Πέντε λεπτά πριν από την άφιξη του προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά την περασμένη Κυριακή στη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, εμφανίστηκε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Άκουσε τον πρόεδρο και έναν ακόμη εισηγητή και απήλθε. Χρόνος παρουσίας κάτι λιγότερο από μία ώρα. Παρών και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, άκουσε σιωπηλός τον πρόεδρο και στη συνέχεια αποχώρησε διακριτικά. Ο Άρης Σπηλιωτόπουλος δεν πρόκανε, γιατί είχε ανειλημμένες κοινωνικές υποχρεώσεις. Η Ντόρα Μπακογιάννη δεν ήταν επίσης παρούσα, καθώς εκτιμά ότι η διαδικασία περί οργανωτικών αλλαγών στη ΝΔ –αυτό ήταν το θέμα συζήτησης στην Κεντρική Επιτροπή– δεν έχει πλέον ιδιαίτερη αξία. ΟΔημήτρης Αβραμόπουλος μπήκε στην αίθουσα λίγο μετά τον Κ. Καραμανλή αλλά δεν χειροκροτήθηκε. Είχε την ατυχία να ακολουθείται από τον Αντώνη Σαμαρά, που απέσπασε τη δόξα και τις ηχηρές επιδοκιμασίες των παρόντων... Παρόντες αλλά απαρατήρητοι και ορισμένοι πρώην υπουργοί που κάποτε δοξάζονταν και τώρα κινούνται στο κομματικό περιθώριο, όπως ο Πρ. Παυλόπουλος και ο Δημ. Σιούφας. Απόντες «αυτοί που πλήγωσαν την παράταξη» όπως ο Γ. Βουλγαράκης και ο Αρ. Παυλίδης, που πάνε για οριστική αποπομπή. Τελικά το... απουσιολόγιο της Κεντρικής Επιτροπής είναι ο καθρέφτης της σημερινής εικόνας της ΝΔ. Άλλοι είναι μέσα, αρκετοί μένουν απ’ έξω, μερικοί είναι με το ένα πόδι μέσα ή έξω – δεν έχει και τόση σημασία.
Οι καταστατικές αλλαγές εγκρίθηκαν τελικά το απόγευμα της ίδιας μέρας διά (οχλο)βοής. Ελάχιστοι όμως θα θυμούνται μια διαδικασία που έγινε πιο γνωστή στα μέσα ενημέρωσης από την επιλογή της Ντόρας Μπακογιάννη να τραβήξει το δρόμο της και τις προειδοποιήσεις του Αντώνη Σαμαρά ότι στο κόμμα αυτό δεν επιτρέπονται πλέον «προσωπικές στρατηγικές»... Κάποιοι θα τη θυμούνται γιατί ο Κώστας Καραμανλής παρά τη βαριά ήττα του περασμένου Οκτωβρίου εξακολουθεί σε κάθε του παρουσία σε κομματικό σώμα να καταχειροκροτείται. Για τη συντριβή; Ακατανόητο.
Η άνοιξη μπήκε για τα καλά, αλλά η χειμέρια νάρκη της ΝΔ συνεχίζεται. Η κουβέντα για το τι έφταιξε για τα πεντέμισι χρόνια ανυπόληπτης «γαλάζιας» διακυβέρνησης δεν λέει να ανοίξει. Από τις ελάχιστες αναφορές περί ευθυνών που έγιναν την περασμένη Κυριακή, ξεχωρίζουμε δύο. Η μια ανήκει στον ευρωβουλευτή Θ. Σκυλακάκη: «Δεν μπορείς να διορθώσεις κάτι αν πρώτα δεν συζητήσεις τι έφταιξε. Τι έφταιξε και αντί για δημοσιονομική προσαρμογή φτάσαμε το 2008 (πριν μπει καλά-καλά η κρίση στην Ελλάδα) σε έλλειμμα 7,7% του ΑΕΠ, αντίστοιχο δηλαδή με εκείνο που παραλάβαμε; Τι εμπόδισε τη σεμνότητα και την ταπεινότητα; Γιατί αντί για επανίδρυση του κράτους παραδώσαμε ένα κράτος με 50.000 περισσότερους υπαλλήλους από όσους παραλάβαμε; Πάνω από 100 χιλιάδες προσλήψεις και καθαρή αύξηση 50.000 επιπλέον υπάλληλοι».
Προσπαθήσαμε να ερμηνεύσουμε και τη θέση του εκπροσώπου Τύπου της ΝΔ Π. Παναγιωτόπουλου: «Θα έρθει η στιγμή –και πρέπει να το κάνουμε στα πολιτικά μας όργανα– που θα πρέπει να εξειδικεύσουμε και το βάρος των ευθυνών. Γιατί ακούγεται λίγο περίεργο να αναρωτιούνται στελέχη τα οποία είχαν άμεση πρόσβαση στα κέντρα λήψεως αποφάσεων των 5,5 ετών ποιος έφταιξε και γιατί έφταιξε. Το είπα και το ξαναλέω: Ούτε ο Σαμαράς ούτε ο Αβραμόπουλος μετείχαν επί 5,5 χρόνια στην Κυβερνητική Επιτροπή». Ωραία, καταλάβαμε ποιοι δεν φταίνε. Όμως σχετικά με τους φταίχτες, την πρώτη ευθύνη δεν την έχει ο πρώτος των πρώτων στην Κυβερνητική Επιτροπή, δηλαδή ο πρώην πρωθυπουργός; Που όμως καταχειροκροτείται στα κομματικά όργανα της ΝΔ! Σχιζοφρένεια...
H ΝΔ πρέπει να αποφασίσει αν τελικά αξίζει να κάνει μια συζήτηση ουσίας για το Βατερλό της διακυβέρνησής της ή αν τη θεωρεί περιττή πολυτέλεια που οδηγεί στην εσωστρέφεια. Γιατί το τι πιστεύει η Κεντρική Επιτροπή για τον εαυτό της δεν έχει καμία σχέση με το τι πιστεύει η κοινή γνώμη και το πώς δεν εννοεί να αντιληφθεί η ΝΔ τα μηνύματα οργής για το κόμμα της και τη συμβολή του στο σημερινό μας χάλι. Ας το αντιληφθούν αυτό παρόντες και απόντες.
10°
