο. Και στις δύο περιπτώσεις θα γίνουν με λίστα και όχι με σταυρό προτίμησης, που σημαίνει ότι ο αρχηγός μόνος του θα φτιάξει τα ψηφοδέλτια. Αυτό ενέχει ένα είδος εκβιασμού σε βουλευτές της πλειοψηφίας που δεν θα πειθαρχήσουν, αφού είναι στην ευχέρεια του αρχηγού να τους αποκλείσει από τη λίστα...

Αλλά πάνω απ’ όλα η εκλογολογία αποδεικνύει τις δομικές αδυναμίες ενός πολιτικού συστήματος που έχει ξεχάσει να... πολιτεύεται με κανόνες και επάρκεια. Το ΠΑΣΟΚ έταζε προεκλογικά λαγούς με πετραχήλια και του έλαχε μετεκλογικά να διαχειρίζεται τη χειρότερη μεταπολεμική κρίση με μέτρα-σοκ για τους πάντες. Το μνημόνιο εφαρμόζεται από υπουργούς, που –πλην ελάχιστων εξαιρέσεων– νιώθουν σαν κατάδικοι που σηκώνουν τη δεμένη με αλυσίδα στο πόδι τους σιδερένια μπάλα. Κι όσο  περνούν οι μέρες, οι δυσκολίες του εγχειρήματος «ό,τι λέει η τρόικα» μοιάζουν ασήκωτες. Παράλληλα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης ποντάρουν στην ταχεία κυβερνητική φθορά για να  εισπράξουν οφέλη-ψίχουλα. Να γιατί μπορεί να πάμε σε εκλογές που κανείς δεν θέλει! Μόνο που, αυτή τη φορά, για το αποτέλεσμα κανείς δεν θα τολμήσει προβλέψεις...

palikar@otenet.gr