Η επιβολή του αντικαπνιστικού νόμου και η ελληνική εκδοχή της κανονικότητας.
Όσοι χρησιμοποίησαν τη φράση «επιστροφή στην κανονικότητα» προκειμένου να περιγράψουν αυτό που θα συμβεί με την κυβέρνηση του Κυριάκου του Μητσοτάκη φαίνεται να δικαιώνονται. Οι μέρες περνούν και όλα μοιάζουν να έχουν επιστρέψει στην προηγούμενη, κανονική για την Ελλάδα, περίοδο, με μόνη διαφορά κάποιες αόριστες υποσχέσεις για οικονομική ανάπτυξη και επενδύσεις. Κατά τα άλλα, το ίδιο μπάχαλο και η ίδια αδιαφορία για την καθημερινότητα και την επιβολή των κανόνων που είναι απαραίτητοι για την ομαλή λειτουργία μιας κοινωνίας. Η απροθυμία για επιβολή των νόμων είναι διαχρονική και διακυβερνητική και υπο αυτήν την έννοια, αυτή η κυβέρνηση είναι μια εντελώς κανονική ελληνική κυβέρνηση. Ίσως μάλιστα να είναι και η πιο κανονική από όλες καθώς (απ’ όσο θυμάμαι) καμία κυβερνηση στο παρελθόν δεν χαρακτήρισε «βιασμό» την επιβολή του νόμου.
Πιο συγκεκριμένα, ο υπουργός της Υγείας, Κικίλιας υπεραμύνθηκε της γνωστής του θέσης για ντάντεμα στους παραβάτες ενός νόμου που με μικρές παραλλαγές υπάρχει εδώ και 10 χρόνια. Απαντώντας σε Κούτρα και Ντσούνο (της εκπομπής Αταίριαστοι στον ΣΚΑΪ) οι οποίοι ρωτούσαν αν από τις 19 του μηνός* θα επιβάλλονται πρόστιμα σε όσους παραβιάζουν τον νομο είπε επί λέξη: «αν εσείς θέλετε να βιάσετε την ελληνική κοινωνία, εγώ δεν θα το κάνω» (για τους κουτοπόνηρους κυβερνητικούς σωματοφύλακες να πω πως χώρισε το α από το ι με τρόπο που να μην αφήνει αμφιβολία για το ότι δεν αναφέρεται στη χρονική βία – άλλωστε έχουν ήδη περάσει 10 χρόνια αντικαπνιστικού νόμου).
Προφανώς ο υπουργός Κικίλιας δεν θεωρεί πρόβλημα την εισπνοή του καπνού των αντικοινωνικών νικοτινομανών (γιατί υπάρχουν και οι σοβαροί άνθρωποι που καταλαβαίνουν πως πρέπει να καπνίζουν έξω), δεν θεωρεί πρόβλημα την παραβίαση του νόμου, θεωρεί πρόβλημα (και μάλιστα τόσο μεγάλο ωστε να μοιάζει με βιασμό) την επιβολή ενός νόμου ο οποίος υπάρχει εδώ και 10 χρονια.
Στην ίδια συνέντευξη ο υπουργός Κικίλιας αποκάλυψε και ότι υπάρχει η σκέψη η κυβέρνηση να μοιράσει επίδομα θερμάστρας στους μαγαζάτορες, αλλά δεν θέλω να το σχολιάσω κυρίως επειδή ζηλεύω τις σπουδαίες σατιρικές ιδέες ακόμα κι όταν είναι ακούσιες.
Οπότε επιτρέψετέ μου να περιοριστώ στην άποψη σύμφωνα με την οποία η επιβολή του νόμου (και μάλιστα ενός νόμου δεκαετίας) είναι κάποιου τύπου βιασμός. Μια άποψη η οποία προφανώς δεν εκφράζει μόνο τον υπουργό Κικίλια αλλά και τον πρωθυπουργό.
Το λέω αυτό γιατί η πρόθεση του Κικίλια να μην επιβάλει τον νόμο και να κάνει καθυστερήσεις με «ενημέρωση» και «συστάσεις» έχει εκφραστεί εδώ και ένα μήνα. Σε περίπτωση που η πρόθεση αυτή ήταν αντίθετη με τις προθέσεις του πρωθυπουργού είτε θα είχε αλλάξει στάση ο Κικίλιας είτε θα είχε αλλάξει υπουργό το υπουργείο Υγείας. Το ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα σημαίνει πως όταν ο υπουργός Κικίλιας λέει «αν εσείς θέλετε να βιάσετε την ελληνική κοινωνία, εγώ δεν θα το κάνω» απλώς εκφράζει την κυβερνητική πολιτική έτσι όπως αυτή καθορίζεται από τον πρωθυπουργό.
Βέβαια, κάποιος μπορεί να θυμηθεί ότι η επιβολή του αντικαπνιστικού νόμου ήταν από τις βασικές εξαγγελίες του ίδιου του πρωθυπουργού την περίοδο που δεν ήταν ακόμα πρωθυπουργός, αλλά από τις εκλογές έχουν περάσει περισσότερες από 120 μέρες. Κι αυτό είναι ένα μεγάλο διάστημα στο οποίο ο πρωθυπουργός μπορεί να έχει αλλάξει γνώμη και πλέον να μην αναγνωρίζει την επιβολή του αντικαπνιστικού νόμου ως μια ένδειξη ότι η Ελλάδα γίνεται σιγα σιγά μια κανονική χώρα όπως οι άλλες που επιβάλουν τους νόμους τους χωρίς ντροπές. Μπορεί από την κανονικότητα, όπως την εννοούν στον υπόλοιπο κόσμο, ο πρωθυπουργός τελικά να κατέληξε πως προτιμά την ελληνική της εκδοχή. Και μπράβο του.
*Επειδή κάποιοι μπορεί να απορείτε για την ημερομηνία της ερώτησης των δημοσιογράφων να σας πω πως αυτή προέκυψε από την αποκάλυψη του Υπουργού σύμφωνα με την οποία «στις 19 Νοεμβρίου θα γίνει το launch του νόμου» επειδή κατα πάσα πιθανότητα έχει μπερδεψει τους νόμους με κινητά τηλέφωνα και τηλεοπτικά κανάλια.
Υ.Γ. Επειδή οι κυβερνητικοί καλοθελητές σύντομα θα αρχίσουν να πλημμυρίζουν με στοιχεία για τον αριθμό των μαγαζιών που τηρούν τον νόμο (και που ίσως να αυξηθούν από τα μαγαζιά που τον τηρούσαν μέχρι χθες) θέλω να θυμίσω πως στις ευνομούμενες χώρες (αυτές που εμείς εννοούμε κανονικές) η παραβίαση του νόμου είναι η σπάνια εξαίρεση και όχι απλώς κάποια μειοψηφική τάση. Οι νόμοι εφαρμόζονται από όλους (με ελάχιστες εξαιρέσεις που διώκονται), διαφορετικά θεωρούμε πως δεν εφαρμόζονται.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
10°
