Ούτε ένα, ούτε δύο αλλά 29 νέους φόρους επέβαλε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ την τελευταία τριετία.
Και μπορεί ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να πανηγύρισε το μεσημέρι από το βήμα της Βουλής για τη μη περικοπή των συντάξεων και την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, ωστόσο τα στοιχεία της έκθεσης του ΟΟΣΑ για την υπερφορολόγηση δείχνουν τη δύσκολη πραγματικότητα με την οποία βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι εκατ. πολίτες.
Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης έχει προχωρήσει σε σειρά μέτρων που φόρτωσαν με νέα βάρη τις πλάτες των φορολογουμένων: Από την κατάργηση των φοροαπαλλαγών και την αύξηση συντελεστών για το εισόδημα στα ενοίκια, στην κατάργηση του μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά και το «χαράτσι» σε μπύρα και κρασί.
Σταϊκούρας: Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει θράσος
Για το θέμα αυτό τοποθετήθηκε ο τομεάρχης Οικονομικών της ΝΔ Χρήστος Σταϊκούρας, εξαπολύοντας δριμεία κριτική στην κυβέρνηση.
Με τον συνολικό λογαριασμό των «νέων μόνιμων μέτρων λιτότητας στα 9,5 δισ. ευρώ από το 2015», η κυβέρνηση έχει «το θράσος να πανηγυρίζει σήμερα, έχοντας διαλύσει τη μεσαία τάξη», ανέφερε ο κ. Σταϊκούρας, επισημαίνοντας ότι «το καταστροφικό μίγμα πολιτικής αποτυγχάνει συστηματικά στους αναπτυξιακούς στόχους και διογκώνει το χρέος των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία».
Μπορεί να μοιάζει απίστευτο, αλλά 29 νέους φόρους επέβαλε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ την τελευταία τετραετία, καθιστώντας την Ελλάδα πρωταθλήτρια στην υπερφορολόγηση μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ.
Υπερφορολόγηση, η οποία, μαζί με τις περικοπές συντάξεων, ανεβάζει το συνολικό λογαριασμό των νέων μόνιμων μέτρων λιτότητας στα 9,5 δισ. ευρώ από το 2015.
Αυτό είναι το περιβόητο μίγμα πολιτικής για το οποίο η Κυβέρνηση έχει το θράσος να πανηγυρίζει σήμερα, έχοντας διαλύσει τη μεσαία τάξη.
Και με αυτό το καταστροφικό μίγμα πολιτικής αποτυγχάνει συστηματικά στους αναπτυξιακούς στόχους και διογκώνει το χρέος των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία.
Τι κάνει σήμερα η Κυβέρνηση; Προωθεί αποσπασματικά και με μεγάλη καθυστέρηση μειώσεις κάποιων λίγων από τους 29 φόρους που η ίδια επέβαλε και θέλει επιπλέον από τους πολίτες να είναι και ευχαριστημένοι.
Ακόμη και με αυτές τις μειώσεις, ωστόσο, κοροϊδεύει:
Μειώνει τις ασφαλιστικές εισφορές μόνον στους ελεύθερους επαγγελματίες και όχι σε όλους τους εργαζόμενους, αφού προηγουμένως μόνη της, το 2016, τις αύξησε.
Μειώνει σταδιακά τη φορολόγηση των επιχειρήσεων, αφού προηγουμένως μόνη της, το 2015, την αύξησε. Θέλει μάλιστα να πανηγυρίσουμε για το γεγονός ότι το 2021 οι φόροι στις επιχειρήσεις θα διαμορφωθούν εκεί που ήταν το 2014.
Παρατείνει για λίγο το ειδικό καθεστώς μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ και μάλιστα για ελάχιστα ακριτικά νησιά, αφού προηγουμένως μόνη της, το 2015, κατήργησε αυτό το καθεστώς σε όλα τα νησιά.
Τέλος, αφού έκοψε μέσα σε μια τετραετία 17 φορές τις συντάξεις, δεν προχωρά τελικά και σε μια ακόμη αχρείαστη περικοπή τους, αποσιωπώντας το γεγονός ότι μόνη της την ψήφισε το 2017 και δεν προβλεπόταν ούτε καν στο 3ο Πρόγραμμα που εκείνη έφερε στη χώρα.
Το μόνο ευτύχημα είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει ολοκληρώσει τον καταστροφικό κύκλο της. Και ότι σύντομα θα ανοίξει ένα νέος κύκλος ρεαλισμού, ελπίδας και υπευθυνότητας. Με ένα σχέδιο που θα απελευθερώσει τις παραγωγικές δυνάμεις της οικονομίας, θα οδηγήσει στην παραγωγή πλούτου και θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής όλων των πολιτών. Με άλλα λόγια, ένα σχέδιο που θα προωθεί την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, τη δημιουργικότητα, την εξωστρέφεια και θα υπηρετεί την αρμονική ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Αυτό είναι το σχέδιο της επόμενης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, με βασικούς άξονες μια γενναία μείωση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, την υλοποίηση φιλοεπενδυτικών μεταρρυθμίσεων, την ενίσχυση της ρευστότητας και την άσκηση αποτελεσματικής κοινωνικής πολιτικής».
«Σπάει καθημερινά τα δικά του ρεκόρ γραφικότητας ο υπουργός Υγείας, μήπως τελικά στόχος του είναι να μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες», απαντάει το ΠΑΣΟΚ
Ανάρτησε στην προσωπική του ιστοσελίδα την πολιτική του διακήρυξη - Περιγράφει ως «κρίσιμη πολιτική αναγκαιότητα» την σύγκλιση των τριών ρευμάτων της Αριστεράς του 20ού αιώνα
17°
