«Το ναυάγιο του δημοψηφίσματος για τους εμπνευστές του, αν λάβουμε υπόψη μας το παραπλανητικό και δόλιο ερώτημα του δημοψηφίσματος για αποδοχή της ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, που ετέθη στους πολίτες της γειτονικής χώρας, μπορεί, χωρίς υπερβολή, να θεωρηθεί και ως μια μορφή αποδοκιμασίας του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και σίγουρα μια ηχηρή αποδοκιμασία των ωμών επεμβάσεων των δύο αυτών ολοκληρωτικών ιμπεριαλιστικών οργανισμών στη δημοψηφισματική διαδικασία», επισημαίνει ο γραμματέας της ΛΑΕ Παναγιώτης Λαφαζάνης σε γραπτή δήλωσή του για το το αποτέλεσμα του χθεσινού δημοψηφίσματος στην ΠΓΔΜ.
Χαρακτηρίζει δε «κωμωδία και φάρσα αν η κυβέρνηση Ζάεφ και οι φίλοι της στην Δύση και την χώρα μας επιχειρήσουν να μετατρέψουν και να επικυρώσουν το ουσιαστικό «ΟΧΙ» του λαού της ΠΓΔΜ σε «ΝΑΙ» στη Συμφωνία, αντιγράφοντας ουσιαστικά την πραξικοπηματική στάση του Αλ. Τσίπρα που κι αυτός μετέτρεψε το περήφανο «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού της 5ης Ιουλίου του 2015 σε «ΝΑΙ» καθ’ υπόδειξη των Βρυξελλών και των ΗΠΑ» και τονίζει:
«Η Ελλάδα και η ΠΓΔΜ μπορούν να βρουν μια αμοιβαία αποδεκτή λύση για τις διαφορές τους με την ελεύθερη συναίνεση των δύο λαών, μακριά από Νατοϊκές και ευρωενωσιακές πιέσεις και επεμβάσεις, η οποία θα διασφαλίζει και θα εγγυάται τα ισχύοντα σύνορα τους, θα ακυρώνει αλυτρωτισμούς από την γείτονα, θα αποκλείει κάθε μορφής εθνικισμούς και θα σέβεται την ιστορία.
Τα Βαλκάνια και οι λαοί τους δεν χρειάζονται «προστάτες» και «κηδεμόνες» ούτε χώρες πιόνια της Γερμανοαμερικανοκρατίας που θα δηλητηριάζουν τις σχέσεις τους και θα συγκρούονται για αλλότρια συμφέροντα.»
Ολόκληρη η δήλωση του Παναγιώτη Λαφαζάνη έχει ως εξής:
«Το δημοψήφισμα της Κυριακής στην ΠΓΔΜ απεδείχθη ένα μεγάλο φιάσκο και ένα μεγάλο ναυάγιο για τη Νατοϊκή Συμφωνία των Πρεσπών, Συμφωνία που ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Γερμανική ΕΕ επέβαλλαν άρον – άρον στους υπάλληλους τους σε Αθήνα και Σκόπια.
Το 91% από το 34% της συμμετοχής στο δημοψήφισμα, το οποίο τάχθηκε υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών όχι μόνο δεν νομιμοποιεί την τελευταία αλλά και καταδεικνύει και επιβεβαιώνει εκ των πραγμάτων ότι το συντριπτικό ποσοστό της αποχής αντιπροσωπεύει μια πολύ ευρεία και συνειδητή απόρριψη της Συνθήκης.
Το ναυάγιο του δημοψηφίσματος για τους εμπνευστές του, αν λάβουμε υπόψη μας το παραπλανητικό και δόλιο ερώτημα του δημοψηφίσματος για αποδοχή της ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, που ετέθη στους πολίτες της γειτονικής χώρας, μπορεί, χωρίς υπερβολή, να θεωρηθεί και ως μια μορφή αποδοκιμασίας του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και σίγουρα μια ηχηρή αποδοκιμασία των ωμών επεμβάσεων των δύο αυτών ολοκληρωτικών ιμπεριαλιστικών οργανισμών στη δημοψηφισματική διαδικασία.
Αποτελεί κωμωδία και φάρσα αν η κυβέρνηση Ζάεφ και οι φίλοι της στην Δύση και την χώρα μας επιχειρήσουν να μετατρέψουν και να επικυρώσουν το ουσιαστικό «ΟΧΙ» του λαού της ΠΓΔΜ σε «ΝΑΙ» στη Συμφωνία, αντιγράφοντας ουσιαστικά την πραξικοπηματική στάση του Αλ. Τσίπρα που κι αυτός μετέτρεψε το περήφανο «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού της 5ης Ιουλίου του 2015 σε «ΝΑΙ» καθ’ υπόδειξη των Βρυξελλών και των ΗΠΑ.
Μετά το δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ η Συμφωνία των Πρεσπών είναι ουσιαστικά και τυπικά νεκρή και η απόπειρα της ιμπεριαλιστικής Δύσης και των εντολοδόχων κυβερνήσεων της σε Αθήνα και Σκόπια να την κρατήσουν ζωντανή, το μόνο που καταδεικνύει είναι την βαθιά αντιδημοκρατική και περιφρονητική για τους λαούς πολιτική και νοοτροπία τους, η οποία μπορεί να επιφέρει μεγάλους κινδύνους για τις δύο χώρες και τις εξελίξεις στην περιοχή μας.
Μετά το δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ διαμορφώνεται ένα νέο πολιτικό σκηνικό στην γειτονική χώρα αλλά και στην χώρα μας, που στον πυρήνα του έχει την αποδοκιμασία της κυβέρνησης Ζάεφ αλλά και την θλιβερή αποτυχία της πολιτικής και των χειρισμών της κυβέρνησης Τσίπρα.
Μετά τις εξελίξεις αυτές η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων και όχι να «νομιμοποιηθεί» με στρεψοδικίες και νομικούς ακροβατισμούς.
Η Ελλάδα και η ΠΓΔΜ μπορούν να βρουν μια αμοιβαία αποδεκτή λύση για τις διαφορές τους με την ελεύθερη συναίνεση των δύο λαών, μακριά από Νατοϊκές και ευρωενωσιακές πιέσεις και επεμβάσεις, η οποία θα διασφαλίζει και θα εγγυάται τα ισχύοντα σύνορα τους, θα ακυρώνει αλυτρωτισμούς από την γείτονα, θα αποκλείει κάθε μορφής εθνικισμούς και θα σέβεται την ιστορία.
Τα Βαλκάνια και οι λαοί τους δεν χρειάζονται «προστάτες» και «κηδεμόνες» ούτε χώρες πιόνια της Γερμανοαμερικανοκρατίας που θα δηλητηριάζουν τις σχέσεις τους και θα συγκρούονται για αλλότρια συμφέροντα.
Τασσόμαστε υπέρ ελεύθερων ανεξάρτητων, κυρίαρχων και δημοκρατικών κρατών στην Βαλκανική, τα οποία με ασφαλή και εγγυημένα σύνορα θα συνεργάζονται ειρηνικά, στενά και ισότιμα, μακριά από επεκτατισμούς και αλυτρωτισμούς, για την κοινή ευημερία, την συνανάπτυξη και ένα καινούργιο ειρηνικό και ελπιδοφόρο μέλλον.»
Από τον τραμπισμό και την άνοδο της Κίνας έως τον κίνδυνο ενεργειακού σοκ και τη δημοκρατική φθορά, ο Μάρτιν Γουλφ χαρτογραφεί έναν κόσμο αυξημένης αβεβαιότητας
17°
