Μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ οι κυβερνήσεις έπεφταν με κάθε ευκαιρία στο κρεβάτι με τη διαπλοκή αλλά, εξ αιτίας κάποιων ταμπού από τα οποία υπέφεραν, λίγο πριν ξημερώσει την έκαναν και παρίσταναν ότι πρόκειται για μια απλή γνωστή τους. Έπρεπε να γίνει πρωθυπουργός ο Αλέκσης ο Τσίπρας ο Ευρυμαθής και κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου η διαπλοκή να αποκατασταθεί και από ερωμένη να γίνει σύζυγος. Έπρεπε να έρθει η, απαλλαγμένη από ταμπού, Αριστερά στην εξουσία προκειμένου να αποκτήσουμε μια κυβέρνηση που όχι μόνο δεν προσπαθεί να κρύψει τη σχέση της με τη διαπλοκή, αλλά την διαφημίζει και την επισημοποιεί, επιλέγοντας για υποψήφιο ευρωβουλευτή έναν άνθρωπο του οποίου το όνομα είναι για τη διαπλοκή ότι ο Μάρτης για τη Σαρακοστή.
Ομολογώ ότι ακόμα κι εγώ, που περιμένω πάντα τα χειρότερα από τον Αλέκση τον Ευφυή και την παρέα του, δεν περίμενα μια τόσο κυνική ομολογία των στενών σχέσεων του πρωθυπουργού και του κόμματος του με τον κρατικοδίαιτο επιχειρηματικό κόσμο που έγινε μεγάλος και τρανός χάρη στην φωτισμένη διακυβέρνηση του Κώστα του Σημίτη. Άκουγα και διάβαζα ότι υπάρχει περίπτωση να τοποθετήσει στα ευρωψηφοδέλτια τον Κόκκαλη και γελούσα λέγοντας πως, ακόμα και για τους αδίστακτους συριζαίους, αυτό παραείναι χοντρό. Προφανώς έκανα λάθος, καθώς για άλλη μια φορά δεν υπολόγισα σωστά το μέγεθος του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς, δηλαδή του πλεονεκτήματος εκείνου που δίνει στους αριστερούς τη δυνατότητα να μην μπαίνουν στον κόπο να κρύψουν το πόσο ανήθικοι είναι.
Προφανώς δεν εκπλήσσομαι για τις καλές σχέσεις του Αλέκση του Ευρυμαθούς και του ΣΥΡΙΖΑ με τους ισχυρούς της χώρας. Με ενα απλό ζάπινγκ στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει ότι, πλην του ΣΚΑΪ, όλοι οι άλλοι τηλεοπτικοί σταθμοί μόνο εχθρικοί δεν είναι απέναντι στην Πρώτη Φορά Αριστερά. Στο κάτω-κάτω μιλάμε για το κόμμα που επισήμως στηρίζει ο σύντροφος Τσοχατζόπουλος και έχει μεταναστεύσει σχεδόν όλο το βαθύ ΠΑΣΟΚ. Αυτό που (λανθασμένα, όπως είπα) δεν περίμενα, είναι αυτή η σχέση να διαφημιστεί με τόσο απροκάλυπτο τρόπο που σίγουρα θα κάνει τον Γιώργη τον Κοσκωτά να σκέφτεται μήπως ήρθε η ώρα να περάσει κι αυτός μια βόλτα από την Κουμουνδούρου. Στο κάτω κάτω κι αυτός για τον σοσιαλισμό αγωνίστηκε και μάλιστα σε εποχές πολύ πιο δύσκολες από τη σημερινή.
Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι η υποψηφιότητα Κόκκαλη με το ψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ είναι ξεχωριστής σημασίας για την Ελληνική Δημοκρατία καθώς α) είναι η πρώτη φορά που όχι απλώς εικάζεται ή διαπιστώνεται διαπλοκή, αλλά διαφημίζεται και επισημοποιείται β) δείχνει με τον πιο απόλυτο τρόπο ότι η Αριστερά είναι απλώς μια πολύ πιο αδίστακτη και ανήθικη εκδοχή της Δεξιάς, της κεντροδεξιάς και του ΠΑΣΟΚ (το οποίο δεν μπορεί να τοποθετηθεί αριστερά ή δεξιά καθώς οι τσέπες, ως γνωστόν, είναι αμφιδέξιες). Επιπλέον, είναι μια υποψηφιότητα που θα μας δώσει την ευκαιρία να απολαύσουμε τα στελέχη και τους υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπίζονται, όχι τα συνήθη σούργελα ή τα συνήθη μικρολαμόγια, αλλά τον ίδιο τον Κόκκαλη κι αυτό μόνο λίγο δεν το λες. Ίσως μάλιστα μας βοηθήσει να κάνουμε και τις σωστές ερωτήσεις για τον Αλέκση τον Καλλιεργημένο και αντί να απορούμε για τις επιλογές του με το «γιατί», να αρχίσουμε επιτέλους να απορούμε με το «τι» και κυρίως με το «πόσα». Και μπράβο μας.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
