Στην Ελλάδα κινδυνεύεις να χάσεις ακόμα και τη ζωή σου από δύο βασικά αιτίες. Τους ψεκασμούς και τα... γενόσημα φάρμακα. Τους ψεκασμούς προς το παρόν, τους αφήνουμε στην άκρη. Για τα γενόσημα, όμως; Με κίνδυνο να χαρακτηριστώ πράκτορας των... Ινδικών εταιρειών που παρασκευάζουν γενόσημα, καταθέτω τη δική μου εμπειρία. Κι αυτό γιατί η συζήτηση για τις τιμές των φαρμάκων –πρόβλημα σύνθετο και αίτιο υπέρμετρης πολιτικής οξύτητας–, είχε ως παρενέργεια την υποδαύλιση της αμφισβήτησης για τη χρήση των γενόσημων φαρμάκων.
Χρειάζομαι να παίρνω ισοβίως ένα φάρμακο. Μέχρι πέρσι, το Ταμείο μου κάλυπτε τη χορηγία πρωτότυπου φαρμάκου, ακριβού για τα δεδομένα του Ταμείου – και τα δικά μου, καθώς πλήρωνα το 10% του κόστους. Κάποια στιγμή βγήκε εκτός λίστας κάλυψης από το Ταμείο. Τότε ανακάλυψα στο φαρμακείο της γειτονιάς μου το αντίστοιχο γενόσημο. Ακριβώς με τις ίδιες ουσίες –αναγράφονται άλλωστε στη συσκευασία– αλλά απείρως φτηνότερο. Τόσο, που η αγορά του μου κόστιζε λιγότερο και από τη συμμετοχή μου στο «ορίτζιναλ» φάρμακο στο Ταμείο μου.
Έκτοτε πέρασε σχεδόν ενάμισης χρόνος και πρόβλημα ουδέν. Τώρα, που αίφνης ξεσηκώθηκε και πάλι αντάρα για τα γενόσημα –δυστυχώς κάποιοι «αριστεροί» επένδυσαν αυτές τις μέρες στην επιφυλακτικότητα μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης–, αναρωτήθηκα μήπως κάτι δεν πάει καλά με αυτά. Ο Ηλίας Μόσιαλος, εξαίρετος γνώστης της όλης υπόθεσης, μου έλεγε σε ραδιοφωνική εκπομπή στο Amagi πως αν πράγματι τα γενόσημα είχαν παρενέργειες, εδώ και ένα χρόνο από την καθιέρωσή τους θα είχαν γεμίσει τα νοσοκομεία με θύματά τους...
Ρώτησα εκ νέου χτες το φαρμακοποιό της γειτονιάς μου για τα κόστη του φαρμάκου που παίρνω. Και ιδού η απάντηση: Με βάση της τρέχουσες τιμές, το πρωτότυπο φάρμακο θα μου κόστιζε 31,27 ευρώ το μήνα. Το γενόσημο μου κοστίζει μόλις 5,22 ευρώ το μήνα! Χωρίς παρενέργειες στην υγεία – και την τσέπη μου βεβαίως.
Αλλά, μήπως δεν γνωρίζουμε ότι σχεδόν όλα τα παυσίπονα που καταπίνουμε με ένα απλό κρυολόγημα είναι γενόσημα; Μήπως τα γενόσημα δεν κυκλοφορούν σε όλη την Ευρώπη, δεν καταναλώνονται από τους «κουτόφραγκους» εδώ και δεκαετίες; Μήπως στις ΗΠΑ δεν παρέχουν τα φαρμακεία «χύμα» τα χάπια –με βάση την ονομασία της ουσίας– μέσα σε πορτοκαλί βαζάκια, που βλέπουμε συχνά και σε ταινίες ή τηλεοπτικές σειρές;
Ούτε ειδικός είμαι –αν και οι δημοσιογράφοι συνήθως θεωρούν εαυτούς ως φωτεινούς παντογνώστες– ούτε θεωρώ τα γενόσημα λύση «διά πάσαν νόσον». Αλλά είναι δυνατόν κάποιοι να ασκούν πολιτική, υποδαυλίζοντας την κρίση εμπιστοσύνης τη κοινής γνώμης προς τα γενόσημα; Ή, θριαμβολογώντας για την ανεπάρκεια των ελέγχων από την ΕΟΦ, την ώρα που θα έπρεπε να δίνουν μάχη για την εντατικοποίηση των ελέγχων;
Δυστυχώς, ο τρόπος που επέλεξαν τόσο υπουργός Υγείας όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ να αντιπαρατεθούν στη Βουλή –με αποκορύφωμα το αλαλούμ της ψηφοφορίας, αλλά και τις εκατέρωθεν βαριές κατηγορίες– δεν άφησε περιθώρια για μια λογική προσέγγιση του προβλήματος. Κρίμα.
«Σπάει καθημερινά τα δικά του ρεκόρ γραφικότητας ο υπουργός Υγείας, μήπως τελικά στόχος του είναι να μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες», απαντάει το ΠΑΣΟΚ
Ανάρτησε στην προσωπική του ιστοσελίδα την πολιτική του διακήρυξη - Περιγράφει ως «κρίσιμη πολιτική αναγκαιότητα» την σύγκλιση των τριών ρευμάτων της Αριστεράς του 20ού αιώνα
17°
