Η επικαιρότητα τρέχει. Ακούτε για αυτήν. Τώρα έχετε τη δυνατότητα να μιλήσετε για αυτήν. Κάθε εβδομάδα και για ένα διαφορετικό θέμα. Η Prorata θέτει κάθε Παρασκευή μία και μόνο ερώτηση για ένα θέμα επικαιρότητας στους εγγεγραμμένους στη λίστα ηλεκτρονικών διευθύνσεών της και παρουσιάζει κάθε Δευτέρα τις απαντήσεις τους στην Athens Voice. Αν επιθυμείτε και εσείς να εγγραφείτε στη λίστα της Prorata, πατήστε εδώ.
Σύνταγμα και Εκκλησία
Η περιπέτεια της ψήφισης του Άρθρου 3 ως αναθεωρητέου, άποψη που έλαβε τη στήριξη 151 βουλευτών μετά από δεύτερη καταμέτρηση των ψήφων την περασμένη εβδομάδα, μαρτυρά τον διχασμό της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας επί του θέματος του διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας. Το Άρθρο 3 του Συντάγματος ορίζει ως επικρατούσα θρησκεία της χώρας την Ορθόδοξη Χριστιανική και εμμέσως παρακάμπτει την αρχή της θρησκευτικής ουδετερότητας του Κράτους. H καταψήφιση της προοπτικής αναθεώρησης του Άρθρου από κυβερνητικούς βουλευτές -και φυσικά από την αντιπολίτευση πλην των βουλευτών του Ποταμιού- επιβεβαιώνει τη δυσκολία αποδοχής από τις πολιτικές ελίτ αυτής της πτυχής του πολιτικού φιλελευθερισμού. Ποια είναι όμως η άποψη της κοινής γνώμης για το θέμα;
Η Prorata έθεσε το ερώτημα στην Ερώτηση της Εβδομάδας και κατάγραψε τον ίδιο διχασμό και στο επίπεδο της κοινής γνώμης. Το 50% των συμμετεχόντων στις online έρευνες της εταιρείας απάντησαν ότι το ελληνικό Σύνταγμα πρέπει να ορίζει ως επικρατούσε θρησκεία την Ορθόδοξη Χριστιανική, ενώ το 47% απάντησαν ότι πρέπει να κάνει ρητή αναφορά στη θρησκευτική ουδετερότητα του Κράτους.
Η έρευνα επιβεβαίωσε τα αναμενόμενα βάσει της διεθνούς βιβλιογραφίας υψηλά ποσοστά υπέρ της θρησκευτικής ουδετερότητας μεταξύ των πλέον μορφωμένων στρωμάτων, αλλά όχι και μεταξύ των γυναικών καθώς και των άνω των 55 ετών, κατηγορίες του πληθυσμού που εμφανίζουν συνήθως ισχυρότερους δεσμούς με την Εκκλησία. Η διαφοροποίηση αυτή συνδέεται πιθανότατα με τις ιδιαιτερότητες του δείγματος, το οποίο αποτελείται σε δυσανάλογα ποσοστά από χρήστες του Διαδικτύου με υψηλό ενδιαφέρον για την πολιτική.
Η έρευνα επιβεβαίωσε ακόμα την υψηλή συσχέτιση του θέματος του διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας με τον άξονα «αριστερά-δεξιά». Το 87% όσων τοποθετούνται στον αριστερό πόλο υποστήριξαν ότι το Σύνταγμα θα πρέπει να κάνει ρητή αναφορά στη θρησκευτική ουδετερότητα, ενώ το 75% όσων τοποθετούνται στο δεξιό πόλο υποστήριξαν ότι το Άρθρο 3 ορθώς ορίζει την Ορθόδοξη Χριστιανική ως την επικρατούσα θρησκεία.
Τέλος, η έρευνα καταγράφει την οριζόντια διαίρεση επί του θέματος των ψηφοφόρων πολλών κομμάτων, κυρίως όμως των ψηφοφόρων του ΚΙΝΑΛ (54% υπέρ του ουσιαστικού μη διαχωρισμού και 40% υπέρ της θρησκευτικής ουδετερότητας) και της ΝΔ (67% υπέρ του πρώτου και 31% υπέρ του δεύτερου). Στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ εντοπίζεται ποσοστό 18% ψηφοφόρων που τοποθετούνται υπέρ του ορισμού από το Σύνταγμα της Ορθόδοξης Χριστιανικής ως της επικρατούσας θρησκείας, παρά την επισήμως διαφορετική θέση του κόμματος, το οποίο τάχθηκε υπέρ της αναθεώρησης του εν λόγω άρθρου. Καθαρές είναι οι τοποθετήσεις των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής και των ΑΝΕΛ (υπέρ του ορισμού επικρατούσας θρησκείας) και των ψηφοφόρων του ΚΚΕ και του Ποταμιού (υπέρ της θρησκευτικής ουδετερότητας).
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
