Πάει ο Άγιος, πάει η Παναγία σου

Ιδιαίτερη αίσθηση έχει κάνει στα social media ένα βίντεο που δείχνει μια ομάδα νεαρών να αρπάζει από το μηχανάκι ενός έρημου μεσήλικα ανθρώπου που τους παρακολουθεί άναυδος, την εικόνα μιας Παναγίας και να τη σκίζουν, να τη πετάνε στην άσφαλτο και να τη ποδοπατάνε. Φωνάζοντας συγχρόνως συνθήματα εναντίον της θρησκείας, της Ελλάδας, της οικογένειας και άλλα του ίδιου ρεπερτορίου. Ο δύστυχος οδηγός κρατάει το παπάκι του, δεν μιλάει, δεν αντιδρά, δεν αντιστέκεται, δεν υψώνει καν τα μάτια, προσπαθεί να μαζέψει το κάδρο, τη σκισμένη πια εικόνα, του την ξαναπαίρνουν, την ποδοπατάνε πάλι.

Δεν είναι ξυλοδαρμός, δεν είναι βία, ίσως οι εικόνες να είναι και λίγο αστείες.

Αυτό είναι που σε τρομάζει και περισσότερο. Ότι αυτά τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν καν πόσο εξουσιαστική, πόσο κακοποιητική είναι η συμπεριφορά τους σε έναν κακόμοιρο ανθρωπάκο που δεν τους έφταιξε σε τίποτα.

Μπούλινγκ γιατί είναι ένοχος: Πιστεύει σε μια θρησκεία διαφορετική από τη δικιά τους…
Αν δεν είσαι σαν κι εμάς δεν θέλουμε να υπάρχεις.

Και το ερώτημα είναι γιατί δεν αντιδράει κανείς, γιατί δεν τον υπερασπίζονται; Κοινωνική αδιαφορία; Μούδιασμα, αλλά μετά στο σπιτάκι μας, στην ασφάλεια του φβ μας, στα πληκτρολόγια, θα ξεσπάσουν τα τσου, τσου, τσου ντροπή τους και τα «δεν αναπνέω»...

Φοβόμαστε πια να πούμε τη γνώμη μας, μπορεί να βρεθείς στο νοσοκομείο όπως ο ελεγκτής του Μετρό. Μήπως και ο άνθρωπος αυτός δεν αντιδράει για τον ίδιο λόγο; Τι να πεις σε μια νεολαία μοδάτη, με πριντ ανιμαλ κολάν και «σώστε τον πλανήτη» που δεν τολμάς να της «αντιμιλήσεις», όχι γιατί δεν θα σε ακούσει αλλά γιατί θα σε δείρει;

Μέρα μεσημέρι, στο κέντρο της Αθήνας. Η γοητεία της δύναμης, η έλξη της επιβολής, η απέχθεια στο διαφορετικό, το φίδι του ολοκληρωτισμού.